Οι άνθρωποι που μιλούν στον εαυτό τους έχουν ΕQ που ξεπερνά τον μέσο όρο, σύμφωνα με έρευνες

Είσαι στο πάρκινγκ και ψάχνεις το αμάξι σου. Τη στιγμή που το κάνεις αυτό, ψιθυρίζεις: «Επίπεδο 3, τομέας Β, κοντά στην κολώνα». Ή περπατάς στο σπίτι αναλύοντας φωναχτά αν πρέπει να δεχτείς εκείνη τη νέα επαγγελματική πρόταση, ποια είναι τα υπέρ, ποια είναι τα κατά. Αν κάποιος σε δει, το πιθανότερο είναι να σταματήσεις απότομα, νιώθοντας μια ελαφριά αμηχανία. Γιατί; Γιατί μιλάς στον εαυτό σου.

Αλλά, ήρθε η ώρα να σταματήσεις να απολογείσαι. Οι έρευνες δείχνουν ότι αυτή η συνήθειά σου δεν είναι τυχαία, αλλά το πιο ισχυρό γνωστικό εργαλείο που διαθέτει ο εγκέφαλός σου για να λύνει δύσκολα προβλήματα. Οι ψυχολόγοι μελετούν την «αυτοκατευθυνόμενη ομιλία» από τη δεκαετία του 1930. Ο Lev Vygotsky, ενδεικτικά, απέδειξε ότι η γλώσσα δεν εκφράζει απλώς τη σκέψη σου, αλλά τη δομεί ενεργά. Όταν μιλάς στον εαυτό σου, χτίζεις «γνωστική αρχιτεκτονική» σε πραγματικό χρόνο.

Μια εμβληματική μελέτη του 2012 αποκάλυψε ότι αν προφέρεις το όνομα ενός αντικειμένου ενώ το ψάχνεις, θα το βρεις σημαντικά πιο γρήγορα. Η φωνή σου λειτουργεί ως «προβολέας» για την προσοχή σου, βοηθώντας το οπτικό σου σύστημα να κλειδώσει στο στόχο με απόλυτη ακρίβεια.

Γιατί ο εγκέφαλός σου λειτουργεί καλύτερα όταν του μιλάς;

Το να μιλάς φωναχτά προσφέρει τρία κρίσιμα πλεονεκτήματα που η σιωπηλή σκέψη δεν μπορεί να φτάσει:

• Βάζεις τάξη στο χάος: Η σκέψη είναι συχνά μπερδεμένη. Η ομιλία σε αναγκάζει να βάλεις τις ιδέες σου σε μια σειρά. Είναι ο τρόπος σου να «ξεμπερδέψεις τον κόμπο» των πληροφοριών.
• Γίνεσαι ο δικός σου σύμβουλος: Ακούγοντας τις λέξεις σου, τις επεξεργάζεσαι σαν να τις έλεγε κάποιος άλλος. Έτσι, εντοπίζεις αμέσως λογικά κενά ή λάθη που μέσα στο κεφάλι σου έμοιαζαν σωστά.
• Ξεκλειδώνεις περισσότερη εγκεφαλική ισχύ: Η ομιλία ενεργοποιεί ταυτόχρονα τα κέντρα κίνησης, ακοής και γλώσσας. Περισσότερη νευρική δραστηριότητα σημαίνει μεγαλύτερη επεξεργαστική ισχύς για το πρόβλημα που σε απασχολεί.

Αν νομίζεις ότι είσαι ο μόνος που μιλάει στον εαυτό του, κάνεις λάθος. Οι κορυφαίοι αθλητές δίνουν οδηγίες στον εαυτό τους («μείνε χαμηλά», «συγκεντρώσου») για να βελτιώσουν την απόδοσή τους υπό πίεση. Οι καλύτεροι developers εξηγούν τον κώδικά τους σε ένα πλαστικό παπάκι (Rubber Duck Debugging). Μόλις οι σκέψεις γίνουν λέξεις, η λύση εμφανίζεται μαγικά.

Αν θέλεις να αξιοποιήσεις στο έπακρο αυτό το χάρισμα, δοκίμασε τα εξής:

• Αρχικά, μίλα στον εαυτό σου στο γ' πρόσωπο. Αντί για «μπορώ να το κάνω», πες «[το όνομά σου], μπορείς να το καταφέρεις». Αυτή η μικρή αλλαγή σου δίνει καθαρότερη κρίση και μειώνει το άγχος. 
• Επίσης, δώσε οδηγίες, όχι μόνο ενθάρρυνση: Το «διάβασε ξανά την παράγραφο, έλεγξε τα δεδομένα» δουλεύει πολύ καλύτερα από το απλό «πάμε, μπορείς». 
• Περίγραψε τις αποφάσεις σου: Όταν έχεις ένα δίλημμα, ανάλυσε τις επιλογές σου φωναχτά. Η λεκτικοποίηση σε αναγκάζει να είσαι απόλυτα ειλικρινής με τον εαυτό σου.

Συμπέρασμα: Μην ξανακοιτάξεις γύρω σου με ενοχή όταν μιλάς μόνος σου. Δεν χάνεις τον έλεγχο· αντίθετα, παίρνεις τον πλήρη έλεγχο της διάνοιάς σου. Χρησιμοποιείς ένα εργαλείο που οι περισσότεροι καταπιέζουν λόγω κοινωνικής αμηχανίας.