Ο Κλιντ Ίστγουντ επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη και τα γουέστερν!

Μετά από ένα μπαράζ από πρεμιέρες και επανεκδόσεις των τελευταίων εβδομάδων, το νέο επταήμερο, που ξεκινά απόψε, διαθέτει μόλις τέσσερις καινούργιες ταινίες, αλλά ίσως και το κινηματογραφικό γεγονός της χρονιάς: την επιστροφή του 90χρονου Κλιντ Ίστγουντ στη μεγάλη οθόνη!

Πρόκειται για το “Cry Macho” στο οποίο και ο Κλιντ Ίστγουντ πρωταγωνιστεί, και με το οποίο κάνει μεγάλη επιστροφή και στα γουέστερν, τα οποία εκτόξευσαν τη φήμη του και τον έκαναν τον καλύτερο στο είδος. Από τις υπόλοιπες τρεις ταινίες ξεχωρίζει εμφανώς το δράμα εποχής “Μαθήματα Περσικών” του Βαντίμ Πέρελμαν, ενώ την τύχη τους θα αναζητήσουν στα ταμεία και η κωμωδία “Αντίο Ηλίθιοι”, μια πολυβραβευμένη και τεράστια επιτυχία στη Γαλλία, και το ντοκιμαντέρ “Βασιλιάς Ότο”, για τον Ρεχάγκελ.

Cry Macho

Δραματική περιπέτεια, αμερικανικής παραγωγής του 2021, σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ, με τον ίδιο και τους Εντουάρντο Μίνετ, Νατάλια Τρέιβεν, Ντουάιτ Γιοακάμ, Φερνάντα Ουρεχόλα κ.ά.

Η επιστροφή του γερόλυκου Κλιντ Ίστγουντ, ως πρωταγωνιστής, εκτός από σκηνοθέτης, δυο χρόνια μετά το “Βαποράκι” κι ενώ έχει πατήσει τα 90, αποτελεί ένα αξεπέραστο κινηματογραφικό ρεκόρ. Όχι, γιατί είναι ο γηραιότερος πρωταγωνιστής που έπαιξε σε ταινία, αλλά γιατί είναι ο γηραιότερος σταρ που κρεμιέται πάνω του ένα φιλμ και μάλιστα περιπέτεια. Ένα δραματικό νέο-γουέστερν με το οποίο κάνει τον απαραίτητο απολογισμό και αυτοκριτική της μακροχρόνιας σταδιοδρομίας του και ζητά με ένα δημιουργικό τρόπο τη συγχώρεση για τα όποια λάθη του.

Ο ακατάβλητος Ίστγουντ πιάνει ένα μυθιστόρημα του Ρίτσαρντ Νας, που η κινηματογραφική του περιπέτεια ξεκίνησε από το μακρινό 1975, όταν προσπάθησε να το διασκευάσει ο Ρόι Σάιντερ, αλλά το σχέδιο έμεινε στα χαρτιά, το εμπιστεύεται στον συνεργάτη του σεναριογράφο Νικ Σενκ (“Gran Torino”) και το απογειώνει, ολοκληρώνοντας ουσιαστικά την φιλμική του τριλογία- το καταστάλαγμα μιας ζωής.

Κι αυτό γιατί ο Ίστγουντ, το σύμβολο του λευκού Αμερικανού μοναχικού ήρωα, παρατηρεί αποσβολωμένος την εξέλιξη της ιστορίας, της ανθρωπότητας, των ΗΠΑ και εμφανώς διαφωνεί με πολλά απ’ όσα έπαιξε και γύρισε, ορισμένους λόγους που τον έκαναν είδωλο, στερεότυπα που υπηρέτησε. Μια τριλογία, που ξεκίνησε με το συγκλονιστικό, και μια από τις σημαντικότερες δημιουργίες του, το “Gran Torino”, και τον Ίστγουντ, πλήρως απογοητευμένο από τον γιο του, τον Αμερικανό που ζει για να μαζεύει χρήματα, αλλά και τα ανόητα εγγόνια του, να προτιμά να χαρίσει το δικό του σύμβολο, το όνειρό του, μια συλλεκτική Φορντ Γκραντ Τορίνο του 1972, σε ένα νεαρό Κορεάτη, ελπίζοντας ότι έστω θα την πάει λίγο παραπέρα.

Στο συμπαθές και πιο προσωπικό “Βαποράκι” ο τελευταίος θρύλος εν ζωή, ζητά συγνώμη από την οικογένειά του, για την απουσία του, την τρέλα της δουλειάς, τη ματαιοδοξία. Κι εδώ, εν έτει 2021, ο Κλιντ Ίστγουντ, ολοκληρώνει την ανασκόπηση της ζωής του, αλλά και την επανεξέταση ισχυρών δογμάτων με τα οποία μεγάλωσε, πιστεύοντας ότι μπορεί να υπάρξει μέλλον μέσα από τα μάτια και την καρδιά ενός έφηβου Μεξικανού. Κι επιτέλους, βλέπουμε μια ταινία που δεν διαβάλει τον μεξικανικό λαό, αλλά αντιθέτως, αναδεικνύει την ομορφιά και την ψυχή του απλού Μεξικανού και μιας χώρας που το Χόλιγουντ, σε μεγάλο βαθμό, θέλει πηγή κακών, όπως με τη Ρωσία ή τις αραβικές χώρες, σε ένα μακροχρόνιο κρεσέντο ρατσισμού και μισαλλοδοξίας.