Οι κρυφοί κίνδυνοι από τις οθόνες στα μωρά: Η έρευνα που συνδέει την έκθεση με παχυσαρκία και αϋπνία

Nέα έρευνα που προειδοποιεί ότι η συστηματική έκθεση των βρεφών στις οθόνες μπορεί να συνδέεται με παχυσαρκία, αϋπνία και υπερδιέγερση.

Η ολοένα και μεγαλύτερη επαφή των βρεφών με τις οθόνες απασχολεί όλο και περισσότερο την επιστημονική κοινότητα. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Marca, νέα έρευνα της ερευνητικής ομάδας iADDICT εξετάζει πώς η έκθεση στην τεχνολογία κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής μπορεί να επηρεάσει τη μελλοντική ανάπτυξη των παιδιών.

Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η συστηματική και σκόπιμη έκθεση στις οθόνες κατά τις πρώτες 1.001 ημέρες ζωής, δηλαδή από τη γέννηση έως και τα δεύτερα γενέθλια του παιδιού, ενδέχεται να συνδέεται με προβλήματα που εμφανίζονται μακροπρόθεσμα. Για τις ανάγκες της έρευνας, οι ερευνητές πήραν συνεντεύξεις από 174 γονείς στο Ηνωμένο Βασίλειο, προκειμένου να καταγράψουν τις εμπειρίες τους σχετικά με τη χρήση οθονών από τα μικρά παιδιά.

Πώς επηρεάζεται ο αναπτυσσόμενος εγκέφαλος

Κατά τη συγκεκριμένη περίοδο, ο εγκέφαλος του βρέφους αναπτύσσεται με ιδιαίτερα γρήγορους ρυθμούς. Παράλληλα, το παιδί θέτει τα θεμέλια για την ανάπτυξη της γλώσσας, της κίνησης, των συναισθημάτων και των κοινωνικών δεξιοτήτων.

Σύμφωνα με την έρευνα, η αυξημένη έκθεση στις οθόνες κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης μπορεί να περιορίσει τις ευκαιρίες των βρεφών να αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους και με άλλα παιδιά της ηλικίας τους. Οι ερευνητές αναφέρουν ακόμη ότι η χρήση νέων τεχνολογιών σε τόσο μικρή ηλικία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο υπερδιέγερσης, διαταραχών ύπνου, προβλημάτων στην όραση και παιδικής παχυσαρκίας.

Οι ενήλικες δεν δίνουν πάντα το σωστό παράδειγμα

Ο Rafe Clayton, συν-συγγραφέας της μελέτης, υποστηρίζει ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν είναι εύκολη, καθώς οι ίδιοι οι ενήλικες δυσκολεύονται να εφαρμόσουν υγιείς συνήθειες στη χρήση των οθονών.

Όπως δήλωσε: «Υπάρχουν οδηγίες σχετικά με τον χρόνο χρήσης οθονών για τα παιδιά, όμως δεν τηρούνται, εν μέρει επειδή οι ενήλικες που διαμορφώνουν τα πρότυπα κοινωνικής χρήσης δεν διαθέτουν ούτε οι ίδιοι επαρκή καθοδήγηση.»