Πως να διατηρήσουμε την αγάπη χωρίς να χάσουμε τον εαυτό μας

Γράφει ο Ψυχολόγος – Σύμβουλος Γάμου 

Γιάννης Ξηντάρας

Η λεπτή ισορροπία μεταξύ σύνδεσης και εξάρτησης

Σε πολλές σχέσεις, η αγάπη και η συναισθηματική σύνδεση είναι αδιαμφισβήτητα θεμέλια. Ωστόσο, υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει την υγιή σύνδεση από την εξάρτηση. Είναι εύκολο να ξεκινήσει κανείς με τη σκέψη ότι «όσο πιο κοντά είμαστε, τόσο καλύτερα», αλλά η υπερβολική εξάρτηση μπορεί να γίνει βαριά και περιοριστική.

Στην καθημερινότητα, η εξάρτηση εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους: η συνεχής ανάγκη για επιβεβαίωση, η δυσκολία να πάρει κανείς αποφάσεις χωρίς τη γνώμη του άλλου, ή το να αγχώνεται για τη σχέση ακόμα και όταν δεν υπάρχουν εμφανείς λόγοι. Κάποιοι ζευγάρι βλέπουν τη σύνδεση ως μοναδική πηγή ασφάλειας και επιβίωσης, μετατρέποντας τη σχέση σε «ασπίδα» που περιορίζει την ατομική ανάπτυξη.

Αναγνωρίζοντας τα μοτίβα εξάρτησης

Το πρώτο βήμα για να αντιμετωπίσουμε την εξάρτηση είναι να την αναγνωρίσουμε. Σκεφτείτε τις στιγμές που αισθάνεστε άγχος όταν ο σύντροφος σας είναι απασχολημένος ή όταν κάνει κάτι χωρίς να σας ενημερώσει. Ή τις φορές που οι αποφάσεις σας περιστρέφονται γύρω από το τι θα σκεφτεί ή θα θελήσει ο άλλος. Αυτές οι μικρές ενδείξεις συχνά παραβλέπονται, αλλά αποτελούν σημάδια ότι η σχέση έχει αποκτήσει στοιχεία εξάρτησης.

Σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι η εξάρτηση δεν είναι κακή από μόνη της. Είναι φυσιολογικό να αναζητάμε ασφάλεια και υποστήριξη στο σύντροφό μας. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν η εξάρτηση γίνεται η μοναδική πηγή αυτοεκτίμησης ή ασφάλειας, περιορίζοντας την προσωπική ελευθερία και την ικανότητα αυτονομίας.

Οι επιπτώσεις της υπερβολικής εξάρτησης

Η υπερβολική εξάρτηση μπορεί να δημιουργήσει ένταση, ζήλια ή αίσθημα περιορισμού μέσα στη σχέση. Ο ένας σύντροφος μπορεί να αισθάνεται πνιγμένος από τις συνεχείς ανάγκες του άλλου, ενώ ο εξαρτημένος μπορεί να βιώνει άγχος και ανασφάλεια όταν δεν υπάρχει άμεση επιβεβαίωση ή παρουσία του άλλου.

Σε βάθος χρόνου, αυτό το μοτίβο μπορεί να μειώσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό και την αυτοεκτίμηση και των δύο. Ο εξαρτημένος σύντροφος συχνά χάνει την αίσθηση του «εγώ» μέσα στη σχέση, ενώ ο άλλος μπορεί να νιώθει ότι η αγάπη του μετατρέπεται σε υποχρέωση. Το αποτέλεσμα είναι μια σχέση που, παρόλο που φαίνεται στενή, χάνει την αυθεντική ελευθερία και τη χαρά της αμοιβαιότητας.

Πώς να χτίσουμε υγιή σύνδεση χωρίς εξάρτηση

Η λύση δεν είναι να αποστασιοποιηθούμε ή να απομακρυνθούμε, αλλά να χτίσουμε μια ισορροπία. Η αυτογνωσία είναι το πρώτο βήμα: κατανοώντας τις δικές μας ανάγκες και φόβους, μπορούμε να επικοινωνήσουμε πιο καθαρά με τον σύντροφό μας και να αναγνωρίσουμε πότε η συμπεριφορά μας είναι αποτέλεσμα εξάρτησης.

Η διατήρηση ατομικών ενδιαφερόντων, φίλων και δραστηριοτήτων είναι εξίσου σημαντική. Όταν κάθε σύντροφος έχει χώρο να αναπτυχθεί ανεξάρτητα, η σχέση δεν περιορίζεται αλλά ενισχύεται. Η αίσθηση της ασφάλειας δεν βασίζεται πλέον στην πλήρη εξάρτηση, αλλά στην εμπιστοσύνη ότι και οι δύο μπορούν να σταθούν στα πόδια τους και να επιστρέψουν στη σχέση πιο δυνατοί.

Η ενεργητική και ανοιχτή επικοινωνία είναι επίσης κρίσιμη. Η ειλικρινής έκφραση συναισθημάτων, ανασφαλειών και αναγκών δημιουργεί έναν κύκλο εμπιστοσύνης και συναισθηματικής εγγύτητας που δεν εξαρτάται από φόβους ή ενοχές. Οι σύντροφοι μαθαίνουν να ζητούν βοήθεια όταν χρειάζεται, αλλά και να επιτρέπουν στον άλλο να έχει προσωπικό χώρο, δημιουργώντας μια αίσθηση ισορροπίας και σεβασμού.

Μακροπρόθεσμα οφέλη της ισορροπημένης σχέσης

Όταν η εξάρτηση μειώνεται και αντικαθίσταται από συνειδητή σύνδεση, η σχέση γίνεται πιο ώριμη και ανθεκτική. Τα ζευγάρια μπορούν να αντιμετωπίσουν δυσκολίες με συνεργασία αντί για άγχος, να αναπτύξουν κοινά όνειρα χωρίς να χάσουν την ατομικότητά τους και να βιώσουν πιο αυθεντικές και βαθιές σχέσεις.

Η αγάπη που δεν περιορίζεται από εξάρτηση επιτρέπει στον καθένα να εξελιχθεί και να ανακαλύψει τον εαυτό του μέσα στη σχέση, και ταυτόχρονα δίνει τη δυνατότητα να βιώνουμε τη συντροφικότητα ως πηγή χαράς και ασφάλειας, όχι ως αίσθημα καθήκοντος ή φόβου.

Η εξάρτηση στις σχέσεις ζευγαριών μπορεί να είναι παγίδα ή ευκαιρία: όταν την αναγνωρίζουμε, την επεξεργαζόμαστε και την διαχειριζόμαστε με αγάπη και συνείδηση, η σχέση μεταμορφώνεται σε έναν χώρο όπου η αγάπη ανθίζει χωρίς περιορισμούς και ο κάθε σύντροφος παραμένει αυθεντικός.