«Τα τρία πρώτα χρόνια του μιλούσα στον πληθυντικό». Με αυτή την αποκάλυψη για την ιδιαίτερη αφετηρία της σχέσης της με τον Μίμη Πλέσσα, η Λουκίλα Καρρέρ περιέγραψε στην εκπομπή «Buongiorno» μια διαδρομή ζωής που κράτησε πάνω από τρεις δεκαετίες.
Η ίδια, μιλώντας για τον κορυφαίο συνθέτη, στάθηκε στην εντιμότητα που χαρακτήριζε τον δεσμό τους, ξεκαθαρίζοντας πως δεν υπήρχε κανένα κίνητρο πέρα από τα αμοιβαία συναισθήματα: «Υπήρξε μια εντιμότητα και μια ειλικρίνεια και δεν υπήρξε σχέση αντιπαροχής. Ούτε εγώ είχα να κερδίσω τίποτα από τον Μίμη ούτε ο Μίμης από μένα. Έβλεπε ένα κορίτσι που τον λάτρευε, λάτρευε το έργο του και εγώ έβλεπα έναν άνθρωπο που τον θαύμαζα από παιδί με αυτά που έκανε και ο ίδιος δεν τα θυμόταν καν».
Η τυχαία συνάντηση και ο «αγαθός γίγαντας»
Η γνωριμία τους δεν είχε εξαρχής το στοιχείο του φλερτ. Η Λουκίλα Καρρέρ θυμήθηκε τη στιγμή που τον πλησίασε για πρώτη φορά, εντυπωσιασμένη από την ταπεινότητά του.
«Γνωριστήκαμε συμπτωματικά. Είχα πάει με τους γονείς μου και την αδελφή μου και τον άκουσα που έπαιζε κάπου πιάνο και ο Κατσαρός σαξόφωνο. Στο διάλειμμα που τον γνώρισα και τον ρώτησα γιατί δεν έπαιζε κάποια τραγούδια του, μου είπε “Αυτά ξέρει ο κόσμος κοριτσάκι μου”. Βλέπω, λοιπόν, έναν αγαθό γίγαντα που δεν είχε ιδέα για το τι είχε γράψει και πόσο τα λάτρευε ο κόσμος τα τραγούδια του. Αυτό με κέρδισε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Περιγράφοντας τη μετάβαση από τη συνεργασία στο προσωπικό επίπεδο, σημείωσε: «Η σχέση ξεκίνησε με αγάπη σεβασμό, θαυμασμό απ’ τις δυο πλευρές. Το άλλο κομμάτι ξεκίνησε μετά από 3-4 χρόνια. Τα τρία πρώτα χρόνια του μιλούσα στον πληθυντικό. Μετά εξελίχθηκε».
«Δεν αλλάζεις σελίδα, αλλάζεις βιβλίο»
Σχετικά με τη διαχείριση της απουσίας του Μίμη Πλέσσα, ενάμιση χρόνο μετά τον θάνατό του, η σύζυγός του εξήγησε τη δική της φιλοσοφία για το πένθος και τη δύναμη που αντλεί από τις αναμνήσεις.
«Τεράστια η απουσία. Δεν πρέπει όμως να έχουμε δεκανίκια στη ζωή. Θα μπορούσα να πω στην κόρη μου ότι θέλω να μείνει μαζί μου ή να πω στην αδελφή μου να μείνουμε μαζί. Δεν το έκανα. Είναι μια καινούρια πραγματικότητα. Δεν αλλάζεις σελίδα, αλλάζεις βιβλίο και πρέπει να ισορροπίσεις και να βρεις τη δύναμη», δήλωσε, προσθέτοντας πως δεν αναζήτησε βοήθεια σε ειδικούς ή φαρμακευτικές αγωγές.
Παρά το πέρασμα του χρόνου, η ίδια παραδέχεται πως η σύνδεσή τους παραμένει ζωντανή: «Νιώθω ευγνώμων. Τον νιώθω δίπλα μου, ότι δεν έχει φύγει. Είχα πει ότι δεν θα βάλω μαύρα, έλα όμως που έχει περάσει 1,5 χρόνος και το χέρι μου πάει ακόμα μόνο στα μαύρα. Δεν μου βγαίνει. Η σύνδεσή μας άλλαξε διάσταση αλλά υπάρχει ακόμα. Το πιστεύω απόλυτα. Υπάρχει επικοινωνία. Θα βάλω τελεία εκεί γιατί δεν μπορώ να το εξηγήσω».
Η αδικία στην καριέρα του και το «ελεύθερο πνεύμα»
Η Λουκίλα Καρρέρ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην επαγγελματική διαδρομή του συνθέτη, υποστηρίζοντας πως το έργο του δεν έτυχε πάντα της αναγνώρισης που του άξιζε από τη μουσική βιομηχανία.
«Ήταν ένας άνθρωπος που έβλεπα πόσο αδικείται. Δηλαδή είχα πάρει ένα βιβλίο που έλεγε “Ιστορία του ελληνικού τραγουδιού” και είχε όλους τους συνθέτες μέσα, μέχρι και συνθέτες πολύ υποδεέστερους του Μίμη, και στο τέλος “Ο Μίμης Πλέσσας και οι άλλοι”. Και τρελαίνομαι με το “Μίμης Πλέσσας και οι άλλοι”», σχολίασε, αποδίδοντας αυτή την αντιμετώπιση στο γεγονός ότι ο Μίμης Πλέσσας δεν δεσμευόταν με συμβόλαια: «Ο Μίμης ήταν ένα άναρχο, ελεύθερο πνεύμα, που ό,τι ώρα ήθελε έπαιζε τζαζ στην Αμερική… δεν μπορούσαν να τον κατατάξουν και ήταν και “κίνδυνος”».
Κλείνοντας, τόνισε πως αισθάνεται πλήρης, έχοντας ζήσει όσα ονειρευόταν: «Εγώ κάνω τον σταυρό μου κάθε μέρα, ευχαριστώ τον Θεό για αυτά που έζησα. Είμαι ευγνώμων διότι ό,τι ονειρευόμουν σαν παιδί και όποιοι με “ταξίδευαν”, είτε σαν φωνές, σαν σύνθεση, σαν σκηνή ταινίας, τα έζησα σε πρώτη προβολή. Αυτό είναι μεγάλη ευλογία και είμαι πλήρης».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ