Δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσεις πού τελειώνει ο πόλεμος και πού αρχίζει η μπίζνα. Στην περίπτωση του Abraham Golan, τα δύο μοιάζουν να μπλέκονται επικίνδυνα. Ένας πρώην κομάντο των Ειδικών Δυνάμεων κατηγορείται, μέσα από αγωγή που έχει κατατεθεί, ότι συμμετείχε σε ένα οργανωμένο πρόγραμμα στοχευμένων δολοφονιών στην Υεμένη, με χρηματοδότηση που έφτανε σε επίπεδα… εταιρικού συμβολαίου.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της New York Post που επικαλείται τα δικαστικά έγγραφα της υπόθεσης, ο Golan φέρεται να ήταν ο άνθρωπος πίσω από μια ιδιωτική ομάδα μισθοφόρων, η οποία πληρωνόταν έως και 1,5 εκατομμύριο δολάρια τον μήνα, συν μπόνους για κάθε «επιτυχημένη» εξόντωση στόχου. Δεν μιλάμε για αποστολές μάχης, αλλά στοχευμένες δολοφονίες.
Η γέννηση της Spear και το deal που άλλαξε τα πάντα
Η ιστορία ξεκινά το καλοκαίρι του 2015. Ο Golan, μαζί με τον πρώην Navy SEAL Isaac Gilmore, ιδρύουν την Spear Operations Group σε μια ήσυχη, εύπορη περιοχή της Καλιφόρνια. Στα χαρτιά, μια εταιρεία παροχής υπηρεσιών ασφάλειας. Στην πράξη, όπως περιγράφεται στην αγωγή, κάτι πολύ πιο σκοτεινό.
Η καθοριστική συμφωνία φέρεται να κλείστηκε σε μια στρατιωτική βάση στο Άμπου Ντάμπι, σε ένα σχεδόν σουρεαλιστικό σκηνικό, με γεύμα σε ιταλικό εστιατόριο μέσα σε λέσχη αξιωματικών. Εκεί, σύμφωνα με τα έγγραφα, μπήκαν οι βάσεις για ένα πρόγραμμα «στοχευμένων εκτελέσεων» στην Υεμένη.
Από εκεί και πέρα, η μηχανή άρχισε να στήνεται γρήγορα. Στρατολόγηση πρώην επίλεκτων στρατιωτών, βαριά εξοπλισμός, συμβόλαια με μισθούς που άγγιζαν τα 40.000 δολάρια τον μήνα. Ένας ιδιωτικός στρατός, χωρίς στολή κράτους, αλλά με ξεκάθαρη αποστολή.
Το ταξίδι στον πόλεμο και η πρώτη αποστολή
Μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, η ομάδα είχε ήδη συγκροτηθεί. Οι άνδρες επιβιβάστηκαν σε ιδιωτική πτήση από το Τέτερμπορο του Νιου Τζέρσεϊ με προορισμό την Υεμένη. Μαζί τους είχαν αλεξίσφαιρα, εξοπλισμό εκρηκτικών, στρατιωτικά εφόδια για εβδομάδες και, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, ακόμα και κιβώτια ουίσκι, γνωρίζοντας ότι στη χώρα δεν θα έβρισκαν αλκοόλ.
Η αποστολή ήταν συγκεκριμένη. Στόχος: ο πολιτικός Anssaf Ali Mayo, μέλος του κόμματος al-Islah, που θεωρούνταν εχθρικό προς τα συμφέροντα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στην περιοχή.
Το σχέδιο, όπως περιγράφεται, ήταν ωμό. Τοποθέτηση εκρηκτικών στα γραφεία του κόμματος στο Άντεν, έκρηξη και στη συνέχεια «καθάρισμα» όσων επιζούσαν με όπλα μικρού διαμετρήματος.
Η επίθεση που καταγράφηκε καρέ-καρέ
Η επιχείρηση εκτελέστηκε και μάλιστα καταγράφηκε από drone. Το όχημα της ομάδας πλησίασε το κτίριο, τοποθετήθηκαν εκρηκτικά με θραύσματα και η πρώτη έκρηξη συγκλόνισε την περιοχή. Ακολούθησαν πυροβολισμοί και μια δεύτερη έκρηξη από παγιδευμένο SUV που είχε τοποθετηθεί για να μεγιστοποιήσει την καταστροφή.
Σύμφωνα με την αγωγή, ένας από τους συμμετέχοντες φέρεται να περιέγραψε το σχέδιο ωμά: να ανοίξει την πόρτα, να πετάξει χειροβομβίδες και να πυροβολήσει όποιον βρισκόταν μέσα.
Μόνο που ο βασικός στόχος είχε ήδη φύγει. Ο Mayo είχε ειδοποιηθεί ότι κινδυνεύει και εγκατέλειψε το σημείο λίγα λεπτά πριν την επίθεση. Επιβίωσε, αλλά, όπως υποστηρίζει, με βαριά ψυχολογικά τραύματα, ζώντας πλέον εξόριστος στη Σαουδική Αραβία, μακριά από την οικογένειά του.
Η ζωή πίσω από τις επιχειρήσεις
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τα ίδια δικαστικά έγγραφα, ο Golan φέρεται να σχεδίαζε επιχειρήσεις από μια πολυτελή έπαυλη 7 εκατομμυρίων δολαρίων στο Σαν Ντιέγκο. Ένα σπίτι με πισίνα τύπου resort, γραφείο με ξύλινη επένδυση και θέα σε γήπεδο γκολφ. Ένα σκηνικό που απέχει όσο γίνεται από το πεδίο μάχης, αλλά συνδέεται άμεσα μαζί του.
Σε μία από τις συναντήσεις εκεί, φέρεται να προσέφερε 40.000 δολάρια σε πρώην μέλος των Ειδικών Δυνάμεων για να αναλάβει το πρόγραμμα δολοφονιών. Τα χρήματα μπήκαν στο τραπέζι. Η συμφωνία έκλεισε.
Όταν ο πόλεμος γίνεται υπηρεσία
Η υπόθεση δεν σταματά σε ένα αποτυχημένο χτύπημα. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην αγωγή, η ομάδα συνέχισε να πραγματοποιεί επιχειρήσεις στην Υεμένη, με αρκετές δολοφονίες υψηλού προφίλ να αποδίδονται σε αυτό το δίκτυο.
Μάλιστα, όπως καταγράφεται στα ίδια έγγραφα, ομάδα ειδικών του ΟΗΕ εκτιμά ότι υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις πως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα συνδέονται με σειρά δολοφονιών στην πόλη Άντεν.
Και κάπου εδώ, η ιστορία παύει να είναι απλώς μια υπόθεση μισθοφόρων. Γίνεται κάτι μεγαλύτερο. Μια εικόνα του πώς διεξάγονται σήμερα οι πόλεμοι. Με ιδιωτικές ομάδες, με συμβόλαια, με στόχους που θυμίζουν περισσότερο επιχειρηματικές αποφάσεις παρά στρατιωτικές. Ο πόλεμος δεν είναι πια μόνο κρατική υπόθεση, αλλά μπορεί και να αφορά σε αναθέσεις σε ιδιώτες. 'Οταν, λοιπόν, ο θάνατος αποκτά τιμή καταλόγου, τα όρια χάνονται πιο εύκολα απ’ όσο νομίζουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ