Το παράξενο άνοιγμα που ανακάλυψαν 4 αγόρια το 1940 ακολουθώντας έναν σκύλο: Αποδείχθηκε ένα από τα σημαντικότερα σπήλαια

Τέσσερις ντόπιοι έφηβοι στη Γαλλία ανακάλυψαν στις 12 Σεπτεμβρίου 1940 ένα μικρό άνοιγμα, από το οποίο πέρασαν μέσα, βρίσκοντας ζωγραφιές που σήμερα είναι γνωστές ως οι τοιχογραφίες των Σπηλαίων του Λασκώ.

Υπάρχουν ορισμένες θεωρίες που υποστηρίζουν ότι η ανακάλυψη έγινε χάρη σε έναν σκύλο που οδήγησε τους νέους στην είσοδο, ενώ άλλες εκδοχές το αμφισβητούν. Το Υπουργείο Εσωτερικών της Γαλλίας επικεντρώνεται στην εξερεύνηση που πραγματοποίησαν οι ίδιοι οι έφηβοι, χωρίς να αναφέρει την παρέμβαση κάποιου ζώου.

Σύμφωνα με τον οργανισμό αυτό, μετά την αρχική ανακάλυψη, οι νέοι επέστρεψαν στα σπίτια τους και ξαναγύρισαν με ένα σκοινί για να κατέβουν σε ένα πηγάδι βάθους περίπου 8 μέτρων. Εκεί βρίσκεται μία από τις πιο συζητημένες σκηνές του Λασκώ: μια ανθρώπινη μορφή απέναντι σε έναν βίσονα.

680 ζωγραφισμένες μορφές

Τα σπήλαια δεν αποτελούν ένα ενιαίο τοιχογράφημα, αλλά ένα πολύπλοκο δίκτυο διακοσμημένων χώρων. Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας, φιλοξενούν περίπου 680 ζωγραφισμένες μορφές και 1.500 χαράγματα, κατανεμημένα σε μήκος περίπου 235 μέτρων.

Τα ζώα αποτελούν τους κύριους πρωταγωνιστές αυτών των παραστάσεων, με μορφές ταύρων, αλόγων και ελαφιών, μερικές από τις οποίες φτάνουν έως και τα δύο μέτρα ύψος, γεγονός που υποδηλώνει προχωρημένο σχεδιασμό σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού.

Η ηλικία των ζωγραφιών τοποθετείται, σύμφωνα με μελέτες, μεταξύ 15.500 και 18.900 ετών, ανάλογα με το δείγμα που αναλύθηκε και τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε.

Ανοιχτή στο κοινό

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι το σπήλαιο άνοιξε για το κοινό το 1948 και μάλιστα κάποιοι από αυτούς που το ανακάλυψαν, εργάστηκαν ως ξεναγοί. Ωστόσο, μεταξύ 1958 και 1959 άρχισαν να εμφανίζονται πράσινα φύκια στους τοίχους.

Το 1960, μια επιστημονική εξέταση προειδοποίησε ότι η προσέλευση έως και 1.800 επισκεπτών ημερησίως σε έναν τόσο περιορισμένο χώρο δημιουργούσε θερμότητα, υγρασία και αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα (CO₂), θέτοντας σε κίνδυνο τις ζωγραφιές. Ως αποτέλεσμα, το σπήλαιο έκλεισε για τον τουρισμό το 1963.

Σήμερα, στόχος είναι η διατήρηση αυτού του πολιτιστικού θησαυρού για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Το Υπουργείο Πολιτισμού τονίζει ότι η αποστολή είναι η προστασία του Λασκώ «με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, για όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο», επικεντρώνοντας τις προσπάθειες στη μελέτη του τρόπου με τον οποίο το νερό και το διοξείδιο του άνθρακα επηρεάζουν το υπόγειο περιβάλλον.

Εκτός από την απαγόρευση των επισκέψεων, έχει επίσης περιοριστεί η κυκλοφορία οχημάτων στην περιοχή για τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Σήμερα, το Λασκώ αποτελεί παράδειγμα αναφοράς στη διαχείριση του περιβάλλοντος, όπου παράγοντες όπως το διοξείδιο του άνθρακα, η υγρασία και οι μικροοργανισμοί καθορίζουν τα όρια της διατήρησης. Το συμπέρασμα είναι σαφές: ο καλύτερος τρόπος για να διατηρηθεί το σπήλαιο είναι να παραμείνει ανέπαφο.