Οστά που αποδίδονται στον Άγιο Νικόλαο, τον άγιο που ενέπνευσε τη μορφή του Άγιου Βασίλη, εκλάπησαν από εκκλησία στη Γαλλία και στη συνέχεια, σύμφωνα με τις πληροφορίες, κάηκαν και συνθλίφθηκαν.
Οι ιερείς στη βασιλική του Αγίου Νικολάου (Saint-Nicolas-de-Port), ένα από τα ελάχιστα προσκυνήματα στη Γαλλία που φιλοξενούν λείψανο του αγίου, κατήγγειλαν στις 2 Νοεμβρίου την κλοπή μιας λειψανοθήκης που περιείχε τμήμα του σώματός του.
Η αστυνομία συνέλαβε αργότερα τον ύποπτο, ο οποίος φέρεται να ομολόγησε ότι ενήργησε αυθόρμητα, παρακινούμενος από την «επιθυμία να καταστρέψει» το λείψανο, καθώς θεωρούσε ότι η λατρεία των οστών αποτελούσε μορφή ειδωλολατρίας.
Το βασικό λείψανο της βασιλικής παραμένει ασφαλές στο θησαυροφυλάκιό της, μέσα σε μια λειψανοθήκη σε σχήμα χεριού, σύμφωνα με ανακοίνωση της 7ης Νοεμβρίου του Συλλόγου για τη Γνώση και την Αναγέννηση της Βασιλικής, ο οποίος έχει ως στόχο τη διατήρηση του ιστορικού ναού.
Το τμήμα που καταστράφηκε είχε τοποθετηθεί στις αρχές της δεκαετίας του 2000 κάτω από ένα άγαλμα του Αγίου Νικολάου, στο παρεκκλήσι που είναι αφιερωμένο στον πολιούχο άγιο, όπως ανέφερε ο σύλλογος.
Η βασιλική προετοιμάζεται για την ετήσια λιτανεία με πυρσούς, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 5 Δεκεμβρίου, το βράδυ πριν από τη γιορτή του Αγίου Νικολάου.
Η γιορτή της 6ης Δεκεμβρίου τιμάται ευρέως στη Λωρραίνη, το Βέλγιο και τη βόρεια Ευρώπη, γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στην καταστροφή του λειψάνου για τις κοινότητες που τιμούν τον άγιο.
Για σχεδόν 1.000 χρόνια, η πόλη Σεν-Νικολά-ντε-Πορ αποτελεί σημαντικό προσκυνηματικό κέντρο για τους πιστούς του Αγίου Νικολάου στη Γαλλία.
Η σύνδεση της περιοχής με τον άγιο ξεκίνησε με ένα ταξίδι από τη νότια Ιταλία. Το 1087, Ιταλοί ναυτικοί είχαν μεταφέρει τον σκελετό του Αγίου Νικολάου από τα Μύρα, στη σημερινή Τουρκία.
Το 1098, ένας ιππότης με το όνομα Ομπέρ ντε Βαρανζεβίλ μετέφερε ένα οστικό τμήμα από το Μπάρι της Ιταλίας στη Λωρραίνη. Σύμφωνα με την παράδοση, επρόκειτο για ένα οστό από το δάχτυλο του δεξιού χεριού του αγίου, το οποίο είναι γνωστό ως «ευλογούν δεξί χέρι».
Μετά την άφιξη του λειψάνου, πλήθος προσκυνητών άρχισε να συρρέει στην πόλη, η οποία εξελίχθηκε σε σημαντικό θρησκευτικό προορισμό της μεσαιωνικής Ευρώπης. Ανάμεσα σε όσους επισκέφθηκαν την περιοχή για να προσευχηθούν ήταν και η Ιωάννα της Λωραίνης, η οποία βρέθηκε εκεί το 1429, πριν ταξιδέψει στο Σινόν για να συναντήσει τον διάδοχο του γαλλικού θρόνου.
Ο Άγιος Νικόλαος, από τον οποίο εμπνεύστηκε η μορφή του Άγιου Βασίλη, έζησε από το 270 έως το 343 μ.Χ. Είναι γνωστός για την κληρονομιά που έλαβε και διέθεσε στους φτωχούς, αλλά κυρίως για την ιστορία σύμφωνα με την οποία προσέφερε τρία πουγκιά με χρυσάφι σε τρεις κοπέλες, προκειμένου να τις σώσει από την πορνεία.
Οι ιερείς της ενορίας του Αγίου Νικολάου στη Λωρραίνη δήλωσαν:
«Η αστυνομική έρευνα επέτρεψε τον εντοπισμό και τη σύλληψη του δράστη. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι έσπασε την προθήκη και στη συνέχεια έκαψε και συνέθλιψε το λείψανο.
Πέρα από την ιστορική και πολιτιστική αξία αυτού του αντικειμένου, αυτό που μας συγκλονίζει σήμερα είναι κυρίως η βαθιά προσβολή στην ιστορία μας, την πίστη μας και την ευλάβεια γενεών προσκυνητών».
Η βεβήλωση της εκκλησίας σημειώθηκε μόλις λίγες εβδομάδες πριν από τη γιορτή του Αγίου Νικολάου, η οποία τιμάται κάθε χρόνο στις 6 Δεκεμβρίου, ημέρα που συνδέεται με την επέτειο του θανάτου του.
Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από ηχηρές υποθέσεις κλοπών, βανδαλισμών και εμπρηστικών επιθέσεων που έχουν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια σε χριστιανικούς χώρους πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς στη Γαλλία.
Το βασικό λείψανο της βασιλικής παραμένει ασφαλές στο θησαυροφυλάκιό της, μέσα σε μια λειψανοθήκη σε σχήμα χεριού, σύμφωνα με ανακοίνωση της 7ης Νοεμβρίου του Συλλόγου για τη Γνώση και την Αναγέννηση της Βασιλικής.
Το τμήμα που καταστράφηκε είχε τοποθετηθεί στις αρχές της δεκαετίας του 2000 κάτω από ένα άγαλμα του Αγίου Νικολάου, στο παρεκκλήσι που είναι αφιερωμένο στον πολιούχο άγιο, όπως ανέφερε ο σύλλογος.
Η βασιλική προετοιμάζεται για την ετήσια λιτανεία με πυρσούς, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 5 Δεκεμβρίου, το βράδυ πριν από τη γιορτή του Αγίου Νικολάου.
Η γιορτή της 6ης Δεκεμβρίου τιμάται ευρέως στη Λωρραίνη, το Βέλγιο και τη βόρεια Ευρώπη, γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στην καταστροφή του λειψάνου για τις κοινότητες που τιμούν τον άγιο.
Για σχεδόν 1.000 χρόνια, η πόλη Σεν-Νικολά-ντε-Πορ αποτελεί σημαντικό προσκυνηματικό κέντρο για τους πιστούς του Αγίου Νικολάου στη Γαλλία.
Η σύνδεση της περιοχής με τον άγιο ξεκίνησε με ένα ταξίδι από τη νότια Ιταλία. Το 1087, Ιταλοί ναυτικοί είχαν μεταφέρει τον σκελετό του Αγίου Νικολάου από τα Μύρα, στη σημερινή Τουρκία.
Το 1098, ένας ιππότης με το όνομα Ομπέρ ντε Βαρανζεβίλ μετέφερε ένα οστικό τμήμα από το Μπάρι της Ιταλίας στη Λωρραίνη. Σύμφωνα με την παράδοση, επρόκειτο για ένα οστό από το δάχτυλο του δεξιού χεριού του αγίου, το οποίο είναι γνωστό ως «ευλογούν δεξί χέρι».
Μετά την άφιξη του λειψάνου, πλήθος προσκυνητών άρχισε να συρρέει στην πόλη, η οποία εξελίχθηκε σε σημαντικό θρησκευτικό προορισμό της μεσαιωνικής Ευρώπης. Ανάμεσα σε όσους επισκέφθηκαν την περιοχή για να προσευχηθούν ήταν και η Ιωάννα της Λωραίνης, η οποία βρέθηκε εκεί το 1429, πριν ταξιδέψει στο Σινόν για να συναντήσει τον διάδοχο του γαλλικού θρόνου.
Η σημασία του αγίου για τη Λωρραίνη ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο μετά τη νίκη του δούκα Ρενέ Β΄ επί του Καρόλου του Τολμηρού στη μάχη της Νανσί, το 1477. Ο δούκας ανακήρυξε τον Άγιο Νικόλαο προστάτη της περιοχής και ανέθεσε την κατασκευή της περίτεχνης γοτθικής βασιλικής, προκειμένου να στεγάσει τα λείψανά του.
Η βασιλική άντεξε στον Τριακονταετή Πόλεμο, τη Γαλλική Επανάσταση και τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, οι χρυσές λειψανοθήκες της λιώθηκαν και το κτίριο μετατράπηκε προσωρινά σε «Ναό της Λογικής».
Η ιστορία των ιερών λειψάνων του Αγίου Νικολάου ξεκινά από τη σημερινή Τουρκία, όπου, σύμφωνα με την παράδοση, θάφτηκε μετά τον θάνατό του το 343 μ.Χ.
Το 2022, ερευνητές ανακοίνωσαν ότι ανασκαφές κάτω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου στη Ντέμρε αποκάλυψαν αυτό που εκτιμούν ότι ήταν η θέση του αρχικού τάφου του.
Τα ευρήματα περιλάμβαναν δάπεδο παλαιότερης εκκλησίας, το οποίο βρισκόταν κάτω από το σωζόμενο βυζαντινό κτίριο, προσφέροντας μια εικόνα του χώρου λατρείας που συνδεόταν με τη ζωή του αγίου.
Ο Οσμάν Εραβσάρ, τότε επικεφαλής του επαρχιακού συμβουλίου προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς στην Αττάλεια, είχε δηλώσει στο πρακτορείο ειδήσεων Ντεμιρέν εκείνη την περίοδο:
«Η πρώτη εκκλησία βυθίστηκε εξαιτίας της ανόδου της στάθμης της Μεσογείου και, μερικούς αιώνες αργότερα, χτίστηκε μια νέα εκκλησία πάνω από αυτήν.
Τώρα έχουμε φτάσει στα κατάλοιπα της πρώτης εκκλησίας και στο δάπεδο πάνω στο οποίο πάτησε ο Άγιος Νικόλαος».
Όπως σημείωσε, «τα πλακίδια του δαπέδου της πρώτης εκκλησίας, πάνω στα οποία περπάτησε ο Άγιος Νικόλαος, ήρθαν στο φως».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ