Γιορτή Ποίησης στη Μαρίνα Δ. Νάουσας

Δημοτικό Σχολείο Μαρίνας - ΠολλώνΝερών - Γιαννακοχωρίου

γράφει ο Χρήστος Μπίντας

ΑΝ Η ΠΟΙΗΣΗ είναι αγαθό που απευθύνεται σε λίγους, θα πρέπει όλοι να γίνουμε λίγοι. Σκοπός της Παιδείας είναι όλοι να γίνουν λίγοι.
ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ που ως γνωστόν γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, ημέρα της εαρινής ισημερίας, το Δ. Σχ. Μαρίνας, Πολλών Νερών, Γιαννακοχωρίου, για λειτουργικούς λόγους, τη γιόρτασε φέτος στις 3 Απριλίου, με μια λαμπρή γιορτή στην οποία συμμετείχαν οι μαθητές όλων των τάξεων του σχολείου, με κυρίως οικοδέσποινα την Δευτέρα τάξη, που υπό την καθοδήγηση της δασκάλας της, κ. Αναστασίας Χουλιαρά, παρουσίασε μία εκπληκτική εκδήλωση που όλοι όσοι είχαμε την τύχη να την παρακολουθήσουμε, μείναμε με ανοιχτό το στόμα, σχετικά με το τι μπορούν να καταφέρουν λιλιπούτειοι μαθητές υπό άξια καθοδήγηση.
ΑΝΤΛΙΟΣΤΑΣΙΟ των κρυφών δυνατοτήτων των παιδιών είναι το σχολείο.
Η ΓΙΟΡΤΗ ξεκίνησε στην ειδικά διασκευασμένη για τέτοιες εκδηλώσεις αίθουσα του σχολείου. Η παρουσίαση συνδύαζε σύγχρονη εκπαιδευτική τεχνολογία με υπολογιστή, οθόνη, εικόνα και ήχο, και απαγγελία, τμηματικά από τα παιδιά, ενός εξαιρετικού ποιήματος του μεγάλου Άραβα ποιητή Μαχμούτ Νταρουίς, με επίκαιρο θέμα την ειρήνη.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ απαγγελίες ποιημάτων από τους μαθητές των άλλων τάξεων, αλλά και απαγγελίες ποιημάτων που είχαν γράψει τα ίδια τα παιδιά, σε μια καταπληκτική ποικιλία θεμάτων (ειρήνη, φιλία, αγάπη, ισότητα, περιβάλλον), και τρόπων έκφρασης, που κυριολεκτικά μετέτρεψαν την αίθουσα σε παρτέρι της άνοιξης με θαυμαστή ποικιλία λουλουδιών, σε πραγματικό εργαστήριο παραγωγής λόγου, εκκολαπτόμενων ποιητών. Άξιοι συγχαρητηρίων οι δάσκαλοι των παιδιών Βίλτσα Σωτηρία, Ξυλουργίδου Θεοδώρα, Πανούση Βασιλική, Ρηγόπουλος Κωνσταντίνος, Φουδούλης Γεώργιος, η προαναφερθείσα, Χουλιαρά Αναστασία και ο διευθυντής του σχολείου, φυσικά, Πέτρος Κουτσογιάννης.
ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ μέρος της εκδήλωσης την τιμητική του είχε ο καταξιωμένος ποιητής της πόλης μας, Ηλίας Τσέχος, ο οποίος μαζί με τον γράφοντα (συνταξιούχο εκπαιδευτικό πλέον, διατελέσαντα επί μία δεκαετία διευθυντής του σχολείου, λαθραίο μάλλον εργάτη στον αμπελώνα του λόγου), είχαμε την τιμή να μας προσκαλέσουν ο διευθυντής και το διδακτικό προσωπικό του σχολείου, να πάρουμε μέρος στη συζήτηση με τα παιδιά για την ποίηση.
ΞΕΚΙΝΗΣΕ τη συζήτηση ο γράφων με την ερώτηση: «Στη φυσική Γεωγραφία της Παγκόσμιας Ποίησης, η πιο ψηλή βουνοκορφή, ορατή από όλο τον κόσμο, ποια είναι; Ποιος είναι ο σπουδαίος ποιητής, Πατέρας της Ποίησης, που τα ποιήματά του διδάσκονται στα σχολεία όλων των χωρών του κόσμου, και στο δικό μας, φυσικά; «Ο Όμηρος!» μου απάντησαν τα παιδιά, ενώ στη συνέχεια ανέφεραν και τα ποιήματά του, διαχρονικά παγκόσμια best sellers, «Ιλιάδα» και «Οδύσσεια».
ΣΥΝΕΧΙΣΑΜΕ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ με την ερώτηση: «Στη Φυσική Γεωγραφία της Σύγχρονης ελληνικής ποίησης, οι πιο ψηλές βουνοκορφές, ποιες είναι; Εύκολα τα παιδιά απάντησαν: Σολωμός, Καβάφης, Σεφέρης και Ελύτης (τα δύο Νόμπελ Λογοτεχνίας μας), Ρίτσος, Παλαμάς, Καρυωτάκης… Συμπλήρωσα εγώ: «Λειβαδίτης, Αναγνωστάκης, Πατρίκιος, Δημουλά… και μια αξιοπρεπέστατη κορυφή ποίησης στην περιοχή μας, ο Ηλίας Τσέχος!» και έδειξα τον φιλοξενούμενο ποιητή μας». Συνέχισα: «Τον ξέρετε τον κύριο Ηλία Τσέχο; Ρώτησα την ΑΙ (Τεχνητή Νοημοσύνη) και μου απάντησε: «Ο Ηλίας Τσέχος γεννήθηκε το 1952, στο Γιαννακοχώρι Νάουσας, είναι Έλληνας ποιητής, στιχουργός και πρώην χορευτής, με σημαντική παρουσία στα γράμματα και τις τέχνες. Εργάστηκε στα μπαλέτα της Δώρας Στράτου (1976-1986), συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες στον κινηματογράφο, ενώ έχει εκδώσει 14 ποιητικές συλλογές. Ας τον υποδεχτούμε με ένα χειροκρότημα, για να ζεσταθεί η ατμόσφαιρα». Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν ενθουσιωδώς.
Ο ΗΛΙΑΣ ΤΣΕΧΟΣ πήρε τον λόγο. Εξέφρασε τη χαρά του, που για άλλη μια φορά βρισκόταν ανάμεσα στα παιδιά του σχολείου, τα ευχαρίστησε για την πρόσκληση, μίλησε επ’ ολίγον για την ποίηση και διάβασε μερικά ποιήματά του.
ΞΑΝΑΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΛΟΓΟ και θέλοντας να καταλάβουν τα παιδιά, κατά το δυνατόν, τι είναι ποίηση, προσπάθησα να τους δώσω έναν ορισμό: «Μια φράση είναι ποίηση», τους είπα, «όταν μιλάει στην ψυχή μας. Και μια λέξη ακόμα, μπορεί να είναι ποίηση, αρκεί να μιλάει στην ψυχή μας». «Πέστε μου μια λέξη, που μιλάει στην ψυχή σας», τους προκάλεσα. «Υγεία», μου απάντησαν. «Ειρήνη» «Αγάπη», «Χαρά», «φιλία», «ευτυχία», «μάνα»!
ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ένα ένα τα παιδιά έβγαιναν μπροστά, δίπλα στον Ηλία Τσέχο, του συστήνονταν και του έκαναν ερωτήσεις που αφορούσαν τόσο τον ίδιο προσωπικά, ως ποιητή, όσο και την ποίησή του. Ήταν μια πραγματικά γόνιμη όσο και αποκαλυπτική συζήτηση, που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών, μέχρι την τελευταία στιγμή και έχοντας εξασφαλίσει την ενθουσιώδη συμμετοχή όλων. Έχουμε τη γνώμη, ότι η ημέρα της ποίησης τιμήθηκε στη Μαρίνα αξίως! Άξια τα παιδιά και οι δάσκαλοί τους!
ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ, ΑΥΡΙΟ έχουμε την Ανάσταση του Κυρίου, ας επιτραπεί στον γράφοντα να κλείσει το άρθρο του, με λίγους στίχους από ένα σχετικό ποίημα του μεγάλου μας Διονυσίου Σολωμού:
Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες
όλοι, μικροί – μεγάλοι, ετοιμαστήτε
μέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρες
με το φως της χαράς συμαζωχτήτε
ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες
ομπροστά στους Αγίους και φιληθήτε!
Φιληθήτε γλυκά, χείλη με χείλη
πέστε Χριστός ανέστη, εχθροί και φίλοι!

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!