…φτάνει στο βήμα με την βοήθεια πατερίτσας
«Το ισχίον δεν ισχύει.
«ἀντίπαλον ἐς ἓν ὄνομα ἀποκεκρίσθαι».
Για να υπάρχει ανθρωποκοινότητα και για να υπάρχει άνθρωπος πρέπει να υπάρχει διακριτόν δηλαδή ετερότητα απέναντι στην ετερότητα του άλλου κι αυτό εξασφαλίζεται με το όνομα.
Θα αποδείξω ότι η έλλειψη λογικών αλληλουχιών αυτής της συμφωνίας σακατεύουν τους Μακεδόνες , σακατεύουν εμένα τον Μακεδόνα.
Κατά το Θεοτόκιον συνεπάγεται εν τ’ αυτώ ότι όνομα και άνθρωπος είναι συμφυή και ισοκλεή. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος πολίτης χωρίς όνομα, αλλιώς είναι αγέλη, είναι στίφος (μπουλούκι). Πρότερων γενομένου εμείς οι Μακεδόνες, ύστερον γένος το πράγμα οι Σκοπιανοί, 2500 χρόνια μετά.
Συμπέρασμα: τι έχουμε με την συνθήκη, αν φτάσουμε σ’ αυτήν την κακία κατά τον Λυσία;
Εγώ ο Μακεδών θα είμαι παρατσούκλι διότι, το κυριαρχούν, το επίσημο σ’ όλο τον κόσμο θα είναι αυτοί, οι Σκοπιανοί, οι οποίοι τι είναι: κλέφτες. Επομένως επισημοποιείται το υστερόφημο του κλέφτου έναντι εμού που είμαι ο κτητορικός, ο ιδρυτικός και ο δομήτωρ άνθρωπος Μακεδών, εμείς η ανθρωποκοινότητα της Μακεδονίας.
Το μόνο επίσημο, κυρίαρχο όνομα θα είναι η Μακεδονία, η επάνω, των Σκοπίων.
Εγώ ο Μακεδόνας, εμείς οι Μακεδόνες θα είμαστε πλέον «τα οστέα τεταπεινωμένα» θα είμαστε ουσιαστικά οι μείον Μακεδόνες, θα έχουμε υποστεί ουσιαστικά «την συρρίκνωση της κεφαλής» η οποία είναι η κεντρική ποινή του Ρωμαϊκού Δικαίου. Δεν θα έχουμε αυτό που λένε «τα Βασιλικά» του Λέοντος Σοφού μετά τον Πανδέκτη, δεν θα έχουμε εμείς «την φυλαττόμενη υπόσταση του πράγματος» διότι θα μας την έχουν κλέψει κι εγώ θα είμαι πλέον μείον Κώστας ως Μακεδών, ένας λιγότερο Μακεδόνας, ένας Μακεδόνας με παρατσούκλι .
Συμπέρασμα προσωρινό και ολίγο οριστικό.
Μας είπαν θα νικήσετε αν υποταχτείτε. Υποταχτήκαμε και βρήκαμε στάχτη.
Μας είπαν θα νικήσετε αν αγαπήσετε τους αδελφούς των Σκοπίων. Τους αγαπήσαμε και βρήκαμε στάχτη».
Επομένως βουληφόροι βουλευταί των Ελλήνων μην μας σακατεύεται, μην μας ακρωτηριάζετε εμένα και την Μακεδονία, μην επιτρέψετε τους Σκοπιανούς να μας σακατέψουν αλλιώς «πως ουκ αν αισχρόν ή εις τούτο ίξωμεν» εάν αυτό ψηφίσετε.
Οι μεν πρόγονοι υπέρ της ελευθερίας της Μακεδονίας διακινδύνευον, εμείς δε τώρα ουδέ περί του ονόματος τολμάτε ψηφίζειν.
Πως ουκ αν αισχρόν».
Πράγματι κ. Ζουράρη ΟΥΚ ΑΝ ΑΙΣΧΡΟΝ πριν από την ομιλία να παίρνετε «την ευλογία» δια θερμής χειραψίας από τον συντάκτη αυτών που με την ομιλία σας θα κατηγορήσετε, τον υπουργό εξωτερικών κ. Κατράγκαλο.
Πράγματι κ. Ζουράρη ΟΥΚ ΑΝ ΑΙΣΧΡΟΝ μετά την ομιλία να λαμβάνετε τα συγχαρητήρια δια θερμής χειραψίας από τον ίδιο υπουργό, τον ΥΠΕΘΑ κ. Αποστολάκη, μέχρι χτες ΓΕΕΘΑ αλλά και άλλους παράλογους υπερθεματιστές που συμβάλουν στο σακάτεμά σας.
Πράγματι κ. Ζουράρη ΟΥΚ ΑΝ ΑΙΣΧΡΟΝ να αποδέχεστε συγχαρητήρια από αυτούς που με κακία
σας κλέβουν το όνομα παραχωρώντας το στο ύστερον γένος των Σκοπιανών.
Πράγματι κ. Ζουράρη ΟΥΚ ΑΝ ΑΙΣΧΡΟΝ περιχαρής να αποχαιρετάτε αυτούς που σας ταπείνωσαν, αυτούς που σας μείωσαν, αυτούς που σας συρρίκνωσαν.
Πράγματι αγαπησιάρη κ. Ζουράρη ΟΥΚ ΑΝ ΑΙΣΧΡΟΝ, μην μπορώντας να δαγκώσετε το χέρι που σας υπέταξε, σας πυρπόλησε, σας ακρωτηρίασε, το προσκυνήσατε με την θερμή σας χειραψία.
Πράγματι κ. Ζουράρη ο αγαπημένος σας Θουκυδίδης έγραψε για «ἀντίπαλον ἐς ἓν ὄνομα ἀποκεκρίσθαι» για να διακρίνονται οι Έλληνες από τους βαρβάρους αλλά… δύο παραγράφους πριν έγραψε και κάτι άλλο:
«Δηλοῖ δέ μοι καὶ τόδε τῶν παλαιῶν ἀσθένειαν οὐχ ἥκιστα· πρὸ γὰρ τῶν Τρωικῶν οὐδὲν φαίνεται πρότερον κοινῇ ἐργασαμένη ἡ Ἑλλάς».
Δηλαδή: «Βλέπω και μιαν άλλη απόδειξη της αδυναμίας των παλαιών Ελλήνων και στο εξής: ότι πριν απ᾽ τον Τρωικό πόλεμο οι Έλληνες δεν είχαν επιχειρήσει τίποτε από κοινού».
Πιστεύεται κ. Ζουράρη ότι η στάση είναι «κοινῇ ἐργασαμένη»;
Μπορεί κ. Ζουράρη το ισχίον σας να μην ισχύει αλλά δυστυχώς για σας τον ΚρητικοΜακεδόναι αντί, χεῖρας ἀφέξε , η ὑπερμήκης χεῖρα σας τ᾽ ἀλλήλων λαβέτην ισχύει υπό την ανίσχυρη βούλησή σας.
Τερψίδου
«Το ισχίον δεν ισχύει.
«ἀντίπαλον ἐς ἓν ὄνομα ἀποκεκρίσθαι».
Για να υπάρχει ανθρωποκοινότητα και για να υπάρχει άνθρωπος πρέπει να υπάρχει διακριτόν δηλαδή ετερότητα απέναντι στην ετερότητα του άλλου κι αυτό εξασφαλίζεται με το όνομα.
Θα αποδείξω ότι η έλλειψη λογικών αλληλουχιών αυτής της συμφωνίας σακατεύουν τους Μακεδόνες , σακατεύουν εμένα τον Μακεδόνα.
Κατά το Θεοτόκιον συνεπάγεται εν τ’ αυτώ ότι όνομα και άνθρωπος είναι συμφυή και ισοκλεή. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος πολίτης χωρίς όνομα, αλλιώς είναι αγέλη, είναι στίφος (μπουλούκι). Πρότερων γενομένου εμείς οι Μακεδόνες, ύστερον γένος το πράγμα οι Σκοπιανοί, 2500 χρόνια μετά.
Συμπέρασμα: τι έχουμε με την συνθήκη, αν φτάσουμε σ’ αυτήν την κακία κατά τον Λυσία;
Εγώ ο Μακεδών θα είμαι παρατσούκλι διότι, το κυριαρχούν, το επίσημο σ’ όλο τον κόσμο θα είναι αυτοί, οι Σκοπιανοί, οι οποίοι τι είναι: κλέφτες. Επομένως επισημοποιείται το υστερόφημο του κλέφτου έναντι εμού που είμαι ο κτητορικός, ο ιδρυτικός και ο δομήτωρ άνθρωπος Μακεδών, εμείς η ανθρωποκοινότητα της Μακεδονίας.
Το μόνο επίσημο, κυρίαρχο όνομα θα είναι η Μακεδονία, η επάνω, των Σκοπίων.
Εγώ ο Μακεδόνας, εμείς οι Μακεδόνες θα είμαστε πλέον «τα οστέα τεταπεινωμένα» θα είμαστε ουσιαστικά οι μείον Μακεδόνες, θα έχουμε υποστεί ουσιαστικά «την συρρίκνωση της κεφαλής» η οποία είναι η κεντρική ποινή του Ρωμαϊκού Δικαίου. Δεν θα έχουμε αυτό που λένε «τα Βασιλικά» του Λέοντος Σοφού μετά τον Πανδέκτη, δεν θα έχουμε εμείς «την φυλαττόμενη υπόσταση του πράγματος» διότι θα μας την έχουν κλέψει κι εγώ θα είμαι πλέον μείον Κώστας ως Μακεδών, ένας λιγότερο Μακεδόνας, ένας Μακεδόνας με παρατσούκλι .
Συμπέρασμα προσωρινό και ολίγο οριστικό.
Μας είπαν θα νικήσετε αν υποταχτείτε. Υποταχτήκαμε και βρήκαμε στάχτη.
Μας είπαν θα νικήσετε αν αγαπήσετε τους αδελφούς των Σκοπίων. Τους αγαπήσαμε και βρήκαμε στάχτη».
Επομένως βουληφόροι βουλευταί των Ελλήνων μην μας σακατεύεται, μην μας ακρωτηριάζετε εμένα και την Μακεδονία, μην επιτρέψετε τους Σκοπιανούς να μας σακατέψουν αλλιώς «πως ουκ αν αισχρόν ή εις τούτο ίξωμεν» εάν αυτό ψηφίσετε.
Οι μεν πρόγονοι υπέρ της ελευθερίας της Μακεδονίας διακινδύνευον, εμείς δε τώρα ουδέ περί του ονόματος τολμάτε ψηφίζειν.
Πως ουκ αν αισχρόν».
Πράγματι κ. Ζουράρη ΟΥΚ ΑΝ ΑΙΣΧΡΟΝ πριν από την ομιλία να παίρνετε «την ευλογία» δια θερμής χειραψίας από τον συντάκτη αυτών που με την ομιλία σας θα κατηγορήσετε, τον υπουργό εξωτερικών κ. Κατράγκαλο.
Πράγματι κ. Ζουράρη ΟΥΚ ΑΝ ΑΙΣΧΡΟΝ μετά την ομιλία να λαμβάνετε τα συγχαρητήρια δια θερμής χειραψίας από τον ίδιο υπουργό, τον ΥΠΕΘΑ κ. Αποστολάκη, μέχρι χτες ΓΕΕΘΑ αλλά και άλλους παράλογους υπερθεματιστές που συμβάλουν στο σακάτεμά σας.
Πράγματι κ. Ζουράρη ΟΥΚ ΑΝ ΑΙΣΧΡΟΝ να αποδέχεστε συγχαρητήρια από αυτούς που με κακία
σας κλέβουν το όνομα παραχωρώντας το στο ύστερον γένος των Σκοπιανών.
Πράγματι κ. Ζουράρη ΟΥΚ ΑΝ ΑΙΣΧΡΟΝ περιχαρής να αποχαιρετάτε αυτούς που σας ταπείνωσαν, αυτούς που σας μείωσαν, αυτούς που σας συρρίκνωσαν.
Πράγματι αγαπησιάρη κ. Ζουράρη ΟΥΚ ΑΝ ΑΙΣΧΡΟΝ, μην μπορώντας να δαγκώσετε το χέρι που σας υπέταξε, σας πυρπόλησε, σας ακρωτηρίασε, το προσκυνήσατε με την θερμή σας χειραψία.
Πράγματι κ. Ζουράρη ο αγαπημένος σας Θουκυδίδης έγραψε για «ἀντίπαλον ἐς ἓν ὄνομα ἀποκεκρίσθαι» για να διακρίνονται οι Έλληνες από τους βαρβάρους αλλά… δύο παραγράφους πριν έγραψε και κάτι άλλο:
«Δηλοῖ δέ μοι καὶ τόδε τῶν παλαιῶν ἀσθένειαν οὐχ ἥκιστα· πρὸ γὰρ τῶν Τρωικῶν οὐδὲν φαίνεται πρότερον κοινῇ ἐργασαμένη ἡ Ἑλλάς».
Δηλαδή: «Βλέπω και μιαν άλλη απόδειξη της αδυναμίας των παλαιών Ελλήνων και στο εξής: ότι πριν απ᾽ τον Τρωικό πόλεμο οι Έλληνες δεν είχαν επιχειρήσει τίποτε από κοινού».
Πιστεύεται κ. Ζουράρη ότι η στάση είναι «κοινῇ ἐργασαμένη»;
Μπορεί κ. Ζουράρη το ισχίον σας να μην ισχύει αλλά δυστυχώς για σας τον ΚρητικοΜακεδόναι αντί, χεῖρας ἀφέξε , η ὑπερμήκης χεῖρα σας τ᾽ ἀλλήλων λαβέτην ισχύει υπό την ανίσχυρη βούλησή σας.
Τερψίδου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ