Ο Μάρλον Μπράντο αγόρασε ένα νησί το 1966 στην Πολυνησία: Σήμερα είναι καταφύγιο για 15.614 πράσινες χελώνες

Όταν ο Μάρλον Μπράντο αναζητούσε τοποθεσίες για την ταινία Ανταρσία του Μπάουντι το 1962, έφτασε σε μια απομακρυσμένη ατόλη της Πολυνησίας, το Τετιαρόα (Tetiaroa).

Η ατόλη, ένα σύμπλεγμα 12 μικρών κοραλλιογενών νησιών γύρω από μια λιμνοθάλασσα, βρίσκεται περίπου 42 χιλιόμετρα βόρεια της Ταϊτής και ο διάσημος ηθοποιός εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της. Τόσο πολύ, ώστε το 1966 απέκτησε τα δικαιώματα εκμετάλλευσής της. Σήμερα, έξι δεκαετίες μετά, το Τετιαρόα έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους χώρους προστασίας της θαλάσσιας ζωής στη Γαλλική Πολυνησία.

Περισσότερα από 15.000 χελωνάκια

Σε πρόσφατη επιθεώρηση της ατόλης, οι βιολόγοι που παρακολουθούν τον πληθυσμό των πράσινων χελωνών κατέγραψαν 15.614 νεοσσούς. Παράλληλα, εντοπίστηκαν 113 θηλυκές χελώνες που είχαν βγει στις ακτές για να γεννήσουν, αφήνοντας συνολικά περίπου 161 φωλιές στα κοραλλιογενή νησάκια της προστατευόμενης ατόλης. Πρόκειται για μια σημαντική επιτυχία των προσπαθειών προστασίας, οι οποίες έχουν τις ρίζες τους στην απόφαση του Μπράντο να διατηρήσει το νησί μακριά από την έντονη τουριστική ανάπτυξη.

Το Τετιαρόα αποτελείται από 12 μικρά νησιά που περιβάλλουν μια λιμνοθάλασσα με κρυστάλλινα νερά. Ο Μπράντο διαπραγματεύτηκε την απόκτηση των δικαιωμάτων επί της ατόλης για 99 χρόνια με τους απογόνους του Αμερικανού οδοντιάτρου Τζόνστον Γουόλτερ Γουίλιαμς. Στην αυτοβιογραφία του «Τραγούδια που μου δίδαξε η μητέρα μου», που κυκλοφόρησε το 1994, περιέγραψε την πρώτη του άφιξη στην ατόλη με ένα τοπικό αλιευτικό σκάφος, χαρακτηρίζοντάς την ως ένα μέρος «πιο όμορφο από όσο θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ». Αντί να μετατρέψει το Τετιαρόα σε τουριστικό θέρετρο, ο ηθοποιός θέλησε να παραμείνει απομονωμένο και προστατευμένο από την οικιστική ανάπτυξη. Κατασκευάστηκε μόνο ένας μικρός οικισμός στο νησάκι Μοτού Ονετάχι, για την οικογένειά του και τους επιστήμονες που επισκέπτονταν την ατόλη.

Η κληρονομιά του μετά τον θάνατό του

Μετά τον θάνατο του Μπράντο, το 2004, η περιουσία του συνεργάστηκε με την Pacific Beachcomber, ώστε να συνεχιστεί το έργο προστασίας. Έτσι δημιουργήθηκε η Tetiaroa Society, ένας οργανισμός που επικεντρώνεται στην επιστημονική έρευνα, τη διατήρηση του πολιτισμού των αυτοχθόνων πληθυσμών και την προστασία του περιβάλλοντος στα τροπικά νησιωτικά οικοσυστήματα.

Ένας από τους βασικούς στόχους του επιστημονικού έργου είναι η προστασία της τοπικής πανίδας και ιδιαίτερα της πράσινης θαλάσσιας χελώνας, γνωστής στην Ταϊτή ως «honu». Η παρακολούθηση γίνεται και κατά τη διάρκεια της νύχτας, όταν οι χελώνες επιστρέφουν στις ακτές για να φωλιάσουν. Οι επιστήμονες ελέγχουν τις παραλίες, σημαίνουν τις ενήλικες χελώνες ώστε να παρακολουθούν τις συνήθειες φωλεοποίησής τους και προστατεύουν τις φωλιές από πλημμύρες και πιθανούς θηρευτές.

Τα στοιχεία της τελευταίας καταγραφής δείχνουν ότι πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 430 μετακινήσεις χελωνών στις παραλίες της ατόλης, ενώ 113 θηλυκές έφτασαν στην ακτή για να γεννήσουν. Εκτιμάται ότι περίπου 15.614 νεοσσοί κατάφεραν να φτάσουν στο νερό. Ωστόσο, οι απειλές δεν σταματούν όταν οι χελώνες εγκαταλείπουν την παραλία. Η δορυφορική παρακολούθηση έχει δείξει ότι μετά την περίοδο αναπαραγωγής μπορούν να διανύσουν χιλιάδες χιλιόμετρα στον ωκεανό για να φτάσουν στις περιοχές όπου τρέφονται, αντιμετωπίζοντας κινδύνους όπως η βιομηχανική αλιεία, η κατάποση πλαστικών και η άνοδος της θερμοκρασίας των ωκεανών.