Μια μοναδική εμπειρία έζησε μια γυναίκα στις ΗΠΑ σε νεαρή ηλικία, που την κουβαλάει μέχρι σήμερα. Σε ηλικία 22 ετών, η αγχωμένη φοιτήτρια Πάμελα Νανς προετοιμαζόταν για τις εξετάσεις της στην αρχαιολογία, όταν η πορεία της ζωής της άλλαξε.
Στις 20 Απριλίου 1990, η Πάμελα δούλευε διπλές βάρδιες σε ένα εστιατόριο στη Βόρεια Καρολίνα, όταν άρχισε να αισθάνεται έναν πόνο στο στομάχι. Μην δίνοντας ιδιαίτερη σημασία, βγήκε για δείπνο με τον σύντροφό της το επόμενο βράδυ και όταν επέστρεψε σπίτι, άρχισε να κάνει εμετό, βγάζοντας μια κόκκινη ουσία, την οποία απέδωσε στη σάλτσα κερασιού και το κόκκινο κρασί που είχε καταναλώσει.
Όμως, όταν ξύπνησε, ένιωσε έντονη δίψα και αδιαθεσία. Έτσι, πήγε να βρει τον σύντροφό της της για να του ζητήσει να της φέρει κάτι ανθρακούχο να πιει, καθώς εκείνος ετοιμαζόταν να φύγει από το σπίτι. «Του ζήτησα να μου φέρει ένα αναψυκτικό όταν θα επέστρεφε, διότι συνήθως δεν είχαμε τέτοια στο σπίτι. Στη συνέχεια πήγα στο μπάνιο κι αυτό είναι το τελευταίο που θυμάμαι. Για μένα έσβησαν τα φώτα», διηγήθηκε η Πάμελα.
Ακούγοντάς την να πέφτει στο πάτωμα, ο σύντροφός της κάλεσε τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, όταν κατάλαβε ότι δεν ανταποκρινόταν.
Τι είδε στην «άλλη πλευρά»
Μιλώντας στο NDE Journey για την εμπειρία της σε αυτό που πιστεύει ότι ήταν «η άλλη πλευρά», είπε: «Οι άνθρωποι μιλούν για τα χρώματα εκεί ως απερίγραπτα και αυτό είναι απόλυτα αληθινό. Αυτό που έζησα ξεπερνά την ανθρώπινη περιγραφή. Τα χρώματα ήταν τόσο ζωντανά, τόσο όμορφα, τόσο περιεκτικά». Εξήγησε ότι ένιωθε «μέρος αυτού του περιβάλλοντος» και δεν ήταν πλέον δεμένη με τη «φυσική της μορφή», ενώ είδε ένα τεράστιο δέντρο που την καλούσε και της μιλούσε.
Τότε ξαφνικά βρέθηκε περιτριγυρισμένη από ζώα, πριν ενωθεί και πάλι με τον αγαπημένο της σκύλο. «Μπορούσα να νιώσω την αγάπη από όλα αυτά τα ζώα, ήταν το πιο όμορφο συναίσθημα. Δεν είχα σκέψεις για το φυσικό μου σώμα ή τη ζωή μου. Ήμουν εκεί και ήξερα ότι εκεί έπρεπε να είμαι μαζί με αυτά τα υπέροχα πλάσματα που με αγαπούσαν. Και καθώς αυτά τα συναισθήματα μεγάλωναν μέσα μου, τα ζώα άνοιξαν δρόμο και από το κέντρο εμφανίστηκε το ροτβάιλερ μου, η Χόλι, που είχε πεθάνει… την ίδια μέρα που ένιωσα εκείνο τον πόνο στο στομάχι», πρόσθεσε.
Περιγράφοντας το παράξενο αυτό γεγονός, συνέχισε: «Όμως η Χόλι που έβλεπα κάτω από αυτό το επιβλητικό δέντρο φαινόταν νέα, περίπου δύο ή τριών ετών. Έμοιαζε όπως όταν την είχα πρωτοπάρει. Ήταν λαμπερή, γεμάτη ζωντάνια. Ήταν τόσο χαρούμενη που με έβλεπε, το μικρό της σώμα κουνιόταν και η ουρά της πήγαινε πέρα δώθε».
Η «επιστροφή» και το νόημα της ζωής
Αφού έκλαψε και αγκαλιάστηκε με τον σκύλο της, η Νανς θυμάται ότι άρχισε να ακούει το όνομά της να την καλεί από μακριά και κατάλαβε ότι ήταν ο σύντροφός της. Αναφέροντας ότι «ένιωσε φόβο» στον τόνο της φωνής του, συνειδητοποίησε ότι τραβιόταν πίσω στο σώμα της. Μετά από 5 ημέρες στη ΜΕΘ, η εσωτερική αιμορραγία σταμάτησε και ανάρρωσε.
Έχοντας βιώσει κάτι σαν μεταθανάτια εμπειρία, αποκάλυψε ότι έμαθε το νόημα της ζωής, λέγοντας: «Σέβομαι κάθε μορφή ζωής. Αυτή η εμπειρία με άνοιξε πραγματικά στη γνώση ότι αυτό που ζούμε τώρα είναι πραγματικό για αυτό το τρισδιάστατο περιβάλλον, αλλά η αληθινή μας ζωή, ο αληθινός μας εαυτός, βρίσκεται στην άλλη πλευρά».
Συνέχισε λέγοντας ότι «είμαστε συνδεδεμένοι με την πηγή, τον δημιουργό, και με την αγάπη, την άνευ όρων αγάπη που ρέει μέσα σε αυτό το επίπεδο ύπαρξης. Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι μέσω αυτής της αγάπης. Το μόνο που μας κρατά χωριστά είναι ο φόβος», ανέφερε.
Και πρόσθεσε: «Δεν υπάρχει χώρος για αυτόν, γιατί είμαστε όλοι συνδεδεμένοι. Είμαστε όλοι ίδιοι σε επίπεδο ψυχής, πνεύματος και συνείδησης. Και αυτό γίνεται πολύ ξεκάθαρο όταν ζήσεις μια τέτοια εμπειρία, η διασύνδεση που έχουμε όλοι μεταξύ μας. Και αυτό είναι το μήνυμά μου -ότι όλα έχουν να κάνουν με την αγάπη».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ