Ο «καλός γείτονας» που βίαζε και σκότωνε γνωστές του: Το τέλος στο σπίτι του αφεντικού του

Για περισσότερα από δέκα χρόνια, ο Wayne Nathan Nance βίαζε και δολοφονούσε γυναίκες, χωρίς κανείς να υποψιάζεται ότι πίσω από τα εγκλήματα κρυβόταν ένας άνθρωπος που οι γνωστοί του περιέγραφαν ως ευγενικό, γοητευτικό και ιδιαίτερα εμφανίσιμο.

Δεν επέλεγε τα θύματά του τυχαία. Προτιμούσε γυναίκες που γνώριζε προσωπικά, ενώ όταν εκείνες ήταν παντρεμένες και οι σύζυγοί τους αποτελούσαν εμπόδιο, δεν δίσταζε να τους σκοτώσει και αυτούς.

Η δράση του έφτασε στο τέλος της τη νύχτα της 3ης Σεπτεμβρίου 1986. Εκείνο το βράδυ, ο Nance εισέβαλε στο σπίτι του ιδιοκτήτη του καταστήματος επίπλων όπου εργαζόταν, στη Μισούλα της Μοντάνα. Το σχέδιό του, ωστόσο, δεν εξελίχθηκε όπως είχε υπολογίσει, με αποτέλεσμα να χάσει τόσο την ελευθερία του όσο και τη ζωή του.

Η επίθεση που έβαλε τέλος στη δράση του

Είχε ήδη νυχτώσει για τα καλά όταν ο Doug Wells και η σύζυγός του, Kris, είχαν μόλις τελειώσει το δείπνο τους. Τότε, κάποιος χτύπησε την πόρτα του σπιτιού τους. Ήταν ο Wayne Nance, υπάλληλος του Doug, ο οποίος υποστήριξε ότι είχε πρόβλημα με το φορτηγό του και χρειαζόταν βοήθεια.

Ο Doug δεν υποψιάστηκε τίποτα. Γνώριζε τον εργαζόμενό του και δεν είχε κανέναν λόγο να θεωρήσει ότι κινδύνευε. Γύρισε για να πάρει την εργαλειοθήκη του, όμως εκείνη τη στιγμή δέχθηκε ένα ισχυρό χτύπημα στο πίσω μέρος του κεφαλιού, με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις του.

Με τον ιδιοκτήτη του σπιτιού αναίσθητο στο πάτωμα του σαλονιού, ο Nance κατευθύνθηκε στην κουζίνα και ακινητοποίησε εύκολα την Kris. Την έδεσε και της φίμωσε το στόμα, προτού σύρει τον σύζυγό της στο υπόγειο. Εκεί, έδεσε τον Doug και τον μαχαίρωσε στο στήθος, κοντά στην καρδιά, πιστεύοντας ότι τον είχε σκοτώσει.

Στη συνέχεια επέστρεψε στην κουζίνα, αποφασισμένος να βιάσει την Kris. Δεν πρόλαβε, όμως, να ολοκληρώσει το σχέδιό του.

Παρά το σοβαρό τραύμα του, ο Doug κατάφερε να λυθεί, καθώς το σώμα του βρισκόταν σε κατάσταση έντονης αδρεναλίνης. Βρήκε ένα γεμάτο τουφέκι που φύλαγε σε μια ντουλάπα στο υπόγειο, ανέβηκε στον επάνω όροφο και μπήκε στην κουζίνα.

Μόλις αντίκρισε τον Nance, τον πυροβόλησε στο κεφάλι.

Ο πυροβολισμός ακούστηκε σε ολόκληρη τη γειτονιά και οι κάτοικοι ειδοποίησαν την αστυνομία. Όταν οι αστυνομικοί έφτασαν στο σπίτι, βρήκαν την Kris ακόμη δεμένη, τον Doug τραυματισμένο αλλά με τις αισθήσεις του και τον Nance να ξεψυχά στο πάτωμα, με το κεφάλι του βαριά τραυματισμένο.

Ο δράστης πέθανε κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο. Ο Doug Wells κατάφερε να αναρρώσει και να επιβιώσει από την επίθεση.

Αρχικά, οι αστυνομικοί θεώρησαν ότι επρόκειτο για ένα μεμονωμένο περιστατικό, το οποίο ενδεχομένως συνδεόταν με την εμμονή που είχε αναπτύξει ο Nance για τη σύζυγο του εργοδότη του. Η εξέλιξη της έρευνας, ωστόσο, αποκάλυψε μια πολύ πιο σκοτεινή ιστορία.

Όταν το DNA του νεκρού δράστη συγκρίθηκε με γενετικό υλικό από θύματα ανεξιχνίαστων δολοφονιών, προέκυψαν αντιστοιχίες. Ο Wayne Nance ήταν serial killer και θεωρείται ο πρώτος κατά συρροή δολοφόνος στην εγκληματική ιστορία της Μοντάνα.

Τα μέσα ενημέρωσης τον αποκάλεσαν αμέσως «Δολοφόνο της Μισούλα».

«Ήταν δύσκολο να το πιστέψεις, επειδή όσοι τον γνώριζαν τον περιέγραφαν ως έναν γοητευτικό άνθρωπο. Δεν ήταν μόνο ευγενικός, αλλά και πολύ, πολύ όμορφος», ανέφερε η ντετέκτιβ Marta Timmon από το γραφείο του σερίφη της κομητείας Μισούλα, περιγράφοντας την έκπληξη που προκάλεσε η αποκάλυψη.

Ένας εγκληματίας από νεαρή ηλικία

Ο Wayne Nathan Nance γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1955 στην πόλη Clinton της Μοντάνα. Ο πατέρας του εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού και η μητέρα του στον χώρο του λιανεμπορίου.

Λίγα είναι γνωστά για τα παιδικά του χρόνια. Ωστόσο, σύμφωνα με μαρτυρίες συμμαθητών του, κατά την εφηβεία του θεωρούνταν ένας παράξενος νεαρός, ο οποίος αυτοτραυματιζόταν, καυχιόταν ότι ασχολούνταν με τον σατανισμό και έλεγε ότι θα σκότωνε κάποιον πριν συμπληρώσει τα 20 του χρόνια.

Οι απειλές του δεν αντιμετωπίστηκαν σοβαρά. Στο σχολείο, αλλά και στη γειτονιά όπου μεγάλωνε με την οικογένειά του, ο Nance είχε τη φήμη του έξυπνου και καλού μαθητή, του αθλητικού τύπου και του πρόθυμου να βοηθήσει τους άλλους.

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι πίσω από αυτή την εικόνα κρυβόταν ένας βίαιος εγκληματίας.

Από το 1974 έως το 1986, η Μισούλα άρχισε να μετατρέπεται από μια ήσυχη κοινότητα σε τόπο ανεξιχνίαστων δολοφονιών και μυστηριωδών εξαφανίσεων. Οι αστυνομικές αρχές δεν συνέδεαν τα εγκλήματα μεταξύ τους, θεωρώντας ότι επρόκειτο για διαφορετικές υποθέσεις, με δράστες που εξαφανίζονταν μετά τις επιθέσεις τους.

Ο Nance είχε καταφέρει να κινείται ανάμεσα στους κατοίκους της πόλης χωρίς να προκαλεί υποψίες.

Η πρώτη δολοφονία στα 18 του χρόνια

Η πρώτη γνωστή δολοφονία του σημειώθηκε όταν ήταν μόλις 18 ετών, λίγο μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο.

Στις 11 Απριλίου 1974, εισέβαλε στο σπίτι του Harvey Pounds, διακόνου της εκκλησίας Bethel Baptist, την οποία επισκεπτόταν και ο ίδιος.

Η σύζυγος του Pounds, Donna, δεν υποψιάστηκε τίποτα όταν άνοιξε την πόρτα και αντίκρισε έναν νεαρό που γνώριζε καλά και θεωρούσε φιλικό. Όταν εκείνη του εξήγησε ότι ο σύζυγός της απουσίαζε, τον προσκάλεσε να περάσει στο σπίτι.

Μόλις μπήκε μέσα, ο Nance μεταμορφώθηκε. Έβγαλε ένα πιστόλι Luger, απείλησε τη Donna και την ανάγκασε να πάει στην κρεβατοκάμαρα, όπου τη βίασε. Στη συνέχεια, την οδήγησε στο υπόγειο και την πυροβόλησε πέντε φορές στο κεφάλι.

Οι αστυνομικοί εντόπισαν στο σπίτι εσώρουχα με ίχνη αίματος, αλλά δεν κατάφεραν να προσδιορίσουν την προέλευσή τους, καθώς είχαν πλυθεί.

Η έρευνα πήρε απροσδόκητη τροπή, όταν ο ίδιος ο Harvey Pounds βρέθηκε στο επίκεντρο των υποψιών για τη δολοφονία της συζύγου του. Οι υποψίες ενισχύθηκαν από την αποκάλυψη ότι διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση.

Η υπόθεση τελικά έκλεισε λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων.

Ενώ οι αρχές εστίαζαν στον σύζυγο της Donna, ένας γείτονας είχε αναφέρει ότι είχε δει τον Wayne Nance κοντά στο σπίτι του ζευγαριού την ημέρα της δολοφονίας. Η πληροφορία, ωστόσο, δεν αξιοποιήθηκε και ο νεαρός δεν κλήθηκε καν για κατάθεση ως μάρτυρας.

Λίγο αργότερα, ο Nance κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Παρέμεινε εκεί για τρία χρόνια, μέχρι την απομάκρυνσή του το 1977 για πειθαρχικούς λόγους.

Οι ανώτεροί του είχαν εντοπίσει στην κατοχή του αντικείμενα που είχαν κλαπεί από άλλους στρατιώτες, καθώς και LSD, μαριχουάνα και ένα μαχαίρι τύπου πεταλούδα, το οποίο τότε θεωρούνταν παράνομο όπλο.

Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας δεν καταγράφηκαν στη Μισούλα βιασμοί που να ακολουθούνται από δολοφονίες.

Οι εξαφανίσεις και τα πτώματα στα δάση της Μοντάνα

Μετά την απομάκρυνσή του από το Πολεμικό Ναυτικό, ο Nance ταξίδεψε στο Σιάτλ της Ουάσινγκτον τον Ιούλιο του 1978. Την ίδια περίοδο εξαφανίστηκε η 15χρονη Devonna Louise Nelson, η οποία είχε φύγει από το σπίτι της.

Στις 27 Φεβρουαρίου 1980, το πλήρωμα ενός εμπορευματικού τρένου που κινούνταν με χαμηλή ταχύτητα εντόπισε το πτώμα της σε προχωρημένη αποσύνθεση, σε επίχωμα κοντά στον αυτοκινητόδρομο Interstate 90, στη Μισούλα.

Η κατάσταση της σορού δεν επέτρεψε την άμεση ταυτοποίησή της. Αυτό έγινε μόλις στις 16 Φεβρουαρίου 1985.

Η νεαρή δεν φορούσε παπούτσια ούτε εσώρουχα, ενώ το φόρεμά της ήταν ανεβασμένο μέχρι τον λαιμό. Είχε δεχθεί μαχαιριές στο στήθος.

Μέχρι να εξακριβωθεί η ταυτότητά της, οι αρχές την αποκαλούσαν «Betty Beavertail», από το κοντινό Beavertail Hill State Park.

Οι κινήσεις του Nance και η εξαφάνιση της Devonna παρουσίαζαν συμπτώσεις που θα μπορούσαν να είχαν οδηγήσει τους ερευνητές σε διαφορετική κατεύθυνση. Ωστόσο, κανείς δεν συνέδεσε τότε τα στοιχεία.

Παρότι υπάρχουν υποψίες ότι ο Nance διέπραξε και άλλες δολοφονίες μετά τον θάνατο της Nelson, το επόμενο έγκλημα που συνδέθηκε αποδεδειγμένα μαζί του ήταν εκείνο της Marcella Bachmann, γνωστής και ως Robin.

Ήταν το 1984, όταν ο Nance εργαζόταν ως πορτιέρης στο μπαρ Cabin της Μισούλα. Εκεί γνώρισε τη Marcella, η οποία ήταν μόλις 16 ετών, και οι δυο τους έγιναν ζευγάρι.

Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ανακοίνωσαν ότι θα έφευγαν από την πόλη για να ξεκινήσουν μια νέα ζωή κάπου αλλού.

Τρεις μήνες αργότερα, το πτώμα μιας νεαρής γυναίκας εντοπίστηκε σε δασική περιοχή της Μισούλα. Ο ιατροδικαστής διαπίστωσε ότι είχε πεθάνει από τρεις πυροβολισμούς στο κεφάλι περίπου 90 ημέρες νωρίτερα.

Επειδή η ταυτότητά της παρέμενε άγνωστη, οι αρχές την ονόμασαν «Debbie Deer Creek», από την περιοχή όπου βρέθηκε.

Κανείς δεν συνέδεσε τότε τη νεκρή γυναίκα με τον Nance. Η ταυτοποίησή της ως Marcella Bachmann έγινε μόλις το 2006, όταν μια εξέταση DNA έδωσε την απάντηση.

Τα θύματα που έμεναν κρυμμένα για χρόνια

Τον Σεπτέμβριο του 1985 εντοπίστηκε ακόμη ένα πτώμα γυναίκας, του οποίου η ταυτότητα παρέμενε άγνωστη.

Η αστυνομία την αποκάλεσε «Christy Crystal Creek». Είχε δεχθεί δύο πυροβολισμούς στο κεφάλι και το σώμα της είχε εγκαταλειφθεί μέσα στο δάσος.

Εκείνη την περίοδο, τα μέσα ενημέρωσης άρχισαν να κάνουν λόγο για έναν «δολοφόνο των δασών», χωρίς οι αρχές να έχουν καταφέρει να εντοπίσουν τον δράστη.

Ο Nance, από την πλευρά του, συνέχιζε κανονικά την καθημερινότητά του, χωρίς να προκαλεί υποψίες.

Το επόμενο έγκλημά του σημειώθηκε τη νύχτα της 12ης Δεκεμβρίου 1985.

Ο Mike και η Teresa Shook είχαν μόλις δειπνήσει με τα τρία μικρά παιδιά τους, όταν ο Nance χτύπησε την πόρτα του σπιτιού τους.

Ο Mike δεν πρόλαβε να πει λέξη. Ο δράστης του επιτέθηκε με ένα μεγάλο μαχαίρι κρεοπωλείου και τον τραυμάτισε θανάσιμα. Ο άνδρας πέθανε χωρίς να προλάβει να φωνάξει.

Στη συνέχεια, ο Nance εισέβαλε στο σπίτι, ακινητοποίησε την Teresa και κλείδωσε τα τρία παιδιά σε ένα δωμάτιο. Οδήγησε τη γυναίκα στην κρεβατοκάμαρα του ζευγαριού, όπου τη βίασε.

Όταν τελείωσε, τη σκότωσε με μια μαχαιριά στην καρδιά.

Πριν φύγει, έβαλε φωτιά στο σπίτι, επιχειρώντας να σκοτώσει και τα παιδιά. Εκείνα, ωστόσο, σώθηκαν χάρη στην άμεση παρέμβαση γειτόνων, οι οποίοι αντιλήφθηκαν την πυρκαγιά και μπήκαν στο σπίτι για να τα βοηθήσουν.

Οι αστυνομικοί προσπάθησαν να αποσπάσουν από τα παιδιά κάποια περιγραφή του δράστη, αλλά δεν κατάφεραν να συγκεντρώσουν αρκετά στοιχεία που θα οδηγούσαν στην ταυτοποίησή του.

Όταν δολοφόνησε τους Shook, ο Nance εργαζόταν ήδη στην εταιρεία μετακομίσεων Conlin. Έχοντας αποφύγει για χρόνια τη σύλληψη, επέλεξε το επόμενο θύμα του: την Kris, τη σύζυγο του εργοδότη του, Doug Wells.

Η μοιραία νύχτα και τα στοιχεία που αποκάλυψαν τον serial killer

Η επίθεση της 3ης Σεπτεμβρίου 1986 αποδείχθηκε καθοριστική. Ο Nance πίστευε ότι μπορούσε να εισβάλει στο σπίτι του αφεντικού του, να εξουδετερώσει τον Doug και να επιτεθεί στην Kris, όπως είχε κάνει και σε προηγούμενα θύματά του.

Αυτή τη φορά, όμως, το θύμα που θεωρούσε νεκρό κατάφερε να αντιδράσει.

Η σφαίρα από το τουφέκι του Doug Wells έβαλε τέλος στη δράση του Nance. Στο πορτοφόλι του, οι αστυνομικοί βρήκαν αρκετές φωτογραφίες της Kris, τις οποίες είχε τραβήξει κρυφά στον δρόμο και έξω από το σπίτι της, χωρίς εκείνη να το γνωρίζει.

Οι έρευνες στην κατοικία του και στο φορτηγάκι του αποκάλυψαν ακόμη πιο ανατριχιαστικά στοιχεία. Οι αστυνομικοί εντόπισαν τούφες μαλλιών, κοσμήματα με χαραγμένα στοιχεία και εσώρουχα γυναικών που είχαν εξαφανιστεί χρόνια νωρίτερα.

Τα ευρήματα αυτά, σε συνδυασμό με τις βαλλιστικές εξετάσεις και τις αναλύσεις DNA, επέτρεψαν στους ερευνητές να συνδέσουν τον Nance με τη δολοφονία της Donna Pounds το 1974 και το διπλό έγκλημα σε βάρος των Mike και Teresa Shook.

Παράλληλα, οι εξετάσεις βοήθησαν στην εξιχνίαση των υποθέσεων των τριών νεαρών γυναικών που είχαν βρεθεί νεκρές στα δάση γύρω από τη Μισούλα. Αντικείμενα που ανήκαν στα θύματα είχαν βρεθεί κρυμμένα στην κρεβατοκάμαρα του δράστη.

Έτσι, η αστυνομία κατάφερε να συνδέσει εγκλήματα που για χρόνια αντιμετωπίζονταν ως μεμονωμένες υποθέσεις και να αποκαλύψει το εύρος της εγκληματικής δράσης του.

Ο Wayne Nance είναι θαμμένος στο κοιμητήριο της Μισούλα.

Η υπόθεσή του χρησιμοποιείται από εκπαιδευτές του FBI ως παράδειγμα της συμπεριφοράς κατά συρροή δολοφόνων που καταφέρνουν να κρύβονται πίσω από την εικόνα του ευγενικού και αξιόπιστου ανθρώπου της διπλανής πόρτας.

Στο σχετικό ερευνητικό υλικό περιλαμβάνεται και βιβλίο του δημοσιογράφου John Coston, με τίτλο Killing and Killing Again: The Terrifying True Story of Montana’s Baby-Faced Serial Sex Killer («Σκοτώνοντας ξανά και ξανά: Η τρομακτική αληθινή ιστορία του κατά συρροή σεξουαλικού δολοφόνου της Μοντάνα με το πρόσωπο παιδιού»).

Η ιστορία του Nance αποτυπώνει με τον πιο σκληρό τρόπο πώς ένας άνθρωπος που δεν προκαλούσε υποψίες στο περιβάλλον του κατάφερε να διαπράττει εγκλήματα επί χρόνια, μέχρι τη στιγμή που η τελευταία του επίθεση κατέληξε στον δικό του θάνατο.