Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Η εξομολόγηση της Ειρήνης Νικολοπούλου για την ηλικία και την εμφάνισή της: «Όταν κοιτάς τα 70, κάτι πρέπει να κάνεις»


Τον πραγματικό λόγο που η Ειρήνη Νικολοπούλου καταφέρνει να διατηρεί αναλλοίωτη την εικόνα της, παρά το γεγονός ότι πλησιάζει την έβδομη δεκαετία της ζωής της, μοιράστηκε η ίδια το πρωί της Δευτέρας, 16 Νοεμβρίου. Χωρίς να κρύψει την ηλικία της, έδωσε τη δική της απάντηση για τη φροντίδα του προσώπου της, απορρίπτοντας τις πλαστικές επεμβάσεις.

«Όταν κοιτάς τα 70, κάτι πρέπει να κάνεις, 68 είμαι, του ’58. Δε φαίνομαι γιατί δεν καπνίζω. Ξέρω ‘γώ; Μάλλον αυτό. Έχω κάνει πράγματα (σ.σ. στο πρόσωπο) τα οποία δεν είναι επεμβατικά. Το περιποιούμαι (σ.σ. το πρόσωπό μου)», ανέφερε χαρακτηριστικά η Ειρήνη Νικολοπούλου, εξηγώντας πώς διαχειρίζεται το πέρασμα του χρόνου.

Τα μπαούλα από την Αμερική και οι σπουδές «μέχρι τελικής πτώσεως»
Πέρα από το κεφάλαιο της εμφάνισης, η συζήτηση στην εκπομπή «Πρώτος καφές με τη Ζήνα» με τη Ζήνα Κουτσελίνη μεταφέρθηκε στα παιδικά χρόνια της και στις θυσίες που έκαναν οι δικοί της άνθρωποι μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όπως περιέγραψε, η οικονομική άνεση της οικογένειας οφειλόταν σε μια αδελφή της μητέρας της, η οποία ξενιτεύτηκε για να στηρίξει τους συγγενείς της στην Ελλάδα.

«Τα παιδικά μου χρόνια ήταν εύκολα, γιατί ήταν η θεία από την Αμερική. Ερχόντουσαν τα μπαούλα, αλλά η μητέρα μου ήταν τέτοιος άνθρωπος που όταν ερχόταν το μπαούλο δεν ήταν το μπαούλο για την οικογένειά μου μόνο. Το μπαούλο ήταν για όλη τη γειτονιά. Φώναζε λοιπόν τη γειτονιά και έλεγε “σου πάει αυτό εσένα, σου πάει εκείνο”. Τα έστελνε λοιπόν η θεία η Μίμη, η οποία είχε παντρευτεί δύο πλούσιους συζύγους στην Αμερική και μετά και τρίτο», είπε αρχικά, περιγράφοντας την αλληλεγγύη εκείνης της εποχής.

Η ίδια συνέχισε την αφήγησή της εστιάζοντας στην απόφαση της θείας Μίμης να φύγει από την Ερμιόνη, μια κίνηση που επέτρεψε στην ίδια και την αδελφή της να αποκτήσουν ιδιόκτητη στέγη και υψηλή μόρφωση.

«Ήταν όμορφη η θεία Μίμη. Ήταν η μία από τις αδελφές, τη μεγάλη οικογένεια της μαμάς μου από την Ερμιόνη, η οποία έφυγε γιατί κάποιος έπρεπε να φύγει εκείνη την εποχή, όχι για να βρει μόνο τη δική του τύχη. Να βρει και την τύχη αμέσως μετά τον πόλεμο, το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, να βρει την τύχη για όλη την οικογένεια.

Και έτσι σπουδάσαμε καλά και έτσι είχαμε το δικό μας σπίτι. Οπότε ναι, θα έλεγα ότι μεγάλωσα με άνεση, όχι σε μια πλούσια οικογένεια, αλλά με άνεση. Αυτό σε τι οδηγήθηκε; Στο ότι η μητέρα μου αυτά τα αξιοποίησε μόνο και μόνο για να σπουδάσουμε η αδελφή μου και εγώ όσο γινόταν περισσότερο, μέχρι τελικής πτώσεως. Δηλαδή έφτασα σαράντα χρονών και μου έλεγε έλα τώρα μωρέ να πας τώρα λίγο στην Πέρουτζια να κάνεις λίγο καλύτερα τα ιταλικά σου», εξομολογήθηκε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ