Αν σου έλεγαν ότι υπάρχει σχέδιο να “ρίξουμε” τρισεκατομμύρια τόνους χιονιού στην Ανταρκτική, θα το περνούσες για σενάριο ταινίας. Κι όμως, δεν είναι. Είναι μια πραγματική επιστημονική πρόταση που μπήκε στο τραπέζι, όχι γιατί είναι ρεαλιστική, αλλά γιατί το πρόβλημα δεν αφήνει πολλά περιθώρια.
Η ιδέα είναι απλή στη θεωρία και ακραία στην πράξη. Να ενισχυθεί τεχνητά ο πάγος στη Δυτική Ανταρκτική, ώστε να αποφευχθεί μια κατάρρευση που θα μπορούσε να ανεβάσει τη στάθμη της θάλασσας πάνω από 3 μέτρα παγκοσμίως.
Το πρόβλημα που τρομάζει τους επιστήμονες
Η Δυτική Ανταρκτική θεωρείται από τα πιο ευάλωτα σημεία του πλανήτη. Σε αντίθεση με την Ανατολική, μεγάλο μέρος του πάγου της «κάθεται» κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Αυτό σημαίνει ότι το θερμό νερό μπορεί να εισχωρεί από κάτω και να επιταχύνει το λιώσιμο.
Και εδώ είναι το ανησυχητικό. Υπάρχουν ενδείξεις ότι σε περιοχές όπως οι παγετώνες Pine Island και Thwaites, η διαδικασία υποχώρησης έχει ήδη ξεκινήσει και δύσκολα αναστρέφεται.
Όταν ένα τέτοιο σύστημα μπει σε αυτή τη φάση, συνεχίζει μόνο του, στον... αυτόματο. Και τότε τα πράγματα γίνονται πραγματικά πιο δύσκολα.
Το σχέδιο με το τεχνητό χιόνι
Η πρόταση των επιστημόνων δεν είναι να «παγώσουν» την ήδη παγωμένη Ανταρκτική, αλλά να προσθέσουν μάζα εκεί που ο πάγος χάνεται. Πώς; Με ένα τεράστιο, σχεδόν εξωπραγματικό σύστημα.
Νερό από τον ωκεανό θα αντλείται, θα αφαλατώνεται, θα μεταφέρεται πάνω στον πάγο και θα μετατρέπεται σε τεχνητό χιόνι. Αυτό το χιόνι θα απλώνεται σε κρίσιμες περιοχές, αυξάνοντας το βάρος και πιέζοντας τον πάγο προς τα κάτω, ώστε να επιβραδυνθεί η ροή του προς τη θάλασσα. Ακούγεται απλό αλλά δεν είναι.
Μια επιχείρηση στα όρια του αδύνατου
Για να λειτουργήσει κάτι τέτοιο, θα χρειάζονταν χιλιάδες εγκαταστάσεις άντλησης, τεράστια ενεργειακά δίκτυα και μια υποδομή που θα έπρεπε να στηθεί σε ένα από τα πιο αφιλόξενα σημεία του πλανήτη.
Οι εκτιμήσεις μιλούν για ενέργεια που αντιστοιχεί σε δεκάδες χιλιάδες ανεμογεννήτριες. Και όλα αυτά για μια δεκαετία, συνεχόμενα. Δεν είναι απλώς δύσκολο. Είναι μια επιχείρηση που θυμίζει παγκόσμιο βιομηχανικό project στην άκρη της Γης.
Και υπάρχει κι ένα ακόμη ζήτημα που πρέπει να λυθεί. Η Ανταρκτική προστατεύεται από διεθνείς συμφωνίες, κάτι που σημαίνει ότι οποιαδήποτε τέτοια παρέμβαση θα έπρεπε να περάσει από πολύπλοκες πολιτικές και νομικές διαδικασίες.
Μια λύση ή ένα καμπανάκι
Ακόμη και οι ίδιοι οι επιστήμονες που το προτείνουν ξεκαθαρίζουν ότι δεν πρόκειται για άμεση λύση, αλλά για ένα σενάριο. Ένα «τελευταίο χαρτί», αν τα πράγματα ξεφύγουν.
Υπάρχουν επίσης σοβαρές αμφιβολίες. Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα τι επιπτώσεις θα είχε μια τέτοια παρέμβαση στα θαλάσσια ρεύματα, στα οικοσυστήματα ή στο ίδιο το κλίμα.
Στο τέλος, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Το να «διορθώσουμε» την Ανταρκτική ίσως να είναι θεωρητικά εφικτό. Το να μην χρειαστεί ποτέ, είναι το πραγματικό στοίχημα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ