Κοιτάζεις παραπέρα και βλέπεις ανύπαρκτους μετόχους που αφού καταχρέωσαν τις ομάδες τις παράτησαν ψιλορημαδιό, άλλες ομάδες όπου μηνύονται οι διοικητικοί με τους προπονητές, άλλες ομάδες ν’ αναζητούν τα ευρώ του μεσσία μπας και βγει ο μήνας.
Λίγο πιο εκεί ομάδες που ξεπούλησαν την αυτονομία τους, ξεπούλησαν όποια ιδανικά είχαν, ξεπούλησαν όποια αξιοπρέπεια είχαν για να πάρουν 2-3 δανεικούς παίκτες από τον αφέντη μπας και ξεκολλήσουν από την αγωνιστική μετριότητα, ασχέτως αν αυτό θα τους στοιχίσει στο άμεσο μέλλον την οπαδική αλλά και την συλλογική ανυπαρξία και κατάντια ενός παραμάγαζου.
Δέκα στενά πιο πέρα, ένα λαμόγιο πρόεδρος στην φυλακή και οι ποδοσφαιριστές να προσπαθούν να πηδήξουν από το καράβι. Αλλά δυο στενά πιο εκεί, ο πρόεδρος άφαντος και καταζητούμενος, με τις μέρες της «δόξας» του, όταν και περηφανευόταν (!) για τις πράξεις και τις μεθόδους του, να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί
Στους θεσμούς το απόλυτο χάος. Πέντε επιτροπές, δεκαπέντε όργανα, εικοσιπέντε δικαστές, τριανταπέντε αποφάσεις που αλληλοαναιρούνται και άκρη δεν βγαίνει. Ελληνικό ποδόσφαιρο στο μηδέν, ελληνικό πρωτάθλημα που ξεκίνησε ίσα-ίσα για να ξεκινήσει, λειψό, με δικαστικές έρευνες σ’ εξέλιξη ν’ απειλούν να το τινάξουν στον αέρα.
Οι μήνες περνάνε και στο μοναδικό που οι θεσμοί έδειξαν αποφασιστικότητα ήταν να κωλυσιεργήσουν τόσο, ώστε ο ΑΡΗΣ να μην αγωνιστεί στην Ευρώπη (όπως θα συνέβαινε και αγωνιστικά αν το πρωτάθλημα δεν ήταν καθοδηγούμενο) και η Ελλάδα να ρεζιλευτεί καθώς λόγω στημένων αγώνων πέταξαν έξω την ομάδα που στείλαμε ως χώρα να μας εκπροσωπεί.
Στόχος δεν είναι να εκθειαστεί η κατάσταση στον ΑΡΗ. Αυτονόητο είναι για εμάς και αδιαπραγμάτευτο ότι εν γνώσει μας δεν χωράνε στον ΑΡΗ λαμόγια, μιζαδόροι, κομπιναδόροι, πλυντήρια, κομματικά συμφέροντα, αφανής χρηματοδότες, παραγκάρχες, κουμπάροι και δανεικοί που κρύβουν κι άλλα πέρα από μία καθαρή αθλητική/οικονομική συναλλαγή μεταξύ δύο ομάδων.
Ωστόσο, αυτό που όχι μόνο θα αναφέρουμε αλλά και διαρκώς θα καυτηριάζουμε είναι το άκρως τρελό, παράδοξο και παντελώς ηλίθιο και ανήκουστο, σε άλλους να έχουν βρομίσει οι μιζαδόροι και σας εμάς να περισσεύουν οι… μιρλαδόροι οι οποίοι πάντα βρίσκουν τους δικούς τους - όχι και τόσο πρωτότυπους πια - τρόπους για να πουν αυτό που κρύβουν μέσα τους ή που μερικές εύχονται κιόλας να συμβεί
Πείτε μας… Γιατί;… Πώς;… Κάντε κάτι… Πόσο στοίχισε;... Γιατί στοίχισε τόσο;… Δεν είμαι Σουπεράς… Δεν έχω διαρκείας…. Γιατί να πάρω διαρκείας;… Είμαι στη Λέσχη και απαιτώ… Πείτε μου ένα λόγο για να γραφτώ στη Λέσχη… Γιατί δεν ανανέωσε;… Γιατί ανανέωσε;… Γιατί ήρθε αυτός ο παίκτης;…. Γιατί δεν ήρθε αυτός ο παίκτης…Γιατί μίλησε έτσι;… Γιατί είπε αυτό;… Γιατί δεν είπε αυτό;… Γιατί ψήφισε αυτό;… Γιατί δεν ψήφισε αυτό… Ανησυχώ…
Πέντε λεπτά χρειάζονται για να σκεφτεί και να καταλάβει κάποιος τι συμβαίνει στο Ελληνικό ποδόσφαιρο. Πέντε ρημάδια λεπτά ν’ αφιερώσει, να βάλει σε τάξη αυτά που ακούει και διαβάζει και να καταλάβει ότι αυτός ο χώρος είναι τίγκα στους μιζαδόρους. Άλλα τόσα λεπτά χρειάζονται για να καταλάβει ότι ενώ γύρω μας περισσεύουν οι μιζαδόροι, στον ΑΡΗ περισσεύουν οι μιρλαδόροι.
Είτε με υπονοούμενα και υπεκφυγές, είτε ξεστομίζοντας φόρα παρτίδα ανούσια και ανακόλουθα δήθεν προβλήματα και προβληματισμούς που αποτελούν γι’ αυτούς αφορμή και ευκαιρία γκρίνιας, μίρλας, απαιδιοδοξίας, αποχής αλλά ταυτόχρονα και «δικαιολογία» για την… απόφασή τους να μην πάνε στο γήπεδο, να μην πάρουν διαρκείας, να γκρινιάξουν. Και για όλα αυτά φυσικά αισθάνονται την ανάγκη να μας ενημερώσουν κιόλας!!!
Είναι δεδομένο πλέον ότι στον ΑΡΗ υπάρχει μερίδα φιλάθλων που διαθέτουν περίσσευμα ίντριγκας και «γνώσης» του παρασκηνίου, άσχετα αν η μοναδική ενημέρωσή τους είναι τα μέσα που επιλέγουν ν’ ακούν ή να διαβάζουν και τα οποία συνήθως είναι αυτά που συμβαδίζουν με την προσχηματισμένη άποψη ήδη «κατοικεί» μέσα στο μυαλό τους, οδηγώντας σε έναν αδιέξοδο τρόπο σκέψης και (έλλειψης) δράσης.
Μυαλά που τη βρίσκουν στη σεναριολογία, καταβροχθίζουν αμάσητη και στη συνέχεια παπαγαλίζουν όποια προπαγάνδα είναι πιο κοντά σ’ αυτά που θέλουν να πιστεύουν ότι συμβαίνουν, θρέφονται και αρέσκονται στους ψιθύρους, στη μίρλα και στα παρασκήνια.
Οι δεκαετίες επικοινωνιακής μονοκρατορίας και οι κατευθυνόμενες και καλοπληρωμένες δημοσιογραφικές πένες και φωνές που έδρασαν ανενόχλητες, δημιούργησαν ένα σύνολο μιρλαδόρων, μονίμως ανησυχούντων Αρειανών, κάτι που όμως δεν μπορεί να συνεχίσει να συμβαίνει επ’ αόριστον καθώς σήμερα ο κάθε Αρειανός έχει το δικαίωμα ν’ αποφασίζει για τις εξελίξεις στην ομάδα του, κάτι που όμως συνεπάγεται και τρομερά μεγάλες υποχρεώσεις.
Προφανώς δικαίωμα στην κριτική έχει ο καθένας, ιδιαίτερα αφού σωστά επιλέξαμε έναν τρόπο διοίκησης συμμετοχικό και δημοκρατικό. Έχει δικαίωμα να πάρει θέση, έχει δικαίωμα και υποχρέωση θα λέγαμε ορισμένες φορές και στην άποψη. Στην άποψη όμως και στην πρόταση. Δυστυχώς πολλοί δεν θέλουν (διότι τους βολεύει) ή δεν μπορούν να καταλάβουν ότι η άρνηση ούτε θέση είναι, ούτε πρόταση είναι, ούτε άποψη εκφράζει. Η άρνηση είναι εμπόδιο, βαρίδιο, σαβούρα, κι έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται από όλους τους Αρειανούς.
Τ’ ανοιχτά μέτωπα για τον ΑΡΗ είναι πάρα πολλά σ’ αυτό το περιβάλλον των κουμπάρων, των παραγκαρχών και των δανεικών (με «αντάλλαγμα» φυσικά) παικτών. Είναι υποχρέωσή μας να μην επιτρέπουμε ν’ ανοίγονται κι άλλα μέτωπα από τους «δικούς» μας, τους εντός του ΑΡΗ (θεωρητικά) οι οποίοι έχουν τους δικούς τους σκοπούς που καθόλου δεν συμβαδίζουν μ’ αυτούς της ομάδας…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ