Με τη «σφραγίδα» του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μπαίνει στο αρχείο και η μήνυση που υποβλήθηκε από τον εν ενεργεία υπηρετούντα στην ΕΥΠ, Ιωάννη Παπαδόπουλου, ο οποίος ζητούσε να ανοίξει εκ νέου η έρευνα για την υπόθεση των υποκλοπών.
Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ευάγγελος Μπακέλας, ο οποίος μελέτησε την μήνυση που στρεφόταν κατά των τεσσάρων ιδιωτών που έχουν καταδικαστεί σε πρώτο βαθμό για την υπόθεση, «έδειξε» το δρόμο για το αρχείο κρίνοντας ότι δεν εισφέρθηκαν νέα στοιχεία, ικανά να ανοίξουν και πάλι την έρευνα για σειρά αδικημάτων μεταξύ των οποίων και αυτό της κατασκοπείας.
Ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός , στην διάταξη για αρχειοθέτηση, αναφέρει, μεταξύ άλλων, πως δεν προσκομίστηκαν νέα στοιχεία από τον μηνυτή που να οδηγήσουν στην ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο, μετά τις δύο αρχειοθετήσεις από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου . Επιπλέον, σημειώνεται ότι η ιδιότητα του μηνυτή, ο οποίος υπηρετεί στην ΕΥΠ, δεν αρκεί για να θεμελιώσει έρευνα για ενδεχόμενη κατασκοπεία καθώς κρίθηκε ότι κανένα νέο στοιχείο δεν προσκομίστηκε ώστε να ανατραπούν τα πορίσματα Ζήση -Τζαβέλα τα οποία έχουν δημιουργήσει «οιωνεί δεδικασμένο».
Σε ότι αφορά το σκέλος της μήνυσης που στρέφεται κατά των τεσσάρων κατηγορουμένων στην υπόθεση των υποκλοπών ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κατέληξε σε αρχειοθέτηση επικαλούμενος το γεγονός ότι δεν υπάρχει αμετάκλητη καταδίκη τους καθώς η υπόθεση εκκρεμεί στο Εφετείο.
Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων , στην εισαγγελική διάταξη αναφέρεται:
i. Όσον αφορά τις καταγγελλόμενες πράξεις: 1. της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση και 2. της αθέμιτης παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση (άρθρα 45,94 παρ.1,98, 370 Α παρ. 1α ΠΚ και 38 παρ. 1 α του Ν. 4624/2019 ), που φέρονται ότι τελέστηκαν και σε βάρος του μηνυτή, ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτηρισμό με τον οποίο κρίθηκαν κατ’ ουσίαναυτές (τελειωμένες ή σε απόπειρα),υφίσταται εκκρεμοδικία, που προκύπτει από τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025, ……… και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία δεν έχει καταστεί αμετάκλητη, κατά το καταδικαστικό σκέλος της, αφού οι κηρυχθέντες με αυτή ένοχοι κατηγορούμενοι άσκησαν εφέσεις , δικάσιμος για την εκδίκαση των οποίων , ενώπιον του Γ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, έχει οριστεί η 11η -12 -2026 και με την οποία οι κατηγορούμενοι και νυν μηνυόμενοι κηρύχθηκαν ένοχοι: α) για τις δύο παραπάνω πράξεις που φέρονται ότι τέλεσαν σε βάρος των παθόντων – χρηστών των τηλεφωνικών συνδέσεων , που αναφέρονται στο σκεπτικό και διατακτικό της εν λόγω απόφασης, μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή , αλλά χρησιμοποιούσε ο μηνυτής και β) για παράβαση άρθρου 370Β παρ.1 ΠΚ και επέβαλε σε καθένα συνολική ποινή φυλάκισης εκατόν είκοσι έξι (126) ετών και οχτώ (8) μηνών, με εκτιτέα τα οκτώ (8) έτη. Η υφιστάμενη δε εκκρεμοδικία αποτελεί αρνητική δικονομική προϋπόθεση, η οποία εμποδίζει την άσκηση νέας (δεύτερης) ποινικής δίωξης και την πρόοδο της σχετικής διαδικασίας, κατά των ίδιων προσώπων για τις ίδιες πράξεις, για τις οποίες έχει ήδη ασκηθεί η προηγούμενη ποινική δίωξη και εκδόθηκε πρωτοβάθμια απόφαση.
Δεν συντρέχει εν προκειμένω, κατ’ άρθρο 2 παρ.1 Π.Κ., περίπτωση εφαρμογής της επιβαρυντικής περίστασης της διάταξης του άρθρου 370Α παρ. 5 Π.Κ. , όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο μηνυτής , καθόσον η διάταξη αυτή προστέθηκε το πρώτον στο άρθρο 370Α του ΠΚ ,με το άρθρο 2 του ν. 5002/2022, με έναρξη ισχύος την 9-12-2022 , ήτοι σε χρόνο μεταγενέστερο του χρόνου που φέρονται ότι τελέστηκαν οι σε βάρος του πράξεις (17-3-2021 και 18-11-2021).
ii.΄Οσον αφορά την καταγγελλόμενη και κατ’ έγκληση διωκόμενη πράξη της παράβασης του άρθρου 370 Β παρ. 1 ΠΚ, δεν υποβλήθηκε εμπρόθεσμα έγκληση, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών. Σε κάθε δε περίπτωση υφίσταται εν προκειμένω δεδικασμένο, που προκύπτει από τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025, ………….. και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία έχει καταστεί αμετάκλητη κατά το σκέλος της , με το οποίο έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη λόγω μη υποβολής εγκλήσεων , για την παραπάνω πράξη, για εκατό οκτώ (108) παθόντες – χρήστες τηλεφωνικών συνδέσεων , μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή ……………, αλλά χρησιμοποιούσε ο μηνυτής, οι οποίοι (παθόντες – χρήστες) δεν υπέβαλαν εμπρόθεσμη, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών, έγκληση, αφού κατά του σκέλους αυτού της απόφασης δεν ασκήθηκε από οποιονδήποτε ένδικο μέσο μέσα στη νόμιμη προθεσμία.
iii. Όσον αφορά την καταγγελλόμενη πράξη της κατασκοπείας υφίσταται «οιονεί δεδικασμένο» , που προκύπτει από τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα ΖΗΣΗ και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, με τα οποία κρίθηκε ότι δεν τελέστηκε στην προκειμένη περίπτωση η πράξη αυτή, επειδή «δεν προέκυψε η απαραίτητη, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της κατασκοπείας (άρθρο 148 του ΠΚ), ύπαρξη κρατικού απορρήτου, κατά την έννοια του άρθρου 149 του ΠΚ», αφού μόνη η ιδιότητα ορισμένων παθόντων – χρηστών τηλεφωνικών συνδέσεων που επιμολύνθηκαν με το παράνομο λογισμικό ως κρατικών αξιωματούχων ή υπαλλήλων, όπως ο μηνυτής, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του εν λόγω εγκλήματος και το οιονεί αυτό δεδικασμένο ,δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο και εμποδίζει την κίνηση ποινικής δίωξης για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, ύστερα από την κρινόμενη νέα μήνυση, αφού σ’ αυτή δεν περιέχονται και δεν διαπιστώνονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε γίνεται επίκληση τέτοιων, σε σχέση με εκείνα που διαλαμβάνονται στην ήδη αρχειοθετηθείσα, κατ’ άρθρο 43 παρ.3,4 ΚΠΔ, δικογραφία.
iv. Τέλος , όπως έγινε δεκτό και με τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα ΖΗΣΗ και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.δεν προέκυψε η τέλεση οποιασδήποτε άλλης αξιόποινης πράξης από οποιονδήποτε , αλλά ούτε στην κρινόμενη μήνυση περιέχονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε γίνεται έκληση ή προσκόμιση οποιουδήποτε νέου στοιχείου».

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ