Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

Δημοσίευμα Le Figaro για τη «μεγάλη ιστορικό» Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: «Τα έργα της αποτελούν σημείο αναφοράς για τις σχέσεις Ελλάδας-Ευρώπης»


Η είδηση του θανάτου της διακεκριμένης ιστορικού και πανεπιστημιακού Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ προκάλεσε έντονη συγκίνηση και εκτενή αναφορά στα γαλλικά μέσα ενημέρωσης, με ηχηρούς τίτλους που αναδεικνύουν όχι μόνο τη διεθνή αναγνώριση της Ελληνίδας ακαδημαϊκού, αλλά και την αγάπη και τον σεβασμό που της είχαν η ακαδημαϊκή κοινότητα και το ευρύ κοινό στη Γαλλία.

Το γαλλικό περιοδικό «Le Figaro» δημοσίευσε άρθρο με τίτλο: «Η μεγάλη Γαλλοελληνίδα ιστορικός και βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ απεβίωσε σε ηλικία 99 ετών». Στο άρθρο υπογραμμίζεται ότι ήταν η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε τη διεύθυνση της περίφημης Σορβόννης, ενώ τα έργα της, ευρέως μεταφρασμένα, αποτελούν σημείο αναφοράς όχι μόνο για τη βυζαντινολογία αλλά και για τις σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη και τη Μεσόγειο.

Το γαλλικό περιοδικό αναφέρει την πορεία της από τα χρόνια της Αντίστασης κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τις σπουδές της στην Αθήνα και τη μετακίνησή της στη Γαλλία το 1953. Στο Παρίσι γνώρισε τον μελλοντικό σύζυγό της, Ζακ Αρβελέρ (1918-2010), με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν. Από το 1955 ξεκίνησε έρευνα στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας (CNRS) και το 1967 έγινε καθηγήτρια στη Σορβόννη, ενώ σε 700 χρόνια ιστορίας του ιδρύματος έγινε η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε ανώτερες διοικητικές θέσεις: «διευθύντρια τμήματος, πρόεδρος πανεπιστημίου και πρύτανης».

Το 1982, ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Μιτεράν την όρισε πρύτανη της Ακαδημίας του Παρισιού και καγκελάριο των πανεπιστημίων της πόλης, καθιστώντας την ως «την πρώτη γυναίκα που κατέλαβε μία από τις πιο καταξιωμένες θέσεις στην εκπαίδευση».

Για την ιστορικό, η Βυζαντινή Ιστορία «δεν ήταν ένα απλό αντικείμενο μελέτης, αλλά ένα πραγματικό εργαστήριο πολιτικής σκέψης, κοινωνικής οργάνωσης και πολιτιστικής συνέχειας». Η επιρροή της στις ευρωπαϊκές πανεπιστημιακές δομές ήταν σημαντική.

Διετέλεσε διευθύντρια του Τμήματος Ιστορίας και πρόεδρος της Επιτροπής Έρευνας της Φιλοσοφικής Σχολής της Σορβόννης (1969–1970), ήταν προσκεκλημένη καθηγήτρια στο Χάρβαρντ (1973–1974) και έλαβε τιμητικές διδακτορίες από πανεπιστήμια όπως το Λονδίνο και η Νέα Υόρκη. Επιπλέον, υπηρέτησε ως Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNICEF και συνδεόταν με καλλιτέχνες όπως η Σιμόν ντε Μποβουάρ, ο Λουί Αραγκόν, ο Πάμπλο Πικάσο και η Φρανσουάζ Σαγκάν.

Κατά τις εντάσεις με την Τουρκία, συχνά λάμβανε ερωτήσεις από τα ελληνικά ΜΜΕ για την ταυτότητα της Ελλάδας και της Ευρώπης. Όπως είχε δηλώσει η ίδια: «Η πατρίδα είναι ένα συναίσθημα, είναι ο τόπος που περιέχει τις αναμνήσεις και τα συναισθήματά μας. Η πατρίδα είναι τα κοινά μας συμφέροντα, το “εμείς”», ζώντας μεγάλο μέρος της ζωής της στη Γαλλία, σύμφωνα με το Le Figaro.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ