Στα 17 του χρόνια, ο Ευστάθιος Κόνγουεϊ πήρε μια απόφαση που θα καθόριζε ολόκληρη τη ζωή του. Εγκατέλειψε το πατρικό του και έφυγε για τα δάση της Βόρειας Καρολίνας, αναζητώντας έναν τρόπο ζωής που δεν θα εξαρτιόταν από τις ανέσεις της σύγχρονης κοινωνίας.
Δεν ήθελε να περνά τις ημέρες του ανάμεσα σε τοίχους, γραφεία και οθόνες. Προτιμούσε να εργάζεται με τα χέρια του, να ζει στη φύση και να αποκτά μόνος του όσα χρειαζόταν για την καθημερινότητά του.
Για 17 χρόνια έζησε σε σκηνή, πριν κατασκευάσει με τα ίδια του τα χέρια ένα παραδοσιακό σπίτι. Στα χρόνια που ακολούθησαν, η ασυνήθιστη επιλογή του τον έκανε γνωστό στις ΗΠΑ, με την ιστορία του να γίνεται αντικείμενο βιβλίων, ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικών εκπομπών. Ωστόσο, ο ίδιος δεν αντιμετωπίζει τη ζωή του ως μια προσπάθεια να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους. Για εκείνον, πρόκειται κυρίως για μια επιστροφή σε όσα θεωρεί ουσιαστικά.
Η ζωή έξω από τα «κουτιά»
Η βασική ιδέα πίσω από τη φιλοσοφία του Κόνγουεϊ είναι απλή, αλλά έρχεται σε αντίθεση με τον τρόπο που ζουν οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα. Όπως εξηγεί, η σύγχρονη καθημερινότητα μας κρατά διαρκώς μέσα σε κλειστούς χώρους: στο σπίτι, στο αυτοκίνητο, στο γραφείο και μπροστά από ηλεκτρονικές συσκευές. Έτσι, περνάμε μεγάλο μέρος της ζωής μας αποκομμένοι από το φυσικό περιβάλλον.
«Οι άνθρωποι περνούν όλη τους τη ζωή μέσα σε κουτιά», είναι η φράση που συνοψίζει αυτή την κριτική του. Η σκέψη του παρουσιάζεται και στο βιβλίο «Ο Τελευταίος Αμερικανός Άνθρωπος» της Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ, το οποίο ασχολείται με τη ζωή και τις επιλογές του.
Ο Κόνγουεϊ αντιπαραβάλλει τον κόσμο των κλειστών χώρων με τον κόσμο της φύσης, όπου τα πάντα συνδέονται και λειτουργούν μέσα από κύκλους. Η καλλιέργεια της γης, η προετοιμασία του φαγητού πάνω από τη φωτιά, η κατασκευή εργαλείων και η καθημερινή χειρωνακτική εργασία δεν αποτελούν για εκείνον απλώς πρακτικές ανάγκες. Είναι τρόποι να διατηρεί άμεση επαφή με το περιβάλλον και να κατανοεί καλύτερα πώς λειτουργεί ο κόσμος γύρω του.
Ένα χωριό χωρίς τις συνηθισμένες ανέσεις
Το 1987, ο Κόνγουεϊ ίδρυσε το Turtle Island Preserve, μια έκταση περίπου 405 εκταρίων κοντά στο Μπουν της Βόρειας Καρολίνας. Σκοπός του ήταν να δημιουργήσει έναν χώρο όπου οι επισκέπτες θα μπορούσαν να γνωρίσουν από κοντά παραδοσιακές τεχνικές και έναν διαφορετικό τρόπο ζωής.
Εκεί, η καθημερινότητα βασίζεται σε χειροποίητα εργαλεία, κήπους, ζώα, φωτιά και κατασκευές που γίνονται με παραδοσιακές μεθόδους. Ο χώρος λειτουργεί εκτός του συμβατικού δικτύου ηλεκτροδότησης, χωρίς τον τεχνητό φωτισμό και τις τηλεπικοινωνιακές ευκολίες που θεωρούνται δεδομένες στις πόλεις. Το νερό δεν φτάνει από ένα συνηθισμένο δημοτικό δίκτυο, αλλά η διαχείρισή του συνδέεται με τις φυσικές πηγές της περιοχής.
Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να περάσει κάποιος λίγες ημέρες μακριά από το κινητό του. Είναι να αντιληφθεί πόσες από τις καθημερινές του ανάγκες μπορεί να καλύψει μέσα από τη γνώση, την εργασία και τη συνεργασία με το φυσικό περιβάλλον.
Από τα Απαλάχια Ορη στην άλλη πλευρά της Αμερικής
Η επιλογή του Κόνγουεϊ δεν περιορίστηκε στην εγκατάστασή του στο δάσος. Στη διάρκεια της ζωής του περπάτησε στο μονοπάτι των Απαλαχίων και διέσχισε τις Ηνωμένες Πολιτείες με άλογο, αναζητώντας εμπειρίες που θα τον έφερναν πιο κοντά στη φύση και στις παραδοσιακές μορφές ζωής.
Η ιστορία του προκαλεί ενδιαφέρον επειδή θέτει ένα ερώτημα που δύσκολα αποφεύγει κανείς: πόσες από τις ανέσεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά μας εξυπηρετούν πραγματικά και πόσες έχουν μετατραπεί σε απαραίτητες συνήθειες; Ο ίδιος δεν χρειάζεται να πείσει τους πάντες να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τις δουλειές τους. Με τον τρόπο που επέλεξε να ζει, δείχνει απλώς ότι υπάρχει και μια διαφορετική διαδρομή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ