Μια «μπαταρία» κρυμμένη βαθιά κάτω από τη γη εξετάζουν ερευνητές στην Πορτογαλία, με στόχο να αποθηκεύουν την ενέργεια που παράγουν οι ανανεώσιμες πηγές όταν αυτή περισσεύει και να την επιστρέφουν στο ηλεκτρικό δίκτυο όταν υπάρχει ανάγκη.
Η ιδέα βασίζεται στη χρήση πορώδους πετρώματος ως υπόγειου αποθηκευτικού χώρου για πεπιεσμένο αέρα, με τις πιθανές θέσεις να φτάνουν σε βάθη έως και 3.000 μέτρα. Η έρευνα πραγματοποιείται από επιστήμονες του Πανεπιστημίου NOVA της Λισαβόνας και του Ινστιτούτου Dom Luiz του Πανεπιστημίου της Λισαβόνας.
Πώς θα λειτουργεί η «μπαταρία» κάτω από τη γη
Η τεχνολογία βασίζεται σε ένα σύστημα αποθήκευσης ενέργειας με πεπιεσμένο αέρα. Όταν η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τον ήλιο, τον άνεμο ή άλλες ανανεώσιμες πηγές είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση, το πλεόνασμα θα χρησιμοποιείται για τη συμπίεση αέρα. Ο αέρας θα διοχετεύεται μέσω γεωτρήσεων σε πορώδεις γεωλογικούς σχηματισμούς, όπως ψαμμίτες και ασβεστόλιθους. Οι μικροσκοπικοί χώροι ανάμεσα στους κόκκους των πετρωμάτων είναι γεμάτοι φυσιολογικά με αλμυρό νερό. Με την εισαγωγή του πεπιεσμένου αέρα, το νερό μετακινείται και ο αέρας παραμένει εγκλωβισμένος υπό πίεση. Όταν το ηλεκτρικό δίκτυο χρειάζεται ξανά ενέργεια, ο αέρας θα απελευθερώνεται και θα επιστρέφει στην επιφάνεια. Καθώς θα εκτονώνεται, θα κινεί τουρμπίνες, οι οποίες θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια.
Οι υπολογισμοί της μελέτης δείχνουν ότι, υπό συγκεκριμένες και ιδιαίτερα ευνοϊκές συνθήκες, ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να φτάσει έως και το 1 TWh αποθηκευμένης ενέργειας σε βάθος 3.000 μέτρων. Οι ίδιοι οι ερευνητές, ωστόσο, υπογραμμίζουν ότι πρόκειται για το μέγιστο θεωρητικό σενάριο, στο οποίο συνδυάζονται οι βέλτιστες συνθήκες. Δεν σημαίνει ότι υπάρχει σήμερα μια εγκατάσταση που μπορεί να αποθηκεύσει 1 TWh. Η μελέτη υπολογίζει επίσης μέγιστη ενεργειακή πυκνότητα περίπου 156 kWh ανά κυβικό μέτρο στο ευνοϊκότερο μοντέλο που εξετάστηκε.
Η περιοχή μεταξύ Λισαβόνας και Αβέιρο
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η Λουσιτανική Λεκάνη, μια γεωλογική περιοχή που εκτείνεται στην παράκτια ζώνη μεταξύ Λισαβόνας και Αβέιρο. Εκεί υπάρχουν γεωλογικοί σχηματισμοί που ενδέχεται να διαθέτουν τα χαρακτηριστικά που απαιτούνται για τη συγκεκριμένη τεχνολογία. Οι ερευνητές εξετάζουν μεταξύ άλλων την πορώδη δομή των πετρωμάτων και την ικανότητά τους να συγκρατούν τον αέρα υπό πίεση. Για να είναι όμως πραγματικά κατάλληλος ένας σχηματισμός, δεν αρκεί να είναι απλώς πορώδης. Χρειάζεται συγκεκριμένος συνδυασμός πορώδους και διαπερατότητας, αλλά και ένα αδιαπέραστο γεωλογικό στρώμα που θα λειτουργεί ως «καπάκι» και θα εμποδίζει τη διαφυγή του αέρα.
Δεν είναι ακόμη έτοιμη τεχνολογία
Παρά το εντυπωσιακό θεωρητικό δυναμικό, η συγκεκριμένη λύση βρίσκεται σε ερευνητικό στάδιο. Απαιτούνται περαιτέρω γεωλογικές έρευνες, γεωτρήσεις και ένα πιλοτικό έργο προτού εξεταστεί η εμπορική εφαρμογή της. Σύμφωνα με τον ερευνητή Ricardo Pereira, η ανάπτυξη μιας τέτοιας λύσης θα μπορούσε να χρειαστεί πέντε έως δέκα χρόνια, ενώ απαιτείται και ειδικό ρυθμιστικό πλαίσιο.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό που εξετάζεται είναι η δυνατότητα «black start», δηλαδή η δυνατότητα επανεκκίνησης τμημάτων του ηλεκτρικού δικτύου χωρίς να απαιτείται προηγουμένως ηλεκτρική ενέργεια από το ίδιο το δίκτυο. Έτσι, η ιδέα δεν αφορά μια νέα τεράστια μπαταρία που κατασκευάζεται ήδη κάτω από την Πορτογαλία, αλλά μια υπό διερεύνηση μέθοδο αποθήκευσης μεγάλης διάρκειας, που θα μπορούσε στο μέλλον να αξιοποιήσει το υπέδαφος για να αντιμετωπίσει ένα από τα βασικά προβλήματα των ανανεώσιμων πηγών: τι γίνεται με την ενέργεια όταν παράγεται περισσότερη από όση χρειάζεται εκείνη τη στιγμή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ