Το όριο πυρήνα-μανδύα (CMB) βρίσκεται περίπου 2.900 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της Γης, εκεί όπου ο κατώτερος μανδύας συναντά τον σχεδόν υγρό πυρήνα. Στην περιοχή αυτή μεταφέρονται τεράστιες ποσότητες θερμότητας και υλικού, ενώ πολλές από τις διεργασίες που συμβαίνουν παραμένουν άγνωστες.
Οι επιστήμονες μπορούν να μελετήσουν αυτή τη βαθιά περιοχή μέσω σεισμικών κυμάτων, η πορεία των οποίων αλλάζει όταν συναντούν ανωμαλίες στο εσωτερικό της Γης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα λεγόμενα PKP precursors, ασθενή σεισμικά σήματα που θεωρείται ότι διαδίδονται μέσα από λεπτές ζώνες του μανδύα, γνωστές ως ζώνες εξαιρετικά χαμηλής ταχύτητας (ultra-low velocity zones). Οι συγκεκριμένες περιοχές επιβραδύνουν τα σεισμικά κύματα και μπορεί να συνδέονται με διεργασίες που οδηγούν στον σχηματισμό ανοδικών ρευμάτων υλικού στον μανδύα, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να σχετίζονται με ηφαιστειακή δραστηριότητα.
Η τεχνητή νοημοσύνη ανέλυσε περισσότερες από 2 εκατομμύρια καταγραφές
Το πρόβλημα μέχρι σήμερα ήταν ότι τα PKP precursors είναι εξαιρετικά ασθενή και συχνά δύσκολα ανιχνεύσιμα. Για να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα, οι ερευνητές εκπαίδευσαν αλγόριθμο τεχνητής νοημοσύνης ώστε να αναλύσει περισσότερες από 2 εκατομμύρια σεισμικές καταγραφές από ολόκληρο τον κόσμο, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από το 1900 έως το 2024. Χρησιμοποιώντας τρία μοντέλα βαθιάς μάθησης, το σύστημα εντόπισε περίπου 175.000 PKP precursors, πολλά από τα οποία ήταν τόσο ασθενή ώστε πιθανότατα δεν θα μπορούσαν να εντοπιστούν με τις παραδοσιακές μεθόδους. Η ανάλυση οδήγησε στον εντοπισμό έξι προηγουμένως άγνωστων περιοχών σκέδασης, δηλαδή δομών στο βαθύ εσωτερικό της Γης που επηρεάζουν την πορεία των σεισμικών κυμάτων.
Οι ερευνητές εντόπισαν ενδείξεις για τέτοιες ανωμαλίες σε μια σειρά από περιοχές, μεταξύ άλλων από τη βορειοδυτική Ιβηρική Χερσόνησο έως την Κεντρική Ευρώπη, στα μεγαλύτερα γεωγραφικά πλάτη της βόρειας Ευρασίας, καθώς και στη ζώνη του Ειρηνικού που εκτείνεται από τον βορειοδυτικό Ειρηνικό έως την Αλάσκα. Άλλες περιοχές εντοπίστηκαν στη νότια Αφρική και στο Κανάλι της Μοζαμβίκης, στη νοτιοανατολική λεκάνη του Νότιου Ατλαντικού και κατά μήκος της υφαλοκρηπίδας της Ανταρκτικής. Η χαρτογράφηση αυτών των δομών δείχνει ότι οι ανωμαλίες στο όριο μεταξύ πυρήνα και μανδύα μπορεί να είναι πολύ πιο εκτεταμένες απ' ό,τι θεωρούσαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.
Τι μπορεί να κρύβεται κάτω από την επιφάνεια
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ορισμένες από αυτές τις μικρής κλίμακας δομές μπορεί να συνδέονται με υπολείμματα τεκτονικών πλακών που έχουν καταβυθιστεί βαθιά στον μανδύα, μερική τήξη υλικών ή αλλαγές στη μεταλλική και ορυκτολογική τους φάση. Η κατανόηση αυτών των δομών μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να μελετήσουν καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο μετακινείται και εξελίσσεται το υλικό στο εσωτερικό της Γης.
Παράλληλα, η μελέτη των σεισμικών κυμάτων που επηρεάζονται από αυτές τις ανωμαλίες μπορεί να προσφέρει νέα στοιχεία για διεργασίες που συνδέονται με σεισμούς, υποθαλάσσιους σεισμούς που μπορούν να προκαλέσουν τσουνάμι και ηφαιστειακές εκρήξεις. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η ανάλυση επιβεβαίωσε αρκετές περιοχές σκέδασης που συνδέονται με βαθιές ανωμαλίες, ενώ παράλληλα αποκάλυψε έξι νέους στόχους υψηλού ενδιαφέροντος για περαιτέρω έρευνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ