Νέα μελέτη για το Stonehenge αποκαλύπτει πως μεταφέρθηκαν στην Αγγλία οι τεράστιοι λίθοι

Νέα επιστημονική έρευνα για το Stonehenge ενισχύει τη θεωρία ότι οι τεράστιοι λίθοι μεταφέρθηκαν από προϊστορικούς ανθρώπους και όχι από παγετώνες, βάσει ανάλυσης ιζημάτων και ορυκτών.

Ερευνητική ομάδα παρουσίασε νέα δεδομένα για το πώς έφτασαν οι λίθοι του Stonehenge στη νότια Αγγλία, υποστηρίζοντας ότι μεταφέρθηκαν από ανθρώπους στην προϊστορική εποχή και όχι μέσω δραστηριότητας των παγετώνων. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications Earth and Environment και βασίζεται σε αναλύσεις ιζημάτων και ορυκτών γύρω από το μνημείο.

Για δεκαετίες, ορισμένοι επιστήμονες θεωρούσαν ότι αρχαίοι παγετώνες που κάλυπταν τη Βρετανία θα μπορούσαν να έχουν μεταφέρει μεγάλους βράχους από την Ουαλία ή τη Σκωτία έως την πεδιάδα του Σάλσμπερι. Αν ίσχυε αυτό, θα υπήρχαν χαρακτηριστικά ορυκτά ίχνη αυτών των περιοχών στα τοπικά ιζήματα.

Τι έδειξε η ανάλυση 700 μικροσκοπικών ορυκτών κόκκων

Για να ελεγχθεί η παγετωνική υπόθεση, οι επιστήμονες εξέτασαν πάνω από 700 μικροσκοπικούς κόκκους ορυκτών, όπως απατίτη και ζιρκόνιο, που εντοπίστηκαν σε ποτάμιες άμμους γύρω από το Stonehenge.

Τα συγκεκριμένα ορυκτά περιέχουν ίχνη ουρανίου, το οποίο με την πάροδο του χρόνου μετατρέπεται σε μόλυβδο. Μετρώντας την αναλογία ουρανίου-μολύβδου, οι ερευνητές μπορούν να υπολογίσουν την ηλικία των κόκκων και να προσδιορίσουν τη γεωλογική προέλευσή τους.

Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν καμία ουσιαστική αντιστοίχιση με περιοχές προέλευσης που θα δικαιολογούσαν μεταφορά μέσω παγετώνων, ενισχύοντας έτσι το σενάριο της ανθρώπινης μετακίνησης.

Από πού προέρχονται οι λίθοι του Stonehenge

Με την παγετωνική θεωρία να αποδυναμώνεται, η έρευνα ενισχύει την άποψη ότι οι προϊστορικές κοινότητες μετέφεραν τους λίθους μεταξύ περίπου 3000 και 1600 π.Χ., στη Νεολιθική και την Εποχή του Χαλκού.

Οι εξωτερικοί μεγαλίθοι, γνωστοί ως sarsens, είναι τεράστιοι ψαμμιτικοί λίθοι ύψους περίπου 4 μέτρων και βάρους κοντά στους 25 τόνους. Προέρχονται από την περιοχή West Woods, περίπου 25 χιλιόμετρα από το σημείο του μνημείου.

Οι εσωτερικές πέτρες, οι λεγόμενες bluestones, αποτελούνται κυρίως από δολορίτη και προέρχονται από τους λόφους Preseli της Ουαλίας, σε απόσταση περίπου 300 χιλιομέτρων. Ένας ακόμη σημαντικός λίθος, η «πέτρα του βωμού», φαίνεται να έχει προέλευση ακόμη πιο μακριά, πιθανόν από τη βορειοανατολική Σκωτία, έως και 750 χιλιόμετρα μακριά.

Πιθανοί τρόποι μεταφοράς

Η μελέτη δεν καθορίζει τον ακριβή τρόπο μεταφοράς, ωστόσο οι επικρατέστερες αρχαιολογικές θεωρίες μιλούν για συνδυασμό θαλάσσιων και χερσαίων διαδρομών. Πιθανές μέθοδοι περιλαμβάνουν μετακίνηση με πλοιάρια ή σχεδίες, καθώς και χρήση ελκήθρων, κυλίνδρων και συστημάτων μοχλών στη στεριά.