Επιστημονική μελέτη αποκαλύπτει μια κρυφή συντόμευση προς τον Άρη

Το φως χρειάζεται κατά μέσο όρο 12,5 λεπτά για να διανύσει την απόσταση μεταξύ της Γης και του Άρη.

Χρησιμοποιώντας τις διαθέσιμες σήμερα μεθόδους πρόωσης — και σε μια στιγμή που οι τροχιές των δύο πλανητών ευθυγραμμίζονται τέλεια, μια «αντίθεση του Άρη» που συμβαίνει μόνο κάθε 26 μήνες περίπου — το ταξίδι προς τον Κόκκινο Πλανήτη θα μπορούσε ακόμα να διαρκέσει από πέντε έως 11 μήνες.

Ωστόσο, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Acta Astronautica, που αναδημοσιεύει το Futurism, ίσως υπάρχει ένας τρόπος να μειωθεί σημαντικά η διάρκεια του ταξιδιού.

Το ταξίδι από τη Γη στον Άρη θα μπορούσε να διαρκέσει 153 ημέρες

Ο συγγραφέας Marcelo de Oliveira Souza, κοσμολόγος στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Βόρειου Ρίο ντε Τζανέιρο στη Βραζιλία, εξέτασε την τροχιά των αστεροειδών και υπολόγισε μια απόλυτα βελτιστοποιημένη διαδρομή που, όπως υποστηρίζει, θα μπορούσε να μειώσει τη διάρκεια ενός ταξιδιού μετ’ επιστροφής στον Άρη σε μόλις 153 ημέρες.

Εξέτασε την τροχιά του αστεροειδούς 2001 CA21, ο οποίος διέσχισε τις τροχιές τόσο της Γης όσο και του Άρη με σταθερή κλίση πέντε μοιρών. Στη συνέχεια, υπολόγισε αυτή τη διαδρομή για τις επερχόμενες αντιθέσεις του Άρη κατά τα επόμενα πέντε χρόνια, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι το 2031 οι πλανήτες ευθυγραμμίζονται τόσο τέλεια, ώστε «επιτρέπουν δύο πλήρεις αποστολές μετ' επιστροφής διάρκειας μικρότερης του ενός έτους, σύμφωνα με το επίπεδο που καθορίζεται από τον CA21».

«Η αντίθεση του 2031 εμφανίζεται ως η μοναδικά ευνοϊκή υπό τον περιορισμό του επιπέδου CA21, προσφέροντας δύο τροχιές με κατεύθυνση από τη Γη προς τον Άρη (33 και 56 ημέρες) και αντίστοιχες δυναμικά συνεπείς διαδρομές επιστροφής, που σχηματίζουν πλήρεις αρχιτεκτονικές ταξιδιού μετ' επιστροφής συνολικής διάρκειας περίπου 153 και 226 ημερών», αναφέρεται στη μελέτη.

Φυσικά, υπάρχουν πολλοί άλλοι σημαντικοί παράγοντες που θα καθορίσουν πόσο χρόνο θα χρειαστεί να περάσουν οι αστροναύτες για να φτάσουν στον Άρη, από τις μεθόδους πρόωσης και τη χωρητικότητα καυσίμων έως τη συνολική μάζα του ωφέλιμου φορτίου.

Παρά τις δεκαετίες εκτεταμένης έρευνας, η κάλυψη της μέσης απόστασης των 140 εκατομμυρίων μιλίων — κατά τάξεις μεγέθους μακρύτερα από τη Σελήνη — με ανθρώπινο πλήρωμα παραμένει ένας μακρινός στόχος.

Ωστόσο, όπως υποδηλώνει η τελευταία μελέτη, ακόμη και κάτι τόσο απλό όσο το επίπεδο τροχιάς ενός αστεροειδούς θα μπορούσε να μας επιτρέψει να βελτιστοποιήσουμε τα ταξίδια μας προς εκεί — μια αχτίδα ελπίδας ότι η πρώτη μας επίσκεψη εκεί δεν είναι τόσο μακρινή όσο μπορεί να φαίνεται.