Σε ένα ταξίδι του στο Ρίο ντε Τζανέιρο ανέτρεξε ο Γιώργος Χρανιώτης, περιγράφοντας την εμπειρία του όταν βρέθηκε μέσα σε φαβέλα και είδε έναν άντρα με καλάσνικοφ να τους ανοίγει τον δρόμο.
Ο ηθοποιός ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Στην Αγκαλιά του Φάνη» την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, όπου μίλησε για το πάθος του για τα ταξίδια και τις εμπειρίες που έζησε πριν κάνει οικογένεια.
Περιγράφοντας αρχικά, το πόσο τον γοητεύει η ιδέα της διαρκούς μετακίνησης και της εξερεύνησης, στάθηκε σε προορισμούς όπου ταξίδεψε μόνος του, μιλώντας για ένα ταξιδιωτικό όνειρο που ήθελε να κάνει πράξη: «Θα γούσταρα πάρα πολύ να φύγω σε ένα κόνσεπτ ταξιδιωτικό και να πηγαίνω να ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο γιατί αγαπάω τα ταξίδια. Έχω πάει στη Βραζιλία για τρεις μήνες μόνος, στη Νικαράγουα για δυο μήνες μόνος μου, στο Σαλβαδόρ επίσης για δυο μήνες μόνος μου, παλιότερα πριν κάνω οικογένεια».
Στη συνέχεια, ο Γιώργος Χρανιώτης ξεχώρισε το ταξίδι του στη Βραζιλία ως μια εμπειρία που, όπως παραδέχτηκε, καθόρισε τη ζωή του, επιστρέφοντας στις πρώτες ημέρες του στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 2007 και στον τρόπο που γνωρίστηκε με έναν ζωγράφο: «Στη Βραζιλία, όταν είχα φτάσει στο Ρίο το 2007, είχα πάει μόνος μου και είχα μείνει σε ένα hostel. Πήγα να δοκιμάσω να κάνω σερφ στην Κόπα Καμπάνα, που δεν ήξερα τότε, μαγεύτηκα και γυρνώντας γνωρίζω έναν ζωγράφο, τον Μαρσέλο. Έμενε σε μια φαβέλα και του είπα “θα ήθελα πάρα πολύ να μπω στη φαβέλα, μέσα”».
Όπως αφηγήθηκε, η επόμενη μέρα ήταν εκείνη που του έμεινε ανεξίτηλη, όταν αποφάσισε να ακολουθήσει τον Μαρσέλο μέσα στη φαβέλα, έχοντας μαζί του τη φωτογραφική του μηχανή, και βρέθηκε αντιμέτωπος με εικόνες ωμής πραγματικότητας: «Την επόμενη μέρα με περίμενε ο Μαρσέλο έξω, πήρα τη φωτογραφική μου μηχανή, μπήκα στη φαβέλα και δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Περνώντας από στενά του Ρίο, ξαφνικά μπαίνω μέσα και είναι ένας με ένα καλάσνικοφ που μας άνοιξε τον δρόμο και πιο πέρα, σε ένα γήπεδο μπάσκετ ένα τύπος είχε στο ένα χέρι όπλο και στο άλλο έπαιζε με μια μπάλα μπάσκετ».
Παρότι, όπως είπε, άκουσε ξεκάθαρες προειδοποιήσεις για το ρίσκο, επέμεινε στην επιλογή του να προχωρήσει, μεταφέροντας και την αντίδραση του ιδιοκτήτη του hostel όταν του το ανακοίνωσε: «Πάω στο hostel, το λέω στον ιδιοκτήτη και μου είπε: “Μην πας. Στην καλύτερη θα σου πάρουν τη μηχανή, στη χειρότερη θα σε σκοτώσουν”. “Εγώ θα πάω” του είπα».
Η εμπειρία, όπως περιέγραψε, κορυφώθηκε με ήχους πυροβολισμών και στιγμές απόλυτης έντασης, που ωστόσο κατέληξαν σε μια απρόσμενη ανθρώπινη επαφή με την οικογένεια του Μαρσέλο: «Ακούσαμε κάτι πυροβολισμούς, πέσαμε κάτω, με γνώρισε στην οικογένεια του, φάγαμε μαζί και του άφησα κάποια λίγα χρήματα».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ