Η τρομακτική ιστορία πίσω απ' την πιο ανατριχιαστική φωτογραφία που τραβήχτηκε στο διάστημα (βίντεο)

Αυτή είναι η ιστορία μίας απ' τις πιο ανατριχιαστικής φωτογραφίας που τραβήχτηκε ποτέ στον χώρο του διαστήματος.

H φωτογραφία που τράβηξε ο αστροναύτης Ρόμπερτ Γκίμπσον από το διαστημικό λεωφορείο Τσάλεντζερ στις 7 Φεβρουαρίου 1984 (το σκάφος θα καταστρεφόταν τραγικά δύο χρόνια αργότερα με όλους τους επιβαίνοντες νεκρούς), καθώς απαθανάτισε την εικόνα του Μπρους ΜακΚάντλες, έγραψε ιστορία.

Μερικές φορές περιγράφεται ως η «πιο τρομακτική φωτογραφία που τραβήχτηκε ποτέ στο διάστημα» για τον τρόπο που απεικονίζει έναν άνθρωπο εντελώς αποκομμένο από την ασφάλεια του πλανήτη ή του διαστημικού σκάφους, η εικόνα απεικονίζει τον πρώτο διαστημικό περίπατο χωρίς πρόσδεση.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, κάθε αστροναύτης που είχε πάει για διαστημικό περίπατο ήταν στερεωμένος με κάποιο τρόπο στο σκάφος του, αλλά αυτή τη φορά ο McCandless βρισκόταν εκεί έξω χωρίς τίποτα άλλο εκτός από τον εξοπλισμό που δοκίμαζε για να τον επαναφέρει στην ασφάλεια.

Ενώ βρισκόταν στο διάστημα στην πρώτη του αποστολή, ο αστροναύτης δοκίμασε τη Μονάδα Επανδρωμένου Ελιγμού (MMU), ένα σύστημα προώθησης που θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν οι αστροναύτες κατά τη διάρκεια των διαστημικών περιπάτων, και για να το κάνει αυτό έπρεπε να αποσυνδεθεί από το διαστημικό λεωφορείο.

Αναπολώντας τη στιγμή που βγήκε έξω και πραγματοποίησε τον πρώτο διαστημικό περίπατο χωρίς πρόσδεση, ο αστροναύτης της NASA, McCandless είπε στην εφημερίδα The Guardian το 2015 τα πάντα για την εμπειρία αυτή. «Ήταν ένα υπέροχο συναίσθημα, ένα μείγμα προσωπικής ευφορίας και επαγγελματικής υπερηφάνειας, χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο.

Αρκετοί άνθρωποι ήταν δύσπιστοι ότι θα λειτουργούσε, και με 300 ώρες πτητικής πρακτικής εξάσκησης, ήμουν υπερβολικά εκπαιδευμένος. Η σύζυγός μου βρισκόταν στον έλεγχο της αποστολής και υπήρχε αρκετή ανησυχία. Ήθελα να πω κάτι παρόμοιο με τον Νιλ [Άρμστρονγκ] όταν προσγειώθηκε στο φεγγάρι, οπότε είπα: "Μπορεί να ήταν ένα μικρό βήμα για τον Νιλ, αλλά είναι ένα πολύ μεγάλο άλμα για μένα". Αυτό χαλάρωσε λίγο την ένταση.

Μου είχαν πει για το ήσυχο κενό που βιώνεις στο διάστημα, αλλά με τρεις ραδιοφωνικές συνδέσεις που έλεγαν: "Πώς αντέχει το οξυγόνο σου;", "Μείνε μακριά από τις μηχανές!", "Πότε είναι η σειρά μου;" δεν ήταν και τόσο ήσυχα».

Ο McCandless ολοκλήρωσε τον διαστημικό του περίπατο σε 6 ώρες και 45 λεπτά, καθώς κινούνταν στο διάστημα παράλληλα με το διαστημικό λεωφορείο, λέγοντας ότι δεν είχε επίγνωση των μεγάλων ταχυτήτων με τις οποίες ταξίδευε. Όσο για τη φωτογραφία, ο αστροναύτης δήλωσε ότι ήταν «όμορφη» και ένιωσε ότι η σκληρή εικόνα του εαυτού του ψηλά πάνω από τον κόσμο θα μπορούσε να βοηθήσει τους άλλους να φανταστούν πώς θα ήταν.

«Η ανωνυμία μου σημαίνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να φανταστούν τον εαυτό τους να κάνει το ίδιο πράγμα. Στα κέντρα επισκεπτών, συχνά έχουν χάρτινες εκδοχές σε φυσικό μέγεθος με κομμένο το γείσο, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να κρυφοκοιτάξουν μέσα από αυτό. Όπως είπε ο Νιλ το 1969, εκπροσωπούσα την ανθρωπότητα εκεί πάνω».