Γιατί οι Έλληνες είναι τόσο έντονα δεμένοι με την γιορτή του Δεκαπενταύγουστου;

Από τη μία είναι ο συμβολισμός της ίδιας της Παναγίας. Είναι η Αγία, η Ανώτερη απ’ όλες μεν, αλλά την ίδια ώρα η πιο προσιτή στον άνθρωπο. Υπέφερε ως θνητή και ως μάνα. Οι σταθμοί της ζωής της είναι στιγμές που μπορεί να τους νιώσει κάθε γυναίκα. Έγινε, έτσι, το σύμβολο του ανθρώπινου πόνου, αλλά και της παρηγοριάς μας όταν έχουμε προβλήματα. Το «Βοήθα Παναγιά μου» δεν θα είχε την ίδια δύναμη αν η ίδια δεν είχε ζήσει όσα έζησε.

Από την άλλη, ειδικά για την Ελλάδα, η γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου έχει έναν ακόμη συμβολισμό: Το τέλος της ξεκούρασης, των διακοπών. Κάθε χρόνο οι περισσότερες επιστροφές σημειώνονται αυτές τις μέρες.  Όταν χτυπήσουν οι καμπάνες για την Παναγία, ξέρουν, οι περισσότεροι, πως πρέπει, πια, να επιστρέψουν στον τόπο της μόνιμης κατοικίας τους και στις δουλειές τους.

Το γεγονός ότι ένα μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων βρίσκεται εκτός των πόλων αυτή την ημέρα, έχει δώσει μεγάλο πανηγυρικό χαρακτήρα στον εορτασμό του δεκαπενταύγουστου. Η Παναγιά Σουμελά στην Ημαθία, η Μεγαλόχαρη στην Τήνο, η Εκατονταπυλιανή στην Πάρο, «βουλιάζουν» από κόσμο. Όποιοι, λοιπόν, βρίσκεστε σε διακοπές αυτές τις μέρες, ψάξτε για το τοπικό πανηγύρι. Θα είναι, σίγουρα, το αποκορύφωμα των εορτασμών στην περιοχή που βρίσκεστε.

Φέτος, μάλιστα, δεν χρειάζεται να επιστρέψετε ανήμερα της Παναγίας, αφού ακολουθεί σαββατοκύριακο…