Η Αφρική σε αδιέξοδο: Ανησυχία για το τι διαμορφώνεται στα νότια της ηπείρου

Μια νέα επιστημονική μελέτη από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Frontiers in Earth Science, φέρνει στο φως ανατρεπτικά δεδομένα για το ρήγμα Kafue στη Ζάμπια.

Η συγκεκριμένη γεωλογική δομή, που μέχρι σήμερα είχε μελετηθεί ελάχιστα, παρουσιάζει πλέον ξεκάθαρα σημάδια έντονης δραστηριότητας στα έγκατα της Γης, γεγονός που ενδέχεται να αποτελεί την απαρχή για τη γεωλογική διάσπαση της υποσαχάριας Αφρικής.

Το χημικό αποτύπωμα του μανδύα της Γης

Για να καταλήξουν σε αυτά τα συμπεράσματα, οι επιστήμονες ανέλυσαν τη σύνθεση των αερίων που αναβλύζουν από οκτώ γεωθερμικές πηγές και πηγάδια της Ζάμπιας, εκ των οποίων οι έξι βρίσκονται εντός της ζώνης του ρήγματος. Το κλειδί της ανακάλυψης κρύβεται στην αναλογία των ισοτόπων ηλίου.

Ενώ στην ατμόσφαιρα και τον φλοιό της Γης οι αναλογίες μεταξύ ηλίου-3 και ηλίου-4 παραμένουν σταθερές, στα δείγματα από το Kafue εντοπίστηκαν ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα ηλίου-3. Το συγκεκριμένο ισότοπο αποτελεί αδιάψευστο δείκτη του μανδύα της Γης, δηλαδή του στρώματος λιωμένων πετρωμάτων που εκτείνεται σε βάθος δεκάδων χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια.

Μια ενεργή ζώνη διάρρηξης

Ο επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος, καθηγητής Mike Daly, εξήγησε ότι οι θερμές πηγές κατά μήκος του ρήγματος Kafue συνδέονται απευθείας με τον μανδύα της Γης. Αυτή η ροή ρευστών αποδεικνύει ότι το όριο του ρήγματος, καθώς και ολόκληρη η Νοτιοδυτική Ζώνη Ρηγμάτων της Αφρικής, είναι ενεργά.

Η γεωλογική ανάλυση δείχνει ότι το υπόγειο κάταγμα έχει ολοκληρώσει τη διαδρομή του, επιτρέποντας σε υλικά του μανδύα να φτάσουν στην επιφάνεια χωρίς να αλλοιωθούν από το πέρασμά τους μέσα από τον ανώτερο φλοιό. Αυτό επιβεβαιώνει χημικά την ύπαρξη μιας «ζώνης αδυναμίας» μήκους 2.500 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την Τανζανία μέχρι τη Ναμίμπια.