Η κατασκευή του τεχνητού νησιού Palm Jumeirah στο Ντουμπάι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων ξεκίνησε το 2001. Για τη δημιουργία περίπου 5,6 τετραγωνικών χιλιομέτρων νέας ξηράς, το έργο απαιτούσε σχεδόν 100 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ασβεστολιθικής άμμου και περίπου 7 εκατομμύρια τόνους βράχων, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν κυρίως στην προστατευτική δομή απέναντι στα κύματα.
Εξόρυξη άμμου και η τεχνική «rainbowing»
Η διαδικασία ξεκίνησε με τη μέθοδο της επιχωμάτωση, μεγάλες βυθοκόροι αναρροφούσαν άμμο από τον βυθό της θάλασσας, περίπου 11 χιλιόμετρα από την ακτή, και τη μετέφεραν στην οριοθετημένη περιοχή. Στα αβαθή σημεία εφαρμόστηκε η τεχνική «rainbowing» («ουράνιο τόξο»), κατά την οποία το υλικό εκτοξευόταν υπό πίεση μαζί με νερό, σχηματίζοντας ένα τόξο προς το σημείο πλήρωσης. Με αυτόν τον τρόπο μπορούσαν να απορρίπτονται μεγάλες ποσότητες ιζήματος χωρίς να απαιτείται αποκλειστικά η χρήση αγωγών. Σταδιακά, ο βυθός ανυψώθηκε πάνω από τη στάθμη της θάλασσας και άρχισε να διαμορφώνεται το χαρακτηριστικό σχήμα του Palm Jumeirah.
Επειδή στη θάλασσα δεν υπήρχαν φυσικά σημεία αναφοράς, χρησιμοποιήθηκε το σύστημα Differential Global Positioning System (DGPS). Φορητοί δέκτες, σε συνδυασμό με δορυφορικά σήματα και ένα σταθερό σημείο αναφοράς στην ξηρά, επέτρεπαν την παρακολούθηση της θέσης και του ύψους της άμμου με ακρίβεια εκατοστού. Καθημερινά, τοπογραφικές ομάδες επιθεωρούσαν τα άκρα των τμημάτων που αναδύονταν, εξασφαλίζοντας την ακριβή αποτύπωση της περίπλοκης γεωμετρίας του έργου, το οποίο αποτελείται από έναν κεντρικό κορμό, 17 «φυλλώματα» (fronds) και τον εξωτερικό ημισέληνο (crescent).
Προετοιμασία του εδάφους και 70 χιλιόμετρα νέας ακτογραμμής
Μετά την ανάδυση της άμμου, το υλικό υποβλήθηκε σε διαδικασίες συμπύκνωσης και προετοιμασίας. Η φρέσκια άμμος μπορεί να υποχωρεί σταδιακά υπό το βάρος δρόμων, δικτύων υποδομής και κτιρίων, επομένως η σταθεροποίησή της ήταν απαραίτητη πριν από την ανάπτυξη των υποδομών. Το έργο πρόσθεσε περίπου 70 χιλιόμετρα ακτογραμμής στο Ντουμπάι. Ωστόσο, οι τεχνητές ακτές παραμένουν εκτεθειμένες στη δράση των κυμάτων, των ρευμάτων και στη φυσική μετακίνηση των ιζημάτων.
Από τον Σεπτέμβριο του 2022 έως το τέλος του 2023, η εταιρεία Nakheel ολοκλήρωσε πρόγραμμα αποκατάστασης σε περίπου 55 χιλιόμετρα παραλιών, το οποίο ανακοινώθηκε τον Ιανουάριο του 2024. Στο πλαίσιο των εργασιών προστέθηκαν περίπου 1,5 εκατομμύριο κυβικά μέτρα ειδικής θαλάσσιας άμμου, με στόχο την αποκατάσταση περιοχών που είχαν επηρεαστεί από τη φυσική διάβρωση και τη διευκόλυνση της κυκλοφορίας του νερού ανάμεσα στα «φυλλώματα». Οι εργασίες προχωρούσαν με ρυθμό περίπου 300 μέτρων παραλίας την ημέρα, με το πλάτος και την κλίση κάθε τμήματος να προσαρμόζονται ανάλογα με τις ανάγκες.
Υποθαλάσσια μηχανική και συνεχής συντήρηση
Ένα σημαντικό μέρος της υποδομής του Palm Jumeirah βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο κυματοθραύστης διαθέτει περίπου 350 εκτάρια βραχώδους επιφάνειας, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας είναι βυθισμένο. Κατά την κατασκευή, δύτες επαλήθευαν την τοποθέτηση των βράχων κάτω από την επιφάνεια του νερού, ενώ παράλληλα αναλύονταν δείγματα των υλικών για να ελεγχθούν το μέγεθος και τα χαρακτηριστικά τους.
Το Palm Jumeirah, επομένως, δεν είναι μια κατασκευή που ολοκληρώθηκε και αφέθηκε στην τύχη της. Πρόκειται για ένα τεράστιο τεχνητό σύστημα που απαιτεί συνεχή παρακολούθηση, προστασία από τη διάβρωση, σωστή κυκλοφορία του νερού και, όπου χρειάζεται, αναπλήρωση των ιζημάτων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ