Μια απρόσμενη πιθανή λύση για την αντιμετώπιση της τριχόπτωσης έρχεται από ένα σάκχαρο που παράγεται φυσικά στον ανθρώπινο οργανισμό. Πρόκειται για την 2-δεοξυ-D-ριβόζη, η οποία σε πειράματα με ποντίκια οδήγησε σε αναγέννηση τριχών σε ποσοστό αντίστοιχο με εκείνο που επιτυγχάνει η μινοξυδίλη, η δραστική ουσία γνωστών σκευασμάτων κατά της τριχόπτωσης.
Τα ευρήματα δημιουργούν προσδοκίες για μια ενδεχομένως οικονομική εναλλακτική στις σημερινές θεραπείες, ωστόσο η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο και δεν έχει αποδειχθεί ότι η συγκεκριμένη ουσία μπορεί να έχει τα ίδια αποτελέσματα στους ανθρώπους.
Το πείραμα με το φυσικό σάκχαρο και τη μινοξιδίλη
Η επιστημονική ομάδα δεν είχε αρχικά ως στόχο να αναπτύξει θεραπεία για τη φαλάκρα. Μελετούσε τις ιδιότητες της 2-δεοξυ-D-ριβόζης στην επούλωση τραυμάτων, καθώς είχε διαπιστωθεί ότι μπορεί να ενισχύσει τον σχηματισμό νέων αιμοφόρων αγγείων. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, όμως, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τα ποντίκια στα οποία χορηγούνταν η ουσία εμφάνιζαν ταχύτερη ανάπτυξη τριχώματος.
Ακολούθησαν ειδικά πειράματα σε αρσενικά ποντίκια με τριχόπτωση που προκαλείται από την τεστοστερόνη, με τους επιστήμονες να εφαρμόζουν το σάκχαρο τοπικά, σε μορφή τζελ, ενώ σε άλλες ομάδες χρησιμοποίησαν μινοξιδίλη ή συνδυασμό των δύο ουσιών. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, τόσο το τζελ με τη 2-δεοξυ-D-ριβόζη όσο και η μινοξιδίλη οδήγησαν σε αναγέννηση περίπου του 80% έως 90% των τριχών. Αντίθετα, η ταυτόχρονη χρήση των δύο ουσιών δεν φάνηκε να προσφέρει κάποιο σημαντικό επιπλέον όφελος.
Οι ερευνητές δεν έχουν ακόμη κατανοήσει πλήρως τον μηχανισμό μέσω του οποίου επιτυγχάνεται η ανάπτυξη πιο μακριών και πυκνών τριχών. Μία από τις βασικές υποθέσεις είναι ότι το σάκχαρο ενισχύει την αιμάτωση των θυλάκων, διευκολύνοντας έτσι την ανάπτυξη των μαλλιών.
Τι γνωρίζουμε για την ουσία και την τριχόπτωση
Η 2-δεοξυ-D-ριβόζη συνδέεται με τη δομή του DNA, καθώς αποτελεί βασικό συστατικό του μορίου μαζί με τις φωσφορικές ομάδες. Συμβάλλει, επομένως, στη σταθερότητα και στις διαδικασίες αντιγραφής και επιδιόρθωσης του γενετικού υλικού.
Το ενδιαφέρον για την πιθανή αξιοποίησή της είναι μεγάλο, καθώς η ανδρογενετική αλωπεκία, γνωστή και ως κληρονομικού τύπου φαλάκρα, αποτελεί την πιο συχνή αιτία απώλειας μαλλιών παγκοσμίως. Παρά την ονομασία της, δεν αφορά μόνο τους άνδρες, αλλά και τις γυναίκες. Εκτιμάται ότι επηρεάζει έως και το 40% των ανθρώπων, με τα πρώτα σημάδια να εμφανίζονται συχνά κατά τη δεκαετία των 20 ή των 30 ετών, ενώ στις γυναίκες μπορεί να γίνει εντονότερη μετά την εμμηνόπαυση.
Η εμφάνισή της αποδίδεται σε συνδυασμό γενετικών παραγόντων, ορμονικών επιδράσεων και γήρανσης. Παρά τη μεγάλη συχνότητά της, οι διαθέσιμες φαρμακευτικές επιλογές παραμένουν περιορισμένες. Όπως επισημαίνει η καθηγήτρια Sheila MacNeil, ομότιμη καθηγήτρια Μηχανικής Ιστών στο Πανεπιστήμιο του Sheffield, υπάρχουν σήμερα μόνο δύο εγκεκριμένα από τον FDA φάρμακα για την αντιμετώπιση της ανδρικού τύπου φαλάκρας.
Η ερευνητική ομάδα εκτιμά ότι η ενίσχυση της κυκλοφορίας του αίματος στους θύλακες των τριχών θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει εφαρμογές και σε άλλες μορφές απώλειας μαλλιών, όπως εκείνη που προκαλείται από τη χημειοθεραπεία. Πρόκειται, ωστόσο, για υπόθεση που χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ