«Σέντερ φορ από… μέταλλο»: Το ρομπότ που τελειώνει φάσεις σαν τον Χάρι Κέιν (βίντεο)

Το νέο ρομπότ από τη Νότια Κορέα τρέχει, χορεύει και άμα λάχει ρίχνει και κανά... πλασεδάκι στο γάμα.

Το νέο humanoid ρομπότ της KAIST στη Νότια Κορέα κάνει moonwalk, σουτάρει με ακρίβεια και κινείται στο γήπεδο με μια φυσικότητα που μέχρι πριν λίγα χρόνια έμοιαζε αδύνατη. Το βίντεο από τη δοκιμή του έγινε viral, όχι μόνο για το θέαμα, αλλά για αυτό που κρύβεται από πίσω.

Το ρομπότ ζυγίζει περίπου 75 κιλά, έχει ύψος γύρω στο 1,65 και αναπτύχθηκε από το εργαστήριο Dynamic Robot Control & Design (DRCD Lab) του KAIST. Πίσω από το project βρίσκεται ο καθηγητής Hae-Won Park και η ομάδα του, που επιχειρούν κάτι πολύ πιο φιλόδοξο από ένα απλό «εντυπωσιακό demo». Θέλουν να φέρουν τα ρομπότ πιο κοντά στην ανθρώπινη κίνηση, όχι μόνο σε εμφάνιση, αλλά κυρίως σε συμπεριφορά.

Όταν η τεχνητή νοημοσύνη αποκτά σώμα

Το μεγάλο «κλειδί» εδώ είναι αυτό που οι ίδιοι ονομάζουν Physical AI. Δεν πρόκειται απλώς για αλγορίθμους που παίρνουν αποφάσεις, αλλά για ένα σύστημα που αντιλαμβάνεται το περιβάλλον, ερμηνεύει τι συμβαίνει και αντιδρά σε πραγματικό χρόνο. Στο βίντεο, το ρομπότ τρέχει, αλλάζει κατεύθυνση, πηδάει και εκτελεί κινήσεις με ομαλότητα που σπάνια βλέπεις σε μηχανές.

Και δεν είναι μόνο το software. Η ομάδα σχεδίασε σχεδόν όλα τα βασικά εξαρτήματα από την αρχή, από κινητήρες μέχρι συστήματα μετάδοσης. Αυτό τους επέτρεψε να πετύχουν καλύτερη ισορροπία ανάμεσα σε δύναμη και βάρος, κάτι κρίσιμο για γρήγορη και σταθερή κίνηση.

Το αποτέλεσμα είναι ένα ρομπότ που μπορεί να τρέχει με ταχύτητα που φτάνει τα 12 χλμ./ώρα και να ανεβαίνει σκαλοπάτια ύψους 30 εκατοστών. Όχι απλώς να στέκεται όρθιο, αλλά να κινείται με αυτοπεποίθηση.

Πώς μαθαίνει να κινείται σαν άνθρωπος

Το εντυπωσιακό είναι το πώς έφτασε εκεί. Η ομάδα χρησιμοποίησε deep reinforcement learning, δηλαδή μια μορφή μάθησης όπου το σύστημα «δοκιμάζει», κάνει λάθη και βελτιώνεται μέσα από επαναλήψεις. Παράλληλα, το «εκπαίδευσαν» με δεδομένα ανθρώπινης κίνησης, ώστε να αποφύγουν τις απότομες, μηχανικές κινήσεις που συνήθως βλέπουμε.

Με απλά λόγια, δεν έμαθε απλώς να κινείται. Έμαθε να κινείται πιο «ανθρώπινα».

Ταυτόχρονα, το ρομπότ μπορεί να κινηθεί ακόμη και σε ανώμαλο έδαφος χωρίς να βασίζεται σε κάμερες, χρησιμοποιώντας μόνο την αίσθηση της θέσης του στο χώρο. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για περιβάλλοντα όπου η ορατότητα είναι περιορισμένη, όπως βιομηχανικοί χώροι.

Από το γήπεδο στην πραγματική ζωή

Το ποδόσφαιρο και ο χορός είναι το εντυπωσιακό κομμάτι. Το πραγματικό στοίχημα, όμως, βρίσκεται αλλού. Οι ερευνητές θέλουν να εξελίξουν το ρομπότ ώστε να μπορεί να συνεργάζεται με ανθρώπους σε πραγματικές συνθήκες εργασίας, να χειρίζεται εργαλεία και να εκτελεί σύνθετες εργασίες.

Ήδη δουλεύουν πάνω σε ένα σύστημα που θα επιτρέπει στα ρομπότ να μαθαίνουν απευθείας από ανθρώπους, παρατηρώντας κινήσεις και αντιγράφοντάς τες. Αν αυτό πετύχει, τότε η μετάβαση από το «demo» στην καθημερινότητα θα είναι πολύ πιο κοντά απ’ όσο νομίζουμε.

Και κάπου εδώ αλλάζει το παιχνίδι. Γιατί όταν ένα ρομπότ δεν φαίνεται απλώς εντυπωσιακό, αλλά αρχίζει να κινείται και να λειτουργεί σαν άνθρωπος, τότε δεν μιλάμε πια για τεχνολογία του μέλλοντος. Μιλάμε για κάτι που έρχεται πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο περιμέναμε. Αμήχανο κάπως, αλλά συμβαίνει ήδη...