Έφτιαξε μόνος του υποβρύχιο drone που δουλεύει αυτόνομα για 12 ώρες: Πώς λειτουργεί

Ένα αυτοσχέδιο υποβρύχιο που κινείται μόνο του για ώρες, χωρίς χειρισμό, φέρνει πιο κοντά το μέλλον της εξερεύνησης των θαλασσών.

Δεν πρόκειται για κάποιο στρατιωτικό project ή για τεχνολογία μεγάλης εταιρείας, αλλά για ένα αυτοσχέδιο υποβρύχιο που δημιουργήθηκε βήμα-βήμα και πλέον μπορεί να κινείται μόνο του κάτω από το νερό για ώρες. Ο δημιουργός του, έχοντας ήδη εμπειρία από υποβρύχια drones, αποφάσισε να πάει ένα βήμα παραπέρα και να φτιάξει ένα σύστημα που δεν θα χρειάζεται χειρισμό, αλλά θα εκτελεί αποστολές αυτόνομα, σαν ένα drone που απλώς το αφήνεις να κάνει τη δουλειά του.

Η λειτουργία του βασίζεται σε προγραμματισμένες διαδρομές, με το υποβρύχιο να υπολογίζει μόνο του την πορεία και να προσαρμόζει την κίνησή του σε πραγματικό χρόνο, χωρίς joystick ή άμεση ανθρώπινη παρέμβαση. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να καλύπτει μεγάλες αποστάσεις και να «σαρώνει» τον βυθό για αντικείμενα ή δομές, μεταφέροντας τη λογική των drones από τον αέρα στη θάλασσα. Το βασικό εμπόδιο ήταν η απουσία GPS κάτω από το νερό, κάτι που λύθηκε με ένα πλωτό σύστημα στην επιφάνεια, εξοπλισμένο με GPS και συνδεδεμένο με καλώδιο, επιτρέποντας στο υποβρύχιο να υπολογίζει τη θέση του με μικρή απόκλιση.

Όταν η τεχνολογία... βυθίζεται

Για να μπορεί να λειτουργεί έως και 12 ώρες συνεχόμενα, το υποβρύχιο σχεδιάστηκε με έμφαση στην αυτονομία και την ενεργειακή αποδοτικότητα. Η κατασκευή του είναι σωληνωτή, από αλουμίνιο, ώστε να μειώνεται η αντίσταση στο νερό, ενώ στο εσωτερικό του φιλοξενούνται μπαταρίες και ηλεκτρονικά σε στεγανό περιβάλλον. Η επιλογή αυτού του design επιτρέπει μεγαλύτερη διάρκεια λειτουργίας χωρίς να επηρεάζεται σημαντικά η κίνηση, ακόμη κι αν αυξηθεί το βάρος.

Η κίνηση επιτυγχάνεται με έναν κινητήρα και πτερύγια που ελέγχονται από μηχανισμούς, επιτρέποντας αλλαγές κατεύθυνσης, βάθους και κλίσης. Ωστόσο, στις πρώτες δοκιμές προέκυψαν προβλήματα, καθώς ένας από τους μηχανισμούς παρουσίασε βλάβη και οι στροφές αποδείχθηκαν... κομματάκι δύσκολες. Για να βελτιωθεί ο έλεγχος, προστέθηκε ένας δεύτερος κινητήρας στο μπροστινό μέρος, λύση που μπορεί να μην ήταν ιδανική υδροδυναμικά, αλλά αύξησε σημαντικά τη δυνατότητα χειρισμού.

Οι δοκιμές σε πραγματικές συνθήκες, σε ποτάμι με ρεύματα, ανέδειξαν και τα όρια του συστήματος. Το υποβρύχιο κατάφερε να ακολουθήσει διαδρομές και να κινηθεί αυτόνομα, αλλά δυσκολεύτηκε να διατηρήσει σταθερό βάθος και σταθερή ταχύτητα, ενώ η πλευστότητα επηρεάστηκε από τις συνθήκες του νερού. Παρ’ όλα αυτά, το project θεωρείται επιτυχημένο σε αυτή τη φάση, καθώς απέδειξε ότι η βασική ιδέα λειτουργεί και μπορεί να εξελιχθεί.