Τα «Βέλη του Διαβόλου» έκρυβαν ένα μυστήριο 4.000 ετών – Τώρα οι επιστήμονες βρήκαν την απάντηση

Οι επιστήμονες εντόπισαν την πηγή των τεράστιων πετρών και απέκλεισαν το ενδεχόμενο να μεταφέρθηκαν φυσικά από παγετώνες στην περιοχή.

Για χιλιάδες χρόνια στέκουν στη βόρεια Αγγλία, τεράστιες πέτρες που μοιάζουν σχεδόν παράταιρες μέσα στο τοπίο. Τα λεγόμενα «Βέλη του Διαβόλου» (Devil’s Arrows), τρεις γιγάντιοι μονόλιθοι κοντά στο Boroughbridge του Yorkshire, αποτελούν τη μεγαλύτερη σωζόμενη σειρά όρθιων λίθων στη Βρετανία. Τώρα, μια νέα επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει από πού προήλθαν και λύνει ένα μυστήριο που κρατούσε επί δεκαετίες.

Οι τρεις πέτρες φτάνουν σχεδόν τα 7 μέτρα σε ύψος και ζυγίζουν περίπου 25 τόνους η καθεμία. Για χρόνια υπήρχε διαφωνία για το πώς βρέθηκαν στο συγκεκριμένο σημείο: αν μεταφέρθηκαν από ανθρώπους ή αν μετακινήθηκαν φυσικά από τους παγετώνες της εποχής των παγετώνων. Η νέα ανάλυση δείχνει πλέον ότι οι τεράστιοι μονόλιθοι μεταφέρθηκαν σκόπιμα από ανθρώπους, περίπου πριν από 4.000 χρόνια.

Πέτρες από μακριά

Το ακόμη πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η απόσταση που χρειάστηκε να διανύσουν. Οι ερευνητές από το Curtin University και το University of York κατάφεραν, εξετάζοντας τα ορυκτά μέσα στις πέτρες, να εντοπίσουν την ακριβή γεωλογική τους προέλευση: τα Brimham Rocks, περίπου 18 χιλιόμετρα μακριά από το σημείο όπου βρίσκονται σήμερα.

Η ανακάλυψη έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή υπήρχε μια πολύ πιο κοντινή υποψήφια πηγή, τα Plumpton Rocks. Οι άνθρωποι που κατασκεύασαν το μνημείο, όμως, φαίνεται πως δεν επέλεξαν απλώς την πιο εύκολη λύση. Μετέφεραν τους τεράστιους ογκόλιθους από ένα αρκετά πιο μακρινό και δύσκολο τοπίο.

Για να φτάσουν σε αυτό το συμπέρασμα, οι επιστήμονες πήραν μικροσκοπικά δείγματα ορυκτών από τις επιφάνειες των λίθων χρησιμοποιώντας μια μέθοδο που δεν προκαλεί ουσιαστική ζημιά στα μνημεία. Στη συνέχεια ανέλυσαν ισότοπα σε ορυκτά όπως το ζιρκόνιο και ο απατίτης και δημιούργησαν ένα είδος γεωλογικού «δακτυλικού αποτυπώματος». Το αποτύπωμα ταίριαξε με τα πετρώματα των Brimham Rocks.

Παράλληλα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ανακατασκευές της κίνησης των παγετώνων στην περιοχή και κατέληξαν ότι η συγκεκριμένη διαδρομή δεν μπορεί να εξηγηθεί από φυσική μεταφορά μέσω πάγου. Με άλλα λόγια, οι γιγάντιες πέτρες δεν βρέθηκαν εκεί τυχαία.

Κάποιοι άνθρωποι της προϊστορικής Βρετανίας τις επέλεξαν, τις εξόρυξαν, τις μετέφεραν και τις έστησαν σε ένα σημείο όπου δεν υπήρχε αντίστοιχο πέτρωμα. Η ακριβής τεχνική με την οποία μετακινήθηκαν τόνοι πέτρας χωρίς τα σύγχρονα μέσα παραμένει άγνωστη, όμως το μέγεθος της προσπάθειας δείχνει σημαντική οργάνωση και συνεργασία.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι το μνημείο δημιουργήθηκε κατά την Ύστερη Νεολιθική ή την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, πιθανότατα γύρω στο 2000 π.Χ. Και η επιλογή των Brimham Rocks μπορεί να μην ήταν απλώς πρακτική. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το συγκεκριμένο τοπίο ενδέχεται να είχε πολιτιστική ή συμβολική σημασία για τις προϊστορικές κοινότητες.

Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο κομμάτι της ιστορίας που κάνει την ανακάλυψη ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Οι ιστορικές αναφορές μιλούν για τουλάχιστον ένα τέταρτο «Βέλος του Διαβόλου», το οποίο είχε χαθεί. Νέα ανάλυση δείχνει ότι ένα τμήμα του πιθανότατα βρίσκεται ακόμη μπροστά στα μάτια των κατοίκων της περιοχής. Πρόκειται για έναν μεσαιωνικό σταυρό στο κοντινό Aldborough, ο οποίος, σύμφωνα με τα γεωλογικά αποτυπώματα, κατασκευάστηκε από το ίδιο είδος πετρώματος και προέρχεται από έναν από τους χαμένους μονόλιθους.

Έτσι, τα «Βέλη του Διαβόλου» αποκτούν μια ακόμη πιο παράξενη ιστορία. Ένα τεράστιο κομμάτι βράχου εξορύχθηκε πριν από περίπου 4.000 χρόνια, μεταφέρθηκε για 18 χιλιόμετρα και έγινε μέρος ενός προϊστορικού μνημείου. Χιλιάδες χρόνια αργότερα, ένα κομμάτι του χρησιμοποιήθηκε ξανά από ανθρώπους για έναν εντελώς διαφορετικό σκοπό.

Οι επιστήμονες σχεδιάζουν τώρα να εφαρμόσουν την ίδια τεχνική και σε άλλα αρχαία μνημεία, ώστε να διαπιστώσουν από πού προήλθαν πέτρες των οποίων η ιστορία παραμένει άγνωστη.