Τι κρύβει ο βασιλικός τάφος της Αμφίπολης; - Τα σενάρια

Η είδηση ότι ένας τεράστιος βασιλικός τάφος έχει βρεθεί στην Αμφίπολη κάνει το γύρο του κόσμου και εξάπτει την φαντασία για τα μυστικά και τους θησαυρούς που μπορεί να κρύβει.

Τα δύο πιθανά σενάρια για τα ευρήματα
Οι αρχαιολόγοι αν και είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στις δηλώσεις τους δεν κρύβουν την αισιοδοξία τους για την ανακάλυψη.
Ο ταφικός περίβολος που βρέθηκε, χρονολογείται γύρω στο 325 – 300 π.Χ. και φέρεται να έχει την υπογραφή του φημισμένου της εποχής εκείνης, αρχιτέκτονα, Δεινοκράτη, που σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία ήταν και στενός φίλος του Μέγα Αλεξάνδρου.

Τα σενάρια που ακούγονται για τα εντυπωσιακά ευρήματα είναι δύο:
α) Να πρόκειται για τον τάφο της συζύγου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ρωξάνης ή του γιού τους, Αλέξανδρου Δ'.
β) Να πρόκειται για το μεγαλοπρεπή τάφο κάποιου πολύ σημαντικού στρατηγού της εποχής.

Ωστόσο όπως τονίζουν οι αρχαιολόγοι όλα θα αποκαλυφθούν μόλις ολοκληρωθεί η ανασκαφή.
Προσθέτουν μάλιστα πως το πιο σημαντικό είναι ο τάφος που ανακαλύφθηκε να μην συληθεί, καθώς αν αποδειχθεί πως είναι άθικτος, τότε οι θησαυροί που θα βρεθούν μέσα σε αυτόν θα είναι κυριολεκτικά ανεκτίμητοι.

«Φρούριο» η περιοχή
Στην περιοχή, η οποία φυλάσσεται τα τελευταία εικοσιτετράωρα από μεγάλη αστυνομική δύναμη, η προϊσταμένη της ΚΗ' Εφορίας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, Κατερίνα Περιστέρη με τους συνεργάτες της έχουν ανακαλύψει έναν περίβολο, ο οποίος φτάνει τα 497 μέτρα και είναι σε κυκλικό σχήμα.

Είναι «ένας σχεδόν τέλειος κύκλος», σμιλεμένος από το ολόλευκο μάρμαρο Θάσου.
Στην κορυφή του τύμβου, στέκει ένα μαρμάρινο λιοντάρι, ο «Λέων της Αμφίπολης», σε ύψος πάνω από 5 μέτρα.
Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές έρευνες, ένα μεγάλο μέρος του περιβόλου έχει αποξηλωθεί κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους με αποτέλεσμα αρκετά μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη του να μη βρίσκονται στη θέση τους.
Η χρονολόγηση τόσο του ταφικού περιβόλου όσο και του Λέοντα συμπίπτει και ανήκει στο τελευταίο τέταρτο του 4 π.Χ. αιώνα.
«Όλα είναι μελετημένα με αναλογίες και γεωμετρική ακρίβεια, ενώ τόσο το Λιοντάρι όσο και ο τύμβος ανήκουν στην ίδια εργολαβία (σ.σ. κατασκευασμένα από το ίδιο εργαστήριο). Αποτελούν ένα τεράστιο ενιαίο μνημείο, άγνωστο ως σήμερα» επισημαίνει ο Μιχάλης Λεφαντζής, αρχιτέκτονας της Α΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, προσθέτοντας ότι αισθάνεται περήφανος που επιβεβαιώθηκαν όλα όσα είχε πει περί ενιαίου συνόλου ήδη από το 2012.
Επίσης, εξηγεί γιατί το Λιοντάρι έχει αυτή την όχι τόσο καλοσχηματισμένη όψη: «Επειδή βρισκόταν στην κορυφή του τύμβου, δηλαδή σε ύψος 35 με 40 μ. και σε απόσταση 100 μ. Αν το κάνεις φυσιολογικό δεν φαίνεται κανονικά από μακριά».