Πάνω από 37.000 δέντρα φυτεύτηκαν στο Καζακστάν για έναν σκοπό: Την επιστροφή των τίγρεων

Οι τίγρεις έχουν εξαφανιστεί από το Καζακστάν εδώ και 70 χρόνια, όμως ένα πρόγραμμα αναδάσωσης στοχεύει να τις επαναφέρει.

Μόνο το περασμένο έτος (2025), φυτεύτηκαν πάνω από 37.000 δενδρύλλια στο Καζακστάν, με σκοπό να «αναζωογονήσουν» το οικοσύστημα και να προετοιμάσουν το έδαφος για την επιστροφή των τίγρεων.

Το μέρος της Κεντρικής Ασίας όπου επικεντρώνεται η προσπάθεια είναι το Κρατικό Φυσικό Καταφύγιο Ίλι-Μπαλκάς, όπου φυτεύτηκαν είδη από αγριοκερασιές, ιτιές και λεύκες. Κύριος στόχος είναι η αποκατάσταση των δασών «τουγκάι», που είναι πυκνά παραποτάμια δάση και λειτουργούν ως οάσεις σε άνυδρες περιοχές.

Οι πρώτες τίγρεις-κάτοικοι της περιοχής: Γιατί είναι τόσο σημαντικό το πρόγραμμα;

Το 2024 πραγματοποιήθηκε ένα ιστορικό βήμα, καθώς δύο τίγρεις του Αμούρ, ο Μποντάνα κι ο Κούμα, μεταφέρθηκαν απ' την Ολλανδία και απελευθερώθηκαν σε έναν ημι-άγριο περιφραγμένο χώρο μέσα στο καταφύγιο. Η μετακίνηση αυτή σηματοδότησε την έναρξη του προγράμματος.

Ο στόχος του προγράμματος είναι να εισαχθούν τουλάχιστον 10 τίγρεις έως το 2033 και να δημιουργηθεί ένας βιώσιμος πληθυσμός 120 αιλουροειδών μακροπρόθεσμα.

Ο Άιμπεκ Μπαϊμπούλοφ, διευθυντής του προγράμματος, εξήγησε τη σημασία του έργου για το περιβάλλον και το οικοσύστημα: «Η αποκατάσταση των δασών είναι η βάση για την επιστροφή της άγριας ζωής στην περιοχή. Χωρίς υγιή οικοσυστήματα, είναι αδύνατο να μιλάμε για σταθερούς πληθυσμούς ζώων, συμπεριλαμβανομένης της επιστροφής της τίγρης».

Πρόσθεσε επίσης ότι τα δέντρα που φυτεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια έχουν ήδη φτάσει σε ύψος τα 2,5 μέτρα, ενώ οι ρίζες τους έχουν βρει υπόγεια ύδατα και αρχίζουν να σχηματίζουν ολοκληρωμένες «φυσικές κοινότητες».

Σε τι οφείλεται η εξαφάνιση των τίγρεων από το Καζακστάν;

Οι τίγρεις του Αμούρ ζούσαν κάποτε σε αφθονία στην περιοχή του Καζακστάν, αλλά εξαφανίστηκαν το μακρινό 1940. Οι κύριοι λόγοι ήταν η απώλεια του βιοτόπου τους, η μείωση των θηραμάτων και στο συστηματικό κυνήγι από τμήματα του στρατού.

Στις μέρες μας, οι άγριες τίγρεις καταλαμβάνουν λιγότερο απ' το 6% της ιστορικής τους εξάπλωσης παγκοσμίως, γεγονός που καθιστά το συγκεκριμένο εγχείρημα εξαιρετικά κρίσιμο για το μέλλον του είδους.