Η Αγγελική Ηλιάδη φέρνει στο προσκήνιο μια λιγότερο γνωστή πλευρά της περιόδου που ακολούθησε τη δολοφονία του Μπάμπη Λαζαρίδη, μιλώντας για την παρέμβαση της Πέγκυς Ζήνα σε μια δύσκολη φάση της ζωής της.
Όπως περιέγραψε στο Unblock Podcast με την Ελίνα Παπίλα, η επικοινωνία τους έγινε σε μια στιγμή που προσπαθούσε να διαχειριστεί όσα είχαν συμβεί. «Τότε, με παίρνει τηλέφωνο η Πέγκυ Ζήνα, δεν θα το ξεχάσω. Της χρωστάω πάρα πολλά», είπε.
Η ίδια εξήγησε πως μέσα από αυτή την επαφή οδηγήθηκε σε έναν πνευματικό, τον οποίο θεωρεί κομβικό για την πορεία της. «Με έστειλε στον πνευματικό της, στον Γέροντα Νεκτάριο, ο οποίος μαζί με τη μοναχή που ήταν εκεί στο μοναστήρι στη Ναύπακτο, με πήραν στην αγκαλιά τους και με έσωσαν στην κυριολεξία. Με έβγαλαν από το σκοτάδι», ανέφερε.
Η πίστη και η καθημερινή επαφή που τη στήριξαν
Σύμφωνα με την ίδια, η σχέση αυτή δεν περιορίστηκε σε μια απλή γνωριμία, αλλά εξελίχθηκε σε σταθερό σημείο αναφοράς. «Επί μήνες μιλούσα καθημερινά μαζί τους, πήγαινα στο μοναστήρι, ήταν η οικογένειά μου πια», είπε.
Η Αγγελική Ηλιάδη στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της πίστης για την ίδια, τονίζοντας πως σε εκείνη τη φάση στράφηκε αποκλειστικά σε αυτή. «Επειδή πιστεύω βαθιά, το πρώτο πράγμα που είπα ήταν “Θεέ μου βοήθησέ με, εξήγησέ μου τι συμβαίνει”», ανέφερε.
Όπως είπε, δεν αναζήτησε άλλες μορφές υποστήριξης εκείνη την περίοδο, καθώς ένιωθε ότι αυτός ήταν ο δρόμος που ήθελε να ακολουθήσει. «Πάντα πίστευα. Και με βοήθησε ο Θεός», πρόσθεσε.
Η νύχτα της επίθεσης που προηγήθηκε
Η τραγουδίστρια αναφέρθηκε και στα γεγονότα της 13ης Δεκεμβρίου 2008, όταν δέχτηκε και η ίδια πυρά ενώ βρισκόταν στο ίδιο όχημα με τον επιχειρηματία.
«Καταρχάς έζησα. Έζησα με τη βοήθεια του Θεού. Μια σφαίρα με βρήκε εδώ στο στόμα», είπε, συμπληρώνοντας: «Η άλλη στο πόδι».
Όπως περιέγραψε, κάποιος την απομάκρυνε από το σημείο της επίθεσης και την οδήγησε μέσα στο ξενοδοχείο. «Εκείνη την ώρα που έπεφταν οι σφαίρες, εμένα κάποιος με έπιασε από το χέρι, με τράβηξε και με έβαλε μέσα στο ξενοδοχείο», σημείωσε. «Ο Θεός με έσωσε εκείνο το βράδυ», τόνισε, συμπληρώνοντας:
«Μετά βέβαια ήμουν σε σοκ. Δεν σκεφτόμουν τίποτε άλλο από το πόσο σκληρά, ξαφνικά και βίαια έφυγε από τη ζωή αυτός ο άνθρωπος. Εμένα αυτό με είχε σοκάρει τότε περισσότερο από όλα. Συνεχώς σκεφτόμουν πώς μπορεί να ένιωσε. Και αυτή η σκέψη με βασάνιζε χρόνια»

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ