Η ιστορία της Τζουλιάνα Κέπκε θεωρείται μία από τις πιο απίστευτες περιπτώσεις επιβίωσης από αεροπορικό δυστύχημα. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1971, η 17χρονη επέβαινε στην πτήση 508 της LANSA μαζί με τη μητέρα της, όταν το αεροπλάνο διαλύθηκε στον αέρα πάνω από τον Αμαζόνιο.
Παρά την πτώση από ύψος περίπου 3.000 μέτρων, η Τζουλιάνα επέζησε, όταν συνήλθε, βρισκόταν μόνη μέσα στη ζούγκλα, ανάμεσα στα συντρίμμια του αεροσκάφους.
Η πτήση που κατέληξε στον Αμαζόνιο
Η Τζουλιάνα ταξίδευε μαζί με τη μητέρα της, την ορνιθολόγο Μαρία Κέπκε, από το αεροδρόμιο Jorge Chávez της Λίμα στο Περού. Προορισμός τους ήταν ο ερευνητικός σταθμός των γονιών της, βαθιά στον Αμαζόνιο. Η πτήση 508 της LANSA επρόκειτο να διαρκέσει λιγότερο από μία ώρα μέχρι την ενδιάμεση στάση στην Πουκαλπά και στη συνέχεια θα συνέχιζε για το Ικίτος. Η αεροπορική εταιρεία είχε ήδη βεβαρημένο ιστορικό, καθώς είχε σημειώσει δύο θανατηφόρα δυστυχήματα, το 1966 και το 1970. Ο στόλος της ήταν μικρός και παλιός, ενώ οι καθυστερήσεις ήταν συχνές. Η συγκεκριμένη πτήση καθυστέρησε για αρκετές ώρες και τελικά απογειώθηκε περίπου στις 11:45 το πρωί.
Αφού το αεροπλάνο πέρασε πάνω από τις Άνδεις και πλησίασε τον Αμαζόνιο, οι επιβάτες είδαν μπροστά τους πυκνά σύννεφα καταιγίδας. Ο ουρανός σκοτείνιασε και το αεροσκάφος άρχισε να κινείται έντονα από τις αναταράξεις. Οι πιλότοι αποφάσισαν να συνεχίσουν μέσα από τα πυκνά σύννεφα, ενώ η ορατότητα είχε σχεδόν μηδενιστεί. Οι αναταράξεις έγιναν ολοένα ισχυρότερες και το αεροπλάνο άρχισε να δέχεται τεράστιες καταπονήσεις. Τότε ένας κεραυνός χτύπησε το δεξί φτερό και προκάλεσε ανάφλεξη στα καύσιμα. Το φτερό αποκολλήθηκε από την άτρακτο και το αεροσκάφος άρχισε να διαλύεται στον αέρα. Τμήματα του αεροπλάνου, καθίσματα, πόρτες, αποσκευές και επιβάτες εκσφενδονίστηκαν πάνω από την πυκνή βλάστηση του Αμαζονίου.
Ξύπνησε ανάμεσα στα συντρίμμια
Όταν η Τζουλιάνα ανέκτησε τις αισθήσεις της, βρισκόταν κάτω από τη σειρά των καθισμάτων στην οποία ήταν δεμένη. Αρχικά πίστεψε ότι βρισκόταν ακόμη μέσα στον εφιάλτη που είχε δει πριν από τη συντριβή. Σύντομα όμως κατάλαβε ότι είχε πέσει από τον ουρανό στο έδαφος. Το κάθισμα στο οποίο ήταν δεμένη φαίνεται πως λειτούργησε ως προστατευτικό κάλυμμα κατά την πτώση, οι υπόλοιποι επιβάτες δεν είχαν την ίδια τύχη. Άρχισε να ψάχνει τη μητέρα της ανάμεσα στα συντρίμμια. Εντόπισε τα πόδια αρκετών γυναικών μέσα στη λάσπη, όμως από τα βαμμένα νύχια τους κατάλαβε ότι καμία δεν ήταν η μητέρα της.
Οι ομάδες έρευνας και διάσωσης άρχισαν να πετούν πάνω από την περιοχή, όμως η πυκνή βλάστηση έκανε σχεδόν αδύνατο τον εντοπισμό των συντριμμιών. Καθώς το αεροπλάνο είχε διαλυθεί στον αέρα, δεν υπήρχε ένα συγκεκριμένο σημείο συντριβής. Οι αρχές τελικά θεώρησαν ότι όλοι οι επιβαίνοντες είχαν χάσει τη ζωή τους.
Ένα σακουλάκι με καραμέλες και λίγο νερό
Η 17χρονη έψαξε ανάμεσα στα συντρίμμια για τροφή και βρήκε ένα σακουλάκι με καραμέλες και ένα κέικ φρούτων. Το δεύτερο ήταν τόσο καλυμμένο με λάσπη που δεν μπορούσε να καταναλωθεί. Θυμήθηκε όσα είχε μάθει από τους γονείς της σχετικά με την επιβίωση στο τροπικό δάσος και άρχισε να αναζητά νερό. Τελικά βρήκε ένα ρυάκι. Σκέφτηκε ότι αν ακολουθούσε την πορεία του, θα την οδηγούσε σε μεγαλύτερο ποτάμι και ότι τα ποτάμια συχνά οδηγούν σε κατοικημένες περιοχές.
Έτσι ξεκίνησε να περπατά μόνη μέσα στη ζούγκλα και προσπαθούσε να κοιμηθεί στις όχθες του ποταμού, αλλά η υγρασία ήταν αποπνικτική, ενώ τα κουνούπια την ταλαιπωρούσαν συνεχώς. Παράλληλα, υπέφερε από διάσειση και συχνά δυσκολευόταν να ξεχωρίσει την πραγματικότητα από τις παραισθήσεις. Ένα από τα τραύματά της μολύνθηκε από σκουλήκια, παρ' όλα αυτά, συνέχισε να κινείται ακολουθώντας το νερό. Κάποια στιγμή είδε στην όχθη ενός παραποτάμου κάτι που έμοιαζε με βάρκα. Αρχικά πίστεψε ότι ήταν ακόμη μία παραίσθηση, μέχρι που πλησίασε και άγγιξε το ξύλο, λίγο πιο πέρα εντόπισε σκαλοπάτια λαξευμένα στην απότομη όχθη. Παρά την εξάντλησή της, άρχισε να τα ανεβαίνει.
Βρήκε μια καλύβα στη ζούγκλα
Ύστερα από ώρες, έφτασε σε μια μικρή καλύβα, όπου βρήκε καταφύγιο για τη νύχτα. Την επόμενη ημέρα προσπάθησε να πιάσει βατράχια για να φάει, χωρίς επιτυχία. Τελικά, τρεις εργάτες υλοτομίας, με επικεφαλής τον Μάρσιο Ριβέρα, τη βρήκαν. Απομάκρυναν με βενζίνη τα σκουλήκια από το τραύμα της και τη μετέφεραν με βάρκα σε κοντινό χωριό.
Από εκεί μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Πουκαλπά, όπου συναντήθηκε ξανά με τον πατέρα της. Λίγες ημέρες αργότερα βοήθησε τις ομάδες έρευνας να εντοπίσουν το σημείο της συντριβής. Οι αρχές διαπίστωσαν ότι έως και 14 άνθρωποι είχαν επιζήσει αρχικά, αλλά πέθαναν τις επόμενες ημέρες περιμένοντας βοήθεια. Η ιστορία της Τζουλιάνα Κέπκε έγινε αργότερα ντοκιμαντέρ. Το 1998, ο Βέρνερ Χέρτσογκ επέστρεψε μαζί της στον Αμαζόνιο και ακολούθησαν ξανά τη διαδρομή που είχε κάνει μετά τη συντριβή. Το ντοκιμαντέρ «Wings of Hope» καταγράφει την ιστορία της και την επιστροφή της στο σημείο όπου είχε παλέψει για να επιβιώσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ