Η ομιλία του επιτίμου προέδρου της οργανωτικής επιτροπής Βλάση Γωγούση στην πρώτη συνάντηση των αποφοίτων του 4ου Γυμνασίου/Λυκείου Θεσσαλονίκης
Δ ! ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Γεια σας, είμαι ο ιατρός Βλάσης Γωγούσης, απόφοιτος του 4ου Γυμνασίου Αρρένων , του έτους ……1945 ( …να μην ακούω ψιθύρους , ξέρω τι λέτε « κι` ακόμα ζεις ;;»). Ζω, όπως βλέπετε και – για νά 'μαι ειλικρινής μαζί σας - αρνήθηκα σθεναρά να δεχθώ τον τίτλο του επιτίμου Προέδρου της σημερινής σύναξης αλλά τελικά ……υπέκυψα. Μη γελάτε, χθες μ` έστειλε εξώδικο ο … ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ γιατί «οικειοποιήθηκα - λέει- τον τίτλο του….ΕΠΙΤΙΜΟΥ !!». Τέλος πάντων, η οργανωτική επιτροπή μού 'πε να πω …«δυό λόγια» και γω , βέβαια, έγραψα ΔΥΟ…σελίδες !
Ξαναρώτησα :: «τι να πω στην ομιλία μου;» και μου απάντησε ο ταμίας, ο κύριος Χρήστος Μάτης ( ο …..Στουρνάρας ας πούμε , της οργανωτικής!). « Ένα σύντομο ιστορικό για το τότε 4ο Γυμνάσιο, κύριε Γωγούση, μού' πε.».
Αρχίζω λοιπόν : Όταν ιδρύθηκε , το 4ο Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης , εγκαταστάθηκε προσωρινά ( την 28η Οκτωβρίου του 1933) στο Σχολείο του Πίντο, στην οδό Αντιγονιδών και τον επόμενο χρόνο στα δικά του μόνιμα κτήρια της οδού Συγγρού . Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής , οι πρόγονοι της κυρίας …...ΜΕΡΚΕΛ , το επίταξαν κι` αρχίσαμε να περιπλανιόμαστε μια σ` ένα Δημοτικό Σχολείο στην οδό Αισχύλου , μια πίσω από την οδό Αγγελάκη ( απέναντι από έναν οίκο - άϊντε ας μην το πω, διδάκτωρ άνθρωπος, δεν κάνει - ) και μια στα κτήρια του 3ου Γυμνασίου Αρρένων , στην οδό Αγίου Δημητρίου , δίπλα –δίπλα στα παλιά …….Νεκροταφεία !!
Το 1938- αν δεν κάνω λάθος- το 4ο Αρρένων , μετατράπηκε σε οκτατάξιο, ( εγώ και οι συμμαθητές μου οκτατάξιο βγάλαμε ) και στη συνέχεια εξελίχθηκε πάλι σε εξατάξιο , ( μικτό , Αρρένων και Θηλέων ) , Γυμνάσιο- και Λύκειο . ( Εμείς , τότε στα χρόνια μας ., για να δούμε μαθητική μπλε ποδιά με άσπρο γιακαδάκι, τη… «στήναμε» στο πεζοδρόμιο της Καρόλου Ντηλ , απέναντι από το 3ο Θηλέων - μόνο που όταν μας 'βλέπαν οι μαθήτριες δεν φωνάζανε « κορίτσια ο…Μπάρκουλης » !).
Το τέταρτο Γυμνάσιο δεν είχε τη φήμη περίοπτου Γυμνασίου ( τέτοια ήταν το το 2ο και το 5ο, ) εμείς και το 3ο ήμασταν ας πούμε Σχολεία του….Λαού. Αλλά βέβαια το Σχολείο αυτό του Λαού έβγαλε άπειρες προσωπικότητες, ακόμα και….εμένα !! Απ `τους παλιούς αγαπημένους μας Γυμνασιάρχες και καθηγητές θυμάμαι τον πρώτο Γυμνασιάρχη , τον ΑΝΤΩΝΑΤΟ, τον επόμενο, τον ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ και τον περιβόητο ΤΣΟΥΡΟΥΚΤΣΟΓΚΟΥ ( τον και ΚΙΡΚΟΡ βαπτισθέντα από μας , λόγω μεγάλης και γαμψής…μύτης !). ΧΑΡΙΣΙΑΔΗΣ, έξοχος φιλόλογος, ΤΖΙΑΤΖΙΟΣ , κορυφαίος, διδάκτωρ της Φιλοσοφικής, , ΦΟΥΝΤΟΥΛΑΚΗΣ, εξαίρετος φυσικός και άλλοι. Εγώ ,πάντως, δεν θα ξεχάσω τον γιγαντόσωμο Γυμναστή , ΔΟΥΤΣΟ , θυμάμαι ακόμα την σφαλιάρα που μου 'δωσε όταν γύρισε απότομα το κεφάλι του και με …..τσάκωσε να του βγάζω τη… γλώσσα ! Γυρνώντας σπίτι μου , μια δεύτερη σφαλιάρα ( απ` τη μάνα μου, μόλις πληροφορήθηκε τα….διαδραματισθέντα !!).
Τελειώνοντας θα 'πρεπε να αναφέρω λίγα λόγια για του τιτλούχους πού 'βγαλε το Γυμνάσιό μας. (Προσέξτε, «τιτλούχους» τους αποκαλώ , ούτε επώνυμους ούτε σπουδαίους, γιατί σπουδαίοι είσαστε ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ ( περιμένω χειροκρότημα από τις….κυρίες !). Να μην τα ξαναλέω : και Πρόεδρο της Δημοκρατίας έβγαλε το Δ! και μητροπολίτες, και Υπουργούς , Καθηγητές και Πρυτάνεις, πάμπολλους Στρατηγούς, Αεροπόρους , Επιχειρηματίες, Εμπόρους, Γιατρούς, Δικηγόρους, Δημοσιογράφους και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σας. ΕΓΩ όμως , θα κηρύξω σαν κορυφαίο συμμαθητή μου ποιόν λέτε; Τον ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟ, τον ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΥΔΑ, το ζαρκάδι, το φτωχόπαιδο από την άνω πόλη , που δεν δάμασε τον ΒΟΥΚΕΦΑΛΑ αλλά τιθάσευσε την στρόγγυλη Θεά, την μπάλα , μια μπάλα που στα μαγικά του πόδια χάρισε στην πόλη μας δυο κύπελλα κι` ένα πρωτάθλημα.
Να 'χετε την αγάπη μου.
Οι φωτογραφιες ειναι του Δημητρη Λελέκη
Βίντεο ερασιτεχνικής λήψης από την βράβευση του κ. Γωγούση στην σπουδαία και συγκινητική εκδήλωση. Το βραβείο απονεμήθηκε από τον δημοτικό σύμβουλο Θεσσαλονίκης Χρήστο Μάτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ