Θύμισες

(ένας ύστερος Χαιρετισμός στον Χρήστο Γραμματίδη)

Όταν μπαίνεις στα χρόνια της τελευταίας περιόδου της ζωής σου, τις μέρες της σχόλης κάνεις τους απολογισμούς σου με θέματα και πρόσωπα που σου χάραξαν το μυαλό σου.

Σήμερα θα σας θυμίσω ένα παλληκάρι που τάραξε τις σκέψεις και τις θέσεις ενός πολυποίκιλου συνόλου της κοινωνίας μας.  

Ο Χρήστος, ο Χρηστάκος μας.  Ήλθε κοντά μου νέος Δικηγόρος με παρουσία που από την πρώτη στιγμή σε προδιέθετε θετικά.  Στα λίγα δυστυχώς χρόνια που συνεργάστηκα με τον Χρήστο μας, ευτύχισα να έχω δίπλα μου ένα νομικό μυαλό ισοδύναμο πολλών καταξιωμένων Νομικών, με στέρεες γνώσεις και βαθιά μελέτη σε ότι του ανέθετες και γι’ αυτό με άριστο πάντοτε αποτέλεσμα.  Ποτέ δεν κατάλαβα πως και πότε έβρισκε το χρόνο να είναι τόσο καλά ενημερωμένος και καταρτισμένος για το νομικό γίγνεσθαι σε εθνικό και πανευρωπαϊκό επίπεδο, τόσο στη νομοθεσία όσο και στην τελευταία νομολογία εθνικών και κοινοτικών Αρχών και Δικαστηρίων.

Τα αγγλικά του υπεράριστα.  Τα γαλλικά του αψεγάδιαστα.  Για τα Ελληνικά του δεν είμαι εγώ που θα τον κρίνω.  Τον έκριναν πασίγνωστοι διανοούμενοι με ύμνους για τις ιδέες του και την κριτική του γνώμη στην τέχνη και στα γράμματα.  Πότε πρόφταινες Χρηστάκο μου να ανταποκρίνεσαι χωρίς καθυστέρηση στα πολύπλοκα νομικά θέματα που χειριζόσουν, ενώ παράλληλα σε διάβαζα στις εφημερίδες και τα σοβαρά περιοδικά να κριτικάρεις από θεατρικές παραστάσεις μέχρι την τρέχουσα συγγραφική παρουσία.

Μια – δύο φορές το χρόνο σχεδίαζες κάποιο ταξίδι, στην Ευρώπη πάντοτε, με τις παρέες σου για αναψυχή.  Μου το εκμυστηρευόσουνα με την παράκληση να μεσολαβήσω στο λογιστήριό μας να πάρεις μια προκαταβολή έναντι μελλοντικών σου απολαβών, για να μπορείς να κάνεις τα ταξίδια σου πιο άνετα και ανθρώπινα.  Και φυσικά πάντοτε το έκανα.  Η χαρά τότε στο πρόσωπό σου ήταν ανείπωτη.

Χρηστάκο μου μας λείπεις.  Στο νομικό κόσμο, στον πολιτισμό μας, στην οικογένεια των συνεργατών μας και πάνω απ’ όλα σε εμένα.

Μας άφησες ξαφνικά και πολύ νωρίς.  Φαίνεται ότι ήταν γραμμένο να φύγεις στο ζενίθ της νεανικής σου ζωής.

Για εμάς που σε αγαπήσαμε θα μείνεις αξέχαστος και σε προνομιακή θέση στην καρδιά μας.  Στην κοινωνία μας είμαι βέβαιος ότι θα προσέφερες πολλά, έξω και πέρα από την άριστη νομική σου δουλειά.

Τώρα που πλησιάζω κι εγώ στο τέλος του ταξιδιού επί της γης, ελπίζω να σε συναντήσω πάλι στους ουρανούς και μαζί να συνεχίσουμε με την ίδια χημεία μια ουράνια συνύπαρξη.

Χρήστο μου

Απομένει μόνο να σου πω

«ο Θεός μαζί σου».

Ο πνευματικός σου «πατέρας»

Μάριος Μπαχάς