Έκανε το σπίτι του αποθήκη με 45 τόνους μπαταριών λιθίου: Καταδικάστηκε σε 18 μήνες φυλάκιση

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Καστίλης και Λεόν επιβεβαίωσε την καταδίκη σε 18 μήνες φυλάκιση ενός κατοίκου του Otero de Herreros, στη Σεγκόβια, ο οποίος είχε αποθηκεύσει και διαχειριστεί τεράστιες ποσότητες μπαταριών ιόντων λιθίου σε κατοικία στην περιοχή Canalejas, στην Ισπανία.

Η υπόθεση αφορούσε αρχικά περίπου 45 τόνους υλικού, ενώ μετά την καταγραφή και την προετοιμασία του για διαχείριση προσδιορίστηκαν περίπου 31 τόνοι μικτού αποβλήτου μπαταριών ιόντων λιθίου και 29,6 τόνοι καθαρού βάρους.Ο άνδρας υποστήριξε ότι οι μπαταρίες παρέμεναν λειτουργικές και προορίζονταν για ένα σχέδιο φωτοβολταϊκής αυτοκατανάλωσης στο σπίτι του. Υποστήριξε επίσης ότι δεν είχαν αποδειχθεί ως επικίνδυνα απόβλητα και ότι δεν υπήρχε σοβαρός περιβαλλοντικός κίνδυνος. Το δικαστήριο, ωστόσο, απέρριψε τα επιχειρήματά του.

Γιατί θεωρήθηκαν επικίνδυνα απόβλητα

Σύμφωνα με την απόφαση, οι μπαταρίες είχαν προηγουμένως απορριφθεί από τους αρχικούς ιδιοκτήτες τους και είχαν συγκεντρωθεί χωρίς την απαιτούμενη διοικητική άδεια για τη διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων. Το γεγονός ότι ορισμένες μπορούσαν να διατηρούν φορτίο ή να έχουν δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης δεν άλλαζε, σύμφωνα με το δικαστήριο, τον χαρακτηρισμό τους ως αποβλήτων. Οι μπαταρίες είχαν συγκεντρωθεί σε διάφορους χώρους της κατοικίας, στο υπόγειο, σε άλλες εγκαταστάσεις του οικοπέδου, αλλά και σε μεταλλικό κοντέινερ στην αυλή. Κατά τον έλεγχο εντοπίστηκαν μπαταρίες στοιβαγμένες, αναμεμειγμένες με άλλα υλικά και απόβλητα, ενώ ορισμένες ήταν κατεστραμμένες και οι χώροι δεν διέθεταν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας.

Ένας από τους βασικούς λόγους της καταδίκης ήταν ο περιβαλλοντικός κίνδυνος που δημιουργούσε η συγκεκριμένη αποθήκευση. Σύμφωνα με το δικαστήριο, η μεγάλη συγκέντρωση μπαταριών, σε συνδυασμό με την παρουσία κατεστραμμένων μονάδων και εύφλεκτων υλικών, μπορούσε να οδηγήσει σε θερμική διαφυγή, πυρκαγιά ή ακόμη και έκρηξη. Σε περίπτωση πυρκαγιάς, θα μπορούσαν επίσης να απελευθερωθούν καπνοί και επιβλαβή αέρια, ενώ το νερό της κατάσβεσης θα μπορούσε να μεταφέρει ρυπογόνες ουσίες στο έδαφος και στα υπόγεια ύδατα. Η κατοικία βρισκόταν, μάλιστα, σε περιοχή με υψηλή διαπερατότητα του εδάφους και σύνδεση με υπόγεια νερά, γεγονός που αύξανε τον πιθανό περιβαλλοντικό αντίκτυπο.

Δεν χρειάστηκε να υπάρξει πραγματική ζημιά

Το δικαστήριο ξεκαθάρισε ότι για το συγκεκριμένο αδίκημα δεν ήταν απαραίτητο να έχει ήδη προκληθεί περιβαλλοντική ζημιά. Αρκούσε το γεγονός ότι ο τρόπος με τον οποίο αποθηκεύονταν και διαχειρίζονταν οι μπαταρίες ήταν αντικειμενικά ικανός να προκαλέσει σημαντική βλάβη στο περιβάλλον. Η υπεράσπιση είχε υποστηρίξει ότι οι μπαταρίες προορίζονταν για δεύτερη χρήση και για παραγωγή ενέργειας μέσω φωτοβολταϊκού συστήματος. Το δικαστήριο, όμως, έκρινε ότι η ποσότητα και ο τρόπος αποθήκευσής τους ξεπερνούσαν κατά πολύ μια απλή οικιακή δραστηριότητα.

Η υπόθεση αποκαλύφθηκε τον Ιούλιο του 2023, όταν σε εταιρεία μεταφορών εντοπίστηκε παλέτα που είχε αποστείλει ο άνδρας και περιείχε περίπου 650 κιλά μπαταριών λιθίου. Λίγες εβδομάδες αργότερα, οι Αρχές πραγματοποίησαν έρευνα στην κατοικία και στο οικόπεδό του. Το μέγεθος και η κατάσταση του υλικού ήταν τέτοια ώστε για την απομάκρυνσή του χρειάστηκε ειδική τεχνική υποστήριξη και η συνδρομή αδειοδοτημένου διαχειριστή αποβλήτων. Οι Αρχές διαπίστωσαν επίσης ότι ο καταδικασθείς δεν είχε την απαιτούμενη άδεια για τη διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων και ότι είχε πραγματοποιήσει εργασίες διαλογής και προετοιμασίας μέρους του υλικού, το οποίο στη συνέχεια διακινούσε μέσω μεταφορικών εταιρειών.

Η ποινή

Εκτός από τους 18 μήνες φυλάκισης, το δικαστήριο επικύρωσε πρόστιμο 13 μηνών, με ημερήσια εισφορά 6 ευρώ, καθώς και 20 μήνες απαγόρευσης άσκησης δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τη διαχείριση, επεξεργασία, αποθήκευση ή εμπορία επικίνδυνων αποβλήτων.

Παράλληλα, υποχρεώνεται να καλύψει τα έξοδα που προέκυψαν για την απομάκρυνση, μεταφορά, φύλαξη, καταστροφή και τελική διαχείριση των μπαταριών. Το υλικό που κατασχέθηκε προβλέπεται επίσης να καταστραφεί.Η απόφαση μπορεί ακόμη να προσβληθεί με αναίρεση ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ισπανίας.