Σύμφωνα με δήλωση του πρώην υπουργού Άμυνας Peter Struck, «μπορεί να χρειαστεί να υπερασπίσουμε τα συμφέροντα της Γερμανίας μέχρι και στον Ινδοκούς», μια δήλωση που ξεκαθαρίζει ότι ο Γερμανικός Στρατός δεν χρειάζεται πλέον να τηρεί ούτε καν τα προσχήματα.
Σύμφωνα μάλιστα με μια μελέτη που απελευθέρωσε το Stiftung Wissenshaft und Politic (SWP) που συνεργάζεται με το ταμείο Μάρσαλ των ΗΠΑ, η Γερμανία έχει φτάσει ο καιρός να γίνει ξανά η κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη της Ευρώπης.
Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Internationale Politik (Ιούνιος 2011) ο σημερινός υπουργός Αμύνης της Γερμανίας Thomas de Maizière, ο οποίος διετέλεσε διοικητής τού Bundeswehr, δήλωσε ότι ο Γερμανικός Στρατός είναι έτοιμος να κάνει πολλαπλές επεμβάσεις σε ξένες χώρες, ειδικά σε περιπτώσεις «μικρών πολέμων».
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα το Βερολίνο βλέπει τη διεξαγωγή πολέμου ως ένα τυπικό εργαλείο πολιτικής, «το απόλυτο εργαλείο και όχι απλώς το τελευταίο».
Σύμφωνα με τον Γερμανό υπουργό, «μέχρι και 10.000 Γερμανοί στρατιώτες θα μπορούν να αναπτυχθούν σε δύο τόπους επιχειρήσεων ταυτόχρονα, ενώ μια ναυτική μονάδα θα μπορεί να παίρνει μέρος σε διάφορες συγκρούσεις. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη 3.000 στρατιώτες θα είναι διαθέσιμοι για αποστολές. Ο Bundeswehr θα διαθέτει ένα μεγάλο αριθμό ικανοτήτων και τη δυνατότητα να λαμβάνει μέρος σε «αποστολές σταθεροποίησης» (σε στυλ Αφγανιστάν) και «αποστολές μάχης υψηλής έντασης».
Μιλώντας για αυτούς τους «μικρούς πολέμους», ο ταγματάρχης Christian Freuding τής ομάδας Σχεδιασμού του Γερμανικού Υπουργείου Αμύνης είχε δηλώσει παλιότερα ότι «πολλές συγκρούσεις στο μέλλον θα ονομάζονται “μικροί πόλεμοι” και σ’ αυτούς θα περιλαμβάνονται συγκρούσεις εθνικών στρατών με “μη-κρατικές δυνάμεις”, όπως για παράδειγμα με …διαδηλωτές.
Σ’ αυτούς τους “μικρούς πολέμους” όλοι οι συνηθισμένοι κανόνες των συγκρούσεων παύουν να ισχύουν και κάθε τακτική μπορεί να αναπτυχθεί». Οι παρακάτω διευκρινίσεις του είναι μάλλον εφιαλτικές: «Με χαρακτηριστική βιαιότητα, πολλές φορές άνθρωποι που δεν λαμβάνουν μέρος στις συγκρούσεις, γυναίκες και παιδιά, μπορεί να θεωρηθούν μέρος του εχθρού και να χτυπηθούν. Αυτό εξηγεί τον υψηλό αριθμό απωλειών πολιτών σε τέτοιους “μικρούς πολέμους”».
Φυσικά, πρέπει να τονίσουμε ότι ο συγκεκριμένος ταγματάρχης δεν απειλεί κανέναν και προφανώς προσπαθεί να εξηγήσει τα φαινόμενα που παρουσιάζονται σε μάχες σε αστικό περιβάλλον.
Με όλα αυτά όμως γίνεται προφανές ότι έχουν γίνει συζητήσεις για τη συμμετοχή του Γερμανικού Στρατού σε «αποστολές σταθεροποίησης» μέσα και έξω από την Ευρώπη, ειδικά όταν θίγονται τα γερμανικά συμφέροντα, όπως στην περίπτωση μεγάλων διαδηλώσεων π.χ. στην Ελλάδα ή σε άλλες χώρες.
Ίσως να μην κάνετε ιδιαίτερο λάθος αν υποθέσετε λοιπόν ότι πιθανό πεδίο δράσης του γερμανικού στρατού ίσως είναι και η χώρα μας.
Ο ταγματάρχης σε άλλο σημείο της συνέντευξής του εξηγεί: «Οι στρατιωτικές δυνάμεις της Δύσης θα βρεθούν πολλές φορές στη θέση να συντρίψουν τις εχθρικές δυνάμεις, να επιβάλουν υποχρεωτικά μέτρα, να διαχωρίσουν εμπόλεμες παρατάξεις ή να τις περιορίσουν, να επιβάλουν έλεγχο ουδέτερων ζωνών ή εμπάργκο, και να βοηθήσουν τις τοπικές δυνάμεις ασφάλειας ή να τις οργανώσουν. Πολλές φορές θα αναπτυχθούν σε περιοχές όπου ζουν άνθρωποι, όπου υπάρχουν διοικητικές και κοινωνικές υποδομές, όπου η πρόσβαση στους πόρους θα πρέπει να (από)κατασταθεί και όπου θα πρέπει να συνεργαστούν με τον πληθυσμό για να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους».
(Σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά;)
Ο ταγματάρχης Freuding προσθέτει παρακάτω, αναφερόμενος προφανώς στη γερμανική κοινή γνώμη, ότι «οι πρόσφατες μελέτες αποδεικνύουν ότι οι “δυτικές κοινωνίες” είναι προετοιμασμένες για να κάνουν θυσίες στέλνοντας τους στρατιώτες τους σε αποστολές σε άλλες χώρες, αν είναι πεπεισμένες για τη “νομιμότητά” τους και τις πιθανότητες επιτυχίας».
Τα παραπάνω ξεκαθαρίζουν ότι ο …αυτοκρατορικός στρατός της Γερμανίας είναι ξανά έτοιμος, απλά δεν έχει τύχει ακόμη να χρειαστεί να πάρει μέρος σε κάποια σύγκρουση. Θα λειτουργεί παράλληλα με τους τοπικούς εθνικούς στρατούς που θα λαμβάνουν διαταγές από τις (υπο)χρεωμένες κυβερνήσεις και θα συνεργάζεται επίσης με το NATO, το οποίο υπηρετεί τα ίδια εξουσιαστικά συμφέροντα...
Με όλα αυτά στο νου μας η παρακάτω δήλωση της Γερμανίδας Καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ που στις 29 Οκτώβρη του 2010, σε προεκλογική εκδήλωση του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, αποκτά πολλές προεκτάσεις:
«Αν δεν ενωθούμε ως Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν θα έχουμε καμία πιθανότητα απέναντι σε 1,3 δισεκατομμύρια Κινέζους, 1,2 δισεκατομμύρια Ινδούς και πολλούς άλλους. […] Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα μέσο που ξεκίνησε για την πρόληψη του πολέμου […] Σήμερα έχουμε ειρήνη και δεν χρειάζεται να ανησυχούμε πια για πόλεμο, τουλάχιστον όχι στην Ευρώπη(!) […] όμως οι αναδυόμενες οικονομίες, όπως της Ινδίας, του Μεξικού, της Βραζιλίας και της Κίνας, είναι «μηχανές ανάπτυξης». Έχουν απίστευτο δυναμισμό και σε αυτές εστιάζουν οι χρηματοπιστωτικές αγορές ως εναλλακτικές προτάσεις για την ανάπτυξη, αντί για τις ΗΠΑ και την Ευρώπη».
ΠΗΓΕΣ:
Ηγεμονική εμφάνιση της Μέρκελ: «Αν δεν ενωθούμε στην ΕΕ δεν έχουμε καμία τύχη…» www.protothema.gr/world/article/?aid=155311
"Die Armee ist kein gepanzertes Technisches Hilfswerk", Internationale Politik Nr. 6/2011
Martin Hoch: Krieg und Politik im 21. Jahrhundert, Aus Politik und Zeitgeschichte B20/2001
Σύμφωνα μάλιστα με μια μελέτη που απελευθέρωσε το Stiftung Wissenshaft und Politic (SWP) που συνεργάζεται με το ταμείο Μάρσαλ των ΗΠΑ, η Γερμανία έχει φτάσει ο καιρός να γίνει ξανά η κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη της Ευρώπης.
Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Internationale Politik (Ιούνιος 2011) ο σημερινός υπουργός Αμύνης της Γερμανίας Thomas de Maizière, ο οποίος διετέλεσε διοικητής τού Bundeswehr, δήλωσε ότι ο Γερμανικός Στρατός είναι έτοιμος να κάνει πολλαπλές επεμβάσεις σε ξένες χώρες, ειδικά σε περιπτώσεις «μικρών πολέμων».
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα το Βερολίνο βλέπει τη διεξαγωγή πολέμου ως ένα τυπικό εργαλείο πολιτικής, «το απόλυτο εργαλείο και όχι απλώς το τελευταίο».
Σύμφωνα με τον Γερμανό υπουργό, «μέχρι και 10.000 Γερμανοί στρατιώτες θα μπορούν να αναπτυχθούν σε δύο τόπους επιχειρήσεων ταυτόχρονα, ενώ μια ναυτική μονάδα θα μπορεί να παίρνει μέρος σε διάφορες συγκρούσεις. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη 3.000 στρατιώτες θα είναι διαθέσιμοι για αποστολές. Ο Bundeswehr θα διαθέτει ένα μεγάλο αριθμό ικανοτήτων και τη δυνατότητα να λαμβάνει μέρος σε «αποστολές σταθεροποίησης» (σε στυλ Αφγανιστάν) και «αποστολές μάχης υψηλής έντασης».
Μιλώντας για αυτούς τους «μικρούς πολέμους», ο ταγματάρχης Christian Freuding τής ομάδας Σχεδιασμού του Γερμανικού Υπουργείου Αμύνης είχε δηλώσει παλιότερα ότι «πολλές συγκρούσεις στο μέλλον θα ονομάζονται “μικροί πόλεμοι” και σ’ αυτούς θα περιλαμβάνονται συγκρούσεις εθνικών στρατών με “μη-κρατικές δυνάμεις”, όπως για παράδειγμα με …διαδηλωτές.
Σ’ αυτούς τους “μικρούς πολέμους” όλοι οι συνηθισμένοι κανόνες των συγκρούσεων παύουν να ισχύουν και κάθε τακτική μπορεί να αναπτυχθεί». Οι παρακάτω διευκρινίσεις του είναι μάλλον εφιαλτικές: «Με χαρακτηριστική βιαιότητα, πολλές φορές άνθρωποι που δεν λαμβάνουν μέρος στις συγκρούσεις, γυναίκες και παιδιά, μπορεί να θεωρηθούν μέρος του εχθρού και να χτυπηθούν. Αυτό εξηγεί τον υψηλό αριθμό απωλειών πολιτών σε τέτοιους “μικρούς πολέμους”».
Φυσικά, πρέπει να τονίσουμε ότι ο συγκεκριμένος ταγματάρχης δεν απειλεί κανέναν και προφανώς προσπαθεί να εξηγήσει τα φαινόμενα που παρουσιάζονται σε μάχες σε αστικό περιβάλλον.
Με όλα αυτά όμως γίνεται προφανές ότι έχουν γίνει συζητήσεις για τη συμμετοχή του Γερμανικού Στρατού σε «αποστολές σταθεροποίησης» μέσα και έξω από την Ευρώπη, ειδικά όταν θίγονται τα γερμανικά συμφέροντα, όπως στην περίπτωση μεγάλων διαδηλώσεων π.χ. στην Ελλάδα ή σε άλλες χώρες.
Ίσως να μην κάνετε ιδιαίτερο λάθος αν υποθέσετε λοιπόν ότι πιθανό πεδίο δράσης του γερμανικού στρατού ίσως είναι και η χώρα μας.
Ο ταγματάρχης σε άλλο σημείο της συνέντευξής του εξηγεί: «Οι στρατιωτικές δυνάμεις της Δύσης θα βρεθούν πολλές φορές στη θέση να συντρίψουν τις εχθρικές δυνάμεις, να επιβάλουν υποχρεωτικά μέτρα, να διαχωρίσουν εμπόλεμες παρατάξεις ή να τις περιορίσουν, να επιβάλουν έλεγχο ουδέτερων ζωνών ή εμπάργκο, και να βοηθήσουν τις τοπικές δυνάμεις ασφάλειας ή να τις οργανώσουν. Πολλές φορές θα αναπτυχθούν σε περιοχές όπου ζουν άνθρωποι, όπου υπάρχουν διοικητικές και κοινωνικές υποδομές, όπου η πρόσβαση στους πόρους θα πρέπει να (από)κατασταθεί και όπου θα πρέπει να συνεργαστούν με τον πληθυσμό για να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους».
(Σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά;)
Ο ταγματάρχης Freuding προσθέτει παρακάτω, αναφερόμενος προφανώς στη γερμανική κοινή γνώμη, ότι «οι πρόσφατες μελέτες αποδεικνύουν ότι οι “δυτικές κοινωνίες” είναι προετοιμασμένες για να κάνουν θυσίες στέλνοντας τους στρατιώτες τους σε αποστολές σε άλλες χώρες, αν είναι πεπεισμένες για τη “νομιμότητά” τους και τις πιθανότητες επιτυχίας».
Τα παραπάνω ξεκαθαρίζουν ότι ο …αυτοκρατορικός στρατός της Γερμανίας είναι ξανά έτοιμος, απλά δεν έχει τύχει ακόμη να χρειαστεί να πάρει μέρος σε κάποια σύγκρουση. Θα λειτουργεί παράλληλα με τους τοπικούς εθνικούς στρατούς που θα λαμβάνουν διαταγές από τις (υπο)χρεωμένες κυβερνήσεις και θα συνεργάζεται επίσης με το NATO, το οποίο υπηρετεί τα ίδια εξουσιαστικά συμφέροντα...
Με όλα αυτά στο νου μας η παρακάτω δήλωση της Γερμανίδας Καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ που στις 29 Οκτώβρη του 2010, σε προεκλογική εκδήλωση του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, αποκτά πολλές προεκτάσεις:
«Αν δεν ενωθούμε ως Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν θα έχουμε καμία πιθανότητα απέναντι σε 1,3 δισεκατομμύρια Κινέζους, 1,2 δισεκατομμύρια Ινδούς και πολλούς άλλους. […] Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα μέσο που ξεκίνησε για την πρόληψη του πολέμου […] Σήμερα έχουμε ειρήνη και δεν χρειάζεται να ανησυχούμε πια για πόλεμο, τουλάχιστον όχι στην Ευρώπη(!) […] όμως οι αναδυόμενες οικονομίες, όπως της Ινδίας, του Μεξικού, της Βραζιλίας και της Κίνας, είναι «μηχανές ανάπτυξης». Έχουν απίστευτο δυναμισμό και σε αυτές εστιάζουν οι χρηματοπιστωτικές αγορές ως εναλλακτικές προτάσεις για την ανάπτυξη, αντί για τις ΗΠΑ και την Ευρώπη».
ΠΗΓΕΣ:
Ηγεμονική εμφάνιση της Μέρκελ: «Αν δεν ενωθούμε στην ΕΕ δεν έχουμε καμία τύχη…» www.protothema.gr/world/article/?aid=155311
"Die Armee ist kein gepanzertes Technisches Hilfswerk", Internationale Politik Nr. 6/2011
Martin Hoch: Krieg und Politik im 21. Jahrhundert, Aus Politik und Zeitgeschichte B20/2001
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ