Τους όρους τους βάζει ο δανειστής και όχι ο δανειζόμενος».
Αυτό μου θυμίζει την περίφημη σκηνή παράδοσης της Γαλλίας στην Γερμανία στις 22/06/1940 κατά την διάρκεια του Β΄ παγκόσμιου πολέμου.
Τότε ο Χίτλερ απαίτησε από την Βέρμαχτ να του φέρει το ίδιο βαγόνι, στο δάσος της Κομπιένης, μέσα στο οποίο 22 χρόνια πριν ο στρατάρχης Φος, αποδεχόταν την παράδοση της Γερμανίας του Κάιζερ.
Τότε που ο Γάλλος στρατάρχης με σκυμμένο το κεφάλι δεν απαίτησε τίποτα απολύτως και υπέγραψε τα πάντα.
Η αλήθεια είναι βέβαια ότι αυτός τουλάχιστον πολέμησε. Ο λαός του έδωσε την μάχη και στο τέλος την έχασε. Και μη μπορώντας να ακολουθήσει άλλο δρόμο υπέγραψε ότι υπέγραψε.
Ο Βενιζέλος όμως δεν έχει κανένα δικαίωμα να λέει αυτό που είπε.
Δεν το έχει γιατί αυτός δεν πολέμησε. Για την ακρίβεια, δεν σήκωσε καν το όπλο. Το μόνο που έκανε ήταν να παραμυθιάζει τον Έλληνα για να τον φέρει πιο κοντά στην καταστροφή.
Η ιστορία έγραψε ότι ένας ήρωας του Α΄ παγκόσμιου πολέμου, ο στρατηγός Πετέν, δημιούργησε την κυβέρνηση του Βισύ συνεργαζόμενος με τους Ναζί. Μια κυβέρνηση που επιβλήθηκε από τους Ναζί για να διοικεί την δήθεν ανεξάρτητη Γαλλία. Και για όσο καιρό διοικούσε κυνηγούσε τους συμπατριώτες του που ήθελαν να διώξουν τους γερμανούς από την χώρα τους. Τους συλλάμβανε, τους φυλάκιζε και τους βασάνιζε.
Η ιστορία επίσης έγραψε ότι το 1945 καταδικάστηκε σε θάνατο στην ελεύθερη Γαλλία αλλά ο στρατηγός Ντε Γκολ μετέτρεψε την ποινή σε ισόβια κάθειρξη. Ο « Ήρωας» πέθανε στην μπουζού το 1951, απαξιωμένος και καθιερωμένος στην συνείδηση όλου του ελεύθερου κόσμου ως μέγας Προδότης.
Όλα αυτά έγιναν γιατί ο λαός της Γαλλίας δεν Ξέχασε. Περίμενε καρτερικά και στο τέλος δεν τον Λυπήθηκε.
Τα υποκείμενα που μας κυβερνούν όπως ο Βενιζέλος, θέλουν να ξανακυβερνήσουν, θέλουν να γίνουν πρωθυπουργοί, θέλουν να παραμείνουν στα «πόστα» και στα «κουμάντα» μέχρι τα βαθειά γεράματα, θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ένα τεράστιο Άουσβιτς. Να δουλεύουμε με αντάλλαγμα τα προς το ζειν. Ίσα ίσα να τρώμε για να μην πεθάνουμε δηλαδή και αν αυτό συμβεί γιατί θα αρρωστήσουμε και δεν θα έχουμε να αγοράσουμε φάρμακα για εμάς και τα παιδιά μας, τότε μπορεί να περάσουν έναν νόμο να μας κάνουν σαπούνια με επιχείρημα την ανακύκλωση!!
Στα χρόνια της φασιστικής δημοκρατίας που ζούμε, το μεγαλύτερο όπλο πρέπει να είναι η Μνήμη μας.
Γιατί η ώρα της Λευτεριάς θα έρθει.
Μόνο που τότε δεν πρέπει να ξαναφήσουμε τύπους με ζιβάγκο και γραβάτες να μας ξανασκοτώσουν…
Αυτό μου θυμίζει την περίφημη σκηνή παράδοσης της Γαλλίας στην Γερμανία στις 22/06/1940 κατά την διάρκεια του Β΄ παγκόσμιου πολέμου.
Τότε ο Χίτλερ απαίτησε από την Βέρμαχτ να του φέρει το ίδιο βαγόνι, στο δάσος της Κομπιένης, μέσα στο οποίο 22 χρόνια πριν ο στρατάρχης Φος, αποδεχόταν την παράδοση της Γερμανίας του Κάιζερ.
Τότε που ο Γάλλος στρατάρχης με σκυμμένο το κεφάλι δεν απαίτησε τίποτα απολύτως και υπέγραψε τα πάντα.
Η αλήθεια είναι βέβαια ότι αυτός τουλάχιστον πολέμησε. Ο λαός του έδωσε την μάχη και στο τέλος την έχασε. Και μη μπορώντας να ακολουθήσει άλλο δρόμο υπέγραψε ότι υπέγραψε.
Ο Βενιζέλος όμως δεν έχει κανένα δικαίωμα να λέει αυτό που είπε.
Δεν το έχει γιατί αυτός δεν πολέμησε. Για την ακρίβεια, δεν σήκωσε καν το όπλο. Το μόνο που έκανε ήταν να παραμυθιάζει τον Έλληνα για να τον φέρει πιο κοντά στην καταστροφή.
Η ιστορία έγραψε ότι ένας ήρωας του Α΄ παγκόσμιου πολέμου, ο στρατηγός Πετέν, δημιούργησε την κυβέρνηση του Βισύ συνεργαζόμενος με τους Ναζί. Μια κυβέρνηση που επιβλήθηκε από τους Ναζί για να διοικεί την δήθεν ανεξάρτητη Γαλλία. Και για όσο καιρό διοικούσε κυνηγούσε τους συμπατριώτες του που ήθελαν να διώξουν τους γερμανούς από την χώρα τους. Τους συλλάμβανε, τους φυλάκιζε και τους βασάνιζε.
Η ιστορία επίσης έγραψε ότι το 1945 καταδικάστηκε σε θάνατο στην ελεύθερη Γαλλία αλλά ο στρατηγός Ντε Γκολ μετέτρεψε την ποινή σε ισόβια κάθειρξη. Ο « Ήρωας» πέθανε στην μπουζού το 1951, απαξιωμένος και καθιερωμένος στην συνείδηση όλου του ελεύθερου κόσμου ως μέγας Προδότης.
Όλα αυτά έγιναν γιατί ο λαός της Γαλλίας δεν Ξέχασε. Περίμενε καρτερικά και στο τέλος δεν τον Λυπήθηκε.
Τα υποκείμενα που μας κυβερνούν όπως ο Βενιζέλος, θέλουν να ξανακυβερνήσουν, θέλουν να γίνουν πρωθυπουργοί, θέλουν να παραμείνουν στα «πόστα» και στα «κουμάντα» μέχρι τα βαθειά γεράματα, θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ένα τεράστιο Άουσβιτς. Να δουλεύουμε με αντάλλαγμα τα προς το ζειν. Ίσα ίσα να τρώμε για να μην πεθάνουμε δηλαδή και αν αυτό συμβεί γιατί θα αρρωστήσουμε και δεν θα έχουμε να αγοράσουμε φάρμακα για εμάς και τα παιδιά μας, τότε μπορεί να περάσουν έναν νόμο να μας κάνουν σαπούνια με επιχείρημα την ανακύκλωση!!
Στα χρόνια της φασιστικής δημοκρατίας που ζούμε, το μεγαλύτερο όπλο πρέπει να είναι η Μνήμη μας.
Γιατί η ώρα της Λευτεριάς θα έρθει.
Μόνο που τότε δεν πρέπει να ξαναφήσουμε τύπους με ζιβάγκο και γραβάτες να μας ξανασκοτώσουν…

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ