Κρυμμένα σε σπηλιά της Αυστραλίας βρέθηκαν απολιθώματα που δεν έπρεπε να βρίσκονται εκεί

Ένα παράξενο απολιθωμένο κρανίο που βρέθηκε σε σπήλαιο στη δυτική Αυστραλία βοήθησε τους επιστήμονες να αναγνωρίσουν ένα εντελώς άγνωστο είδος κοάλα, το οποίο εξαφανίστηκε πριν από χιλιάδες χρόνια. Για περισσότερο από έναν αιώνα, τα απολιθώματά του θεωρούνταν λανθασμένα ότι ανήκαν στο σύγχρονο κοάλα.

Το νέο είδος, που ονομάστηκε Phascolarctos sulcomaxilliaris, ζούσε σε περιοχές της δυτικής Αυστραλίας πριν εξαφανιστεί περίπου πριν από 28.000 χρόνια. Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Royal Society Open Science έδειξε ότι το ζώο ξεχώριζε χάρη σε ασυνήθιστες αυλακώσεις στο κρανίο του, χαρακτηριστικό που δεν υπάρχει στα σημερινά κοάλα.

Η ιστορία ξεκίνησε το 2024, όταν το Western Australian Museum έλαβε ως δωρεά ένα κρανίο κοάλα που είχε συλλεχθεί χρόνια πριν από το σπήλαιο Moondyne Cave κοντά στο Margaret River από τον σπηλαιολόγο Lindsay Hatcher. Οι ερευνητές παρατήρησαν αμέσως κάτι παράξενο: η περιοχή του μάγουλου κάτω από την οφθαλμική κόγχη είχε βαθιές κοιλότητες.

Η λεπτομέρεια αυτή ώθησε τους επιστήμονες να επανεξετάσουν απολιθώματα κοάλα που είχαν βρεθεί στη δυτική Αυστραλία τα τελευταία εκατό χρόνια. Σήμερα τα κοάλα έχουν εξαφανιστεί από την περιοχή, όμως τα απολιθώματα δείχνουν ότι κάποτε ζούσαν από το Margaret River έως το Yanchep και ακόμη πιο ανατολικά, κοντά στη Madura.

Οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν ότι τα απολιθώματα δεν ανήκαν σε σύγχρονα κοάλα

Για δεκαετίες, οι ερευνητές πίστευαν ότι τα απολιθώματα της δυτικής Αυστραλίας ανήκαν στο ίδιο είδος με τα σημερινά κοάλα της ανατολικής Αυστραλίας, το Phascolarctos cinereus. Ο βασικός λόγος ήταν ότι τα περισσότερα ευρήματα ήταν αποσπασματικά, συνήθως μεμονωμένα δόντια ή τμήματα γνάθου.

Η κατάσταση άλλαξε όταν, τα τελευταία 25 χρόνια, βρέθηκαν πιο ολοκληρωμένα κρανία μέσα σε σπήλαια. Η μελέτη συνέκρινε αυτά τα απολιθώματα με σύγχρονα κοάλα χρησιμοποιώντας μετρήσεις κρανίου, δομή δοντιών και εξελικτική ανάλυση.

«Αυτά τα κρανία, που θεωρείται ότι ανήκουν σε αρσενικό και θηλυκό κοάλα, έχουν παρόμοιο μέγεθος σώματος με τα κοάλα της Βικτώριας, αλλά διαφέρουν σημαντικά επειδή είναι πολύ κοντύτερα και διαθέτουν εμφανώς βαθύτερες κοιλότητες στη γνάθο κάτω από το ζυγωματικό τόξο», έγραψαν οι συγγραφείς.

Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν σαφείς διαφορές. Το εξαφανισμένο είδος είχε πιο κοντό και βαρύ κρανίο, φαρδύτερα δόντια και αλλαγές στην περιοχή των οστών του αυτιού. Οι ερευνητές περιέγραψαν επίσης τα οστά των άκρων του ως μακρύτερα και λεπτότερα, κάτι που δείχνει ότι πιθανόν έμοιαζε πιο λεπτοκαμωμένο από τα σημερινά κοάλα.

Η αυλάκωση κάτω από την οφθαλμική κόγχη έγινε το χαρακτηριστικό γνώρισμα του είδους. Από εκεί προήλθε και η ονομασία sulcomaxilliaris, που σημαίνει «αυλακωτή άνω γνάθος». Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η αυλάκωση ίσως επέτρεπε περισσότερο χώρο για μεγαλύτερους μυς στα χείλη ή τη μύτη. Η προσαρμογή αυτή θα μπορούσε να βοηθούσε το ζώο να τρέφεται με πιο σκληρή βλάστηση ή να ενισχύει την όσφρησή του στην αναζήτηση τροφής.

Οι επιστήμονες επέστρεψαν στα σπήλαια για απαντήσεις

Μέρος της έρευνας περιλάμβανε επιστροφή στα σπήλαια όπου είχαν βρεθεί τα απολιθώματα. Οι επιστήμονες ταξίδεψαν στο Koala Cave και στα σπήλαια Foundation Cave και Moondyne κοντά στο Margaret River, με τη βοήθεια της Western Australian Speleological Group. Στόχος ήταν να προσδιοριστεί με ακρίβεια η ηλικία των απολιθωμάτων.

Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Royal Society Open Science εξήγησε ότι οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν χρονολόγηση ουρανίου-θορίου σε ορισμένα απολιθώματα και ραδιοχρονολόγηση άνθρακα σε άλλα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το είδος εξαφανίστηκε περίπου πριν από 28.000 χρόνια.

Την ίδια περίοδο, αρχεία γύρης αποκάλυψαν μεγάλες περιβαλλοντικές αλλαγές στη νοτιοδυτική Αυστραλία. Το κλίμα έγινε ψυχρότερο και ξηρότερο, ενώ τα δάση ευκαλύπτου μειώθηκαν δραματικά για χιλιάδες χρόνια. Τα κοάλα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα δάση ευκαλύπτου για τροφή και καταφύγιο.

Η ερευνητική ομάδα εξήγησε ότι το είδος πιθανότατα εξαφανίστηκε εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής κατά την ύστερη Πλειστόκαινο εποχή, όταν τα δάση ευκαλύπτου περιορίστηκαν περίπου στο 5% της σημερινής τους έκτασης, μειώνοντας δραστικά τις διαθέσιμες πηγές τροφής και προστασίας.

Τα απολιθώματα αποκαλύπτουν μια κρυφή πλευρά της εξέλιξης των κοάλα

Η ανακάλυψη σημαίνει ότι στην Αυστραλία υπήρχαν κάποτε περισσότερα είδη κοάλα απ’ όσα πίστευαν οι επιστήμονες. Οι ερευνητές αναγνωρίζουν πλέον τέσσερα είδη κοάλα που έζησαν τα τελευταία εκατομμύρια χρόνια, ανάμεσά τους το σύγχρονο κοάλα και το γιγάντιο Phascolarctos stirtoni, που ήταν σχεδόν διπλάσιο σε μέγεθος από τα σημερινά κοάλα.

Το είδος της δυτικής Αυστραλίας δείχνει επίσης ότι τα κοάλα εξελίχθηκαν ξεχωριστά σε διαφορετικές περιοχές της χώρας.

Απολιθώματα που είχαν ανακαλυφθεί ήδη από το 1910 στο Mammoth Cave αποτελούσαν κομμάτι αυτής της κρυμμένης ιστορίας. Η μελέτη, υπό την καθοδήγηση του Kenny Travouillon και των συνεργατών του, δίνει πλέον στους επιστήμονες μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για το πώς αντέδρασαν τα αρχαία αυστραλιανά ζώα στις περιβαλλοντικές αλλαγές και πόσες σημαντικές πληροφορίες μπορεί ακόμη να κρύβονται σε μουσειακές συλλογές και αποθέσεις σπηλαίων.