Πριν από 124 χρόνια, τρεις φαροφύλακες εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς από τον φάρο του απομονωμένου νησιού Eilean Mòr, στις νήσους Flannan της Σκωτίας. Παρά τις έρευνες που ακολούθησαν, δεν βρέθηκαν ποτέ, με αποτέλεσμα η υπόθεσή τους να παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα ανεξιχνίαστα μυστήρια της ναυτικής ιστορίας.
Στις 26 Δεκεμβρίου 1900, ο φαροφύλακας Τζόζεφ Μουρ έφτασε με το πλοίο Hesperus για να αντικαταστήσει έναν από τους τρεις άνδρες που υπηρετούσαν στον φάρο. Από μακριά, όμως, κάτι δεν πήγαινε καλά. Η σημαία του φάρου έλειπε και κανείς δεν βγήκε να υποδεχθεί το πλοίο, όπως προέβλεπε η καθιερωμένη διαδικασία. Παρά τα σήματα με τη σειρήνα και τη φωτοβολίδα που έδωσε ο καπετάνιος, δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση.
Ένας φάρος άδειος, αλλά τακτοποιημένος
Όταν ο Μουρ αποβιβάστηκε, βρήκε την πύλη κλειστή, αλλά την πόρτα της κουζίνας ανοιχτή. Στο εσωτερικό δεν υπήρχε φωτιά στο τζάκι, ενώ από τα τρία αδιάβροχα πανωφόρια έλειπαν τα δύο και τα κρεβάτια ήταν άδεια.
Στον χώρο του φάρου, η λάμπα ήταν καθαρισμένη, γεμάτη καύσιμο και έτοιμη για λειτουργία, ενώ όλα έμοιαζαν απόλυτα τακτοποιημένα. Το μοναδικό στοιχείο που μαρτυρούσε ότι είχε συμβεί κάτι ασυνήθιστο ήταν οι σπασμένες σιδερένιες κουπαστές και οι σοβαρές ζημιές στον εξοπλισμό κοντά στο σημείο πρόσδεσης.
Η πιθανότερη εξήγηση
Το ημερολόγιο των φαροφυλάκων είχε ενημερωθεί τελευταία φορά στις 13 Δεκεμβρίου και η πρόχειρη πλάκα καταγραφών το πρωί της 15ης Δεκεμβρίου. Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι οι τρεις άνδρες εξαφανίστηκαν λίγο αργότερα. Η επικρατέστερη θεωρία αναφέρει ότι οι δύο φαροφύλακες βγήκαν για να ασφαλίσουν εξοπλισμό ενόψει της κακοκαιρίας. Ο τρίτος, που αρχικά είχε παραμείνει μέσα στον φάρο, πιθανότατα βγήκε για να τους βοηθήσει. Και οι τρεις εκτιμάται ότι παρασύρθηκαν από ένα τεράστιο κύμα.
Ωστόσο, η εξήγηση αυτή παρουσιάζει κενά. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το κύμα που θα μπορούσε να τους παρασύρει από το συγκεκριμένο σημείο θα έπρεπε να ξεπερνά τα 30 μέτρα ύψος. Επιπλέον, πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί οι άνδρες θα επιχειρούσαν να προστατεύσουν τον εξοπλισμό μέσα σε τόσο ακραίες καιρικές συνθήκες. Μία πιθανή απάντηση είναι ότι ο επικεφαλής φαροφύλακας, Τζέιμς Ντουκάτ, είχε δεχθεί στο παρελθόν παρατήρηση για προβλήματα στον γερανό μεταφοράς προμηθειών και ίσως επιχείρησε να αποτρέψει νέες ζημιές.
Η επίσημη έρευνα και οι θρύλοι
Ο επιθεωρητής Ρόμπερτ Μιούρχεντ κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα με τον Μουρ ότι οι τρεις άνδρες πιθανότατα χάθηκαν στη θάλασσα, παρασυρμένοι από ένα εξαιρετικά ισχυρό κύμα. Παρ' όλα αυτά, τα σώματά τους δεν βρέθηκαν ποτέ.
Η ανεξήγητη εξαφάνιση τροφοδότησε τους τοπικούς θρύλους του Eilean Mòr. Ιστορίες για νεράιδες, θαλάσσια πλάσματα και τους μυστηριώδεις «Blue Men of the Minch» συνδέθηκαν με το περιστατικό, ενώ ο Μουρ αργότερα περιέγραψε πως είδε τρία κοράκια να πετούν πάνω από τον φάρο, πιστεύοντας ότι συμβόλιζαν τους χαμένους συναδέλφους του.
Χωρίς τηλεγραφική επικοινωνία, χωρίς μάρτυρες και χωρίς να εντοπιστούν ποτέ ανθρώπινα λείψανα, το τι ακριβώς συνέβη στους Τζέιμς Ντουκάτ, Τόμας Μάρσαλ και Ντόναλντ ΜακΆρθουρ στις 15 Δεκεμβρίου 1900 παραμένει άγνωστο. Περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, η εξαφάνισή τους εξακολουθεί να συγκαταλέγεται στα πιο αινιγματικά ανεξιχνίαστα μυστήρια της ναυτικής ιστορίας.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ