Οι επιστήμονες συμφωνούν για το αλκοόλ: Το σώμα μπορεί να ανακάμψει αν σταματήσει εγκαίρως

Αν και έχει αποδειχθεί πως το αλκοόλ ευθύνεται για περισσότερες από 60 ασθένειες, η επιστήμη επιβεβαιώνει ότι μεγάλο μέρος της βλάβης μπορεί να αντιστραφεί αν αποφασίσουμε να σταματήσουμε να πίνουμε εγκαίρως.

Λίγο ποτό μετά τη δουλειά, ένα ποτήρι κρασί στο δείπνο ή ένα κοκτέιλ σε μια γιορτή αποτελούν καθημερινές συνήθειες για εκατομμύρια ανθρώπους, σε βαθμό που συχνά ξεχνάμε την πραγματική φύση της συγκεκριμένης ουσίας.

Οι ειδικοί υπενθυμίζουν πως το αλκοόλ είναι μια τοξική ουσία, η ίδια που χρησιμοποιείται για απολύμανση. Στο αιώνιο ερώτημα αν υπάρχει ασφαλής ποσότητα για τον οργανισμό, οι σύγχρονες επιστημονικές μελέτες απαντούν με ένα ξεκάθαρο «όχι».

62 διαφορετικές διαταραχές, 30 χρόνιες παθήσεις: Να τι προσφέρει το αλκοόλ

Τα πιο πρόσφατα ιατρικά δεδομένα συνδέουν άμεσα την κατανάλωση αλκοόλ με την εμφάνιση 62 διαφορετικών διαταραχών, οι οποίες περιλαμβάνουν από καρδιολογικά προβλήματα μέχρι γαστρίτιδα, έλκη και ηπατικές παθήσεις.

Σύμφωνα με τον Jürgen Rehm, εξειδικευμένο επιστήμονα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, αυτές οι ασθένειες δεν θα υπήρχαν στον κόσμο χωρίς την ύπαρξη του αλκοόλ. Παράλληλα, η ουσία αυτή αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την ανάπτυξη ακόμα 30 χρόνιων παθήσεων, όπως η άνοια, ο διαβήτης και διάφορες μορφές καρκίνου.

Εκτός των μακροχρόνιων βλαβών, το αλκοόλ πλήττει άμεσα και το ανοσοποιητικό σύστημα. Ένα μόνο ποτήρι είναι αρκετό για να μειώσει την αμυντική ικανότητα του οργανισμού απέναντι σε ιούς και βακτήρια μέσα σε μόλις 20 λεπτά.

Σε περιπτώσεις υπερβολικής κατανάλωσης μέσα σε λίγες ώρες, η άμυνα του σώματος μπορεί να παραμείνει εξασθενημένη για ένα ολόκληρο εικοσιτετράωρο. Αν και το σώμα ανακάμπτει γρήγορα μετά από μια μεμονωμένη υπερβολή, η συστηματική χρήση καταστρέφει τα προστατευτικά κύτταρα, αφήνοντας τον άνθρωπο ευάλωτο σε σοβαρές λοιμώξεις όπως η πνευμονία.

Η σχέση με τον καρκίνο και η σύγκριση με το τσιγάρο

Το αλκοόλ αποτελεί την τρίτη συχνότερη προλήψιμη αιτία εμφάνισης καρκίνου, πίσω μόνο από το κάπνισμα και την παχυσαρκία, καθώς προκαλεί αλλοιώσεις στο DNA και αυξάνει τις φλεγμονές. Στις γυναίκες ο μεγαλύτερος κίνδυνος εντοπίζεται στον καρκίνο του μαστού, ενώ στους άνδρες συνδέεται κυρίως με τον καρκίνο του παχέος εντέρου.

Η διακοπή της συνήθειας περιορίζει τον κίνδυνο για το μέλλον, όμως τα αποτελέσματα δεν είναι ακαριαία, καθώς ένας όγκος που έχει ήδη αρχίσει να σχηματίζεται δεν σταματά.

Οι ειδικοί υπολογίζουν ότι απαιτούνται περίπου 30 χρόνια πλήρους αποχής προκειμένου να εξαλειφθεί εντελώς ο συσσωρευμένος κίνδυνος, όπως ακριβώς συμβαίνει και με το τσιγάρο. Για να γίνει αντιληπτή η σοβαρότητα της κατάστασης, ο Jürgen Rehm χρησιμοποιεί μια πολύ άμεση παρομοίωση, σημειώνοντας ότι ένα ποτήρι ισοδυναμεί με τη ζημιά που προκαλεί ένα τσιγάρο.

Οι επιδράσεις στον εγκέφαλο και το τέλος ενός μύθου

Η πεποίθηση ότι το αλκοόλ καταστρέφει άμεσα τα νευρικά κύτταρα έχει αναθεωρηθεί από την επιστήμη, η οποία διευκρινίζει ότι στην πραγματικότητα διασπώνται οι συνδέσεις μεταξύ τους. Αυτό οδηγεί σε συρρίκνωση του εγκεφαλικού ιστού, επηρεάζοντας ζώνες που σχετίζονται με τη μνήμη και τη λήψη αποφάσεων.

Ενδεικτικά, η κατανάλωση τριών ποτών την εβδομάδα αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης άνοιας κατά 15% σε σχέση με την κατανάλωση μόλις ενός. Πάντως, η αποχή επιτρέπει στον εγκέφαλο να ανακτήσει μέρος του όγκου του μέσα σε λίγες εβδομάδες ή μήνες, βελτιώνοντας τη μνήμη, αν και μετά από χρόνια κατάχρησης ο κίνδυνος δεν επιστρέφει ποτέ στα επίπεδα ενός ανθρώπου που δεν ήπιε ποτέ.

Παράλληλα, η ιατρική κοινότητα καταρρίπτει οριστικά τη θεωρία που ήθελε ένα ποτήρι κρασί την ημέρα να κάνει καλό στην καρδιά. Η σύγχρονη καρδιολογία επιβεβαιώνει ότι τα προβλήματα του κυκλοφορικού συστήματος πολλαπλασιάζονται με την αύξηση της ποσότητας, ενώ ακόμη και η ελάχιστη καθημερινή κατανάλωση είναι αρκετή για να ανεβάσει την αρτηριακή πίεση.

Αν συνυπάρχουν προϋπάρχοντα προβλήματα όπως η υπέρταση, το αυξημένο κοιλιακό λίπος ή ο διαβήτης, οι πιθανότητες για σοβαρή βλάβη εκτοξεύονται, με τους γιατρούς να συνιστούν τη μείωση της κατανάλωσης στο ελάχιστο ή την οριστική διακοπή της.