Ο Πολ Νάιτ έζησε μία ολόκληρη δεκαετία στο ψυχιατρικό νοσοκομείο υψίστης ασφαλείας Μπρόντμουρ, μοιράζοντας τον χρόνο του με μερικούς από τους πιο διαβόητους δολοφόνους της Βρετανίας περνώντας ώρες μπροστά στην τηλεόραση και ζώντας μαζί τους απλές καθημερινές στιγμές. Ωστόσο, όπως υποστηρίζει, η εμπειρία αυτή δεν ήταν τρομακτική όπως θα περίμενε κανείς, αλλά αντιθέτως κατέληξε να του φαίνεται… βαρετή.
Όπως ανέφερε, η συνεχής παρουσία επικίνδυνων εγκληματιών στο ίδρυμα του Μπέρκσαϊρ κάνει την κατάσταση να μοιάζει «φυσιολογική», ακόμα και όταν κάποιος συναναστρέφεται κατά συρροή δολοφόνους. Μεταξύ αυτών ήταν ο «Δολοφόνος του Γιορκσάιρ», Πίτερ Σάτκλιφ, ο κανίβαλος, Πίτερ Ράιαν, καθώς και μέλη της Αλ Κάιντα. «Γίνεσαι φίλος με δολοφόνους, απλά γίνεται φυσιολογικό. Δεν εντυπωσιάζεσαι από κανέναν εκεί μέσα. Όταν καθόμουν δίπλα στον Δολοφόνο του Γιορκσάιρ, δεν σκέφτηκα “ουάου“», δήλωσε στην Daily Mail.
Η πορεία του προς το Μπρόντμουρ ξεκίνησε όταν επιτέθηκε σε γιατρό στην πτέρυγα υγειονομικής περίθαλψης των φυλακών του Μπρίστολ. Όπως θυμάται, δεκάδες μέλη του προσωπικού έσπευσαν να τον ακινητοποιήσουν, πριν μεταφερθεί στο δικαστήριο όπου κατηγορήθηκε για βαριά σωματική βλάβη. Αργότερα, μεταφέρθηκε σε ασφαλές νοσοκομείο στο Γιορκ, όπου ενημερώθηκε ότι θα αξιολογηθεί από νοσηλευτές του Μπρόντμουρ.
«Όταν το άκουσα, σκέφτηκα πως αυτό είναι για ασταθείς κατά συρροή δολοφόνους, όχι για μένα», είπε. Ωστόσο, μεταφέρθηκε τελικά με ειδικό όχημα, αφού του χορηγήθηκαν ισχυρά ηρεμιστικά. Πίστευε ότι θα έμενε για τρεις μήνες, αλλά η βίαιη συμπεριφορά του προς τους κρατούμενους και το προσωπικό είχε ως αποτέλεσμα να παραμείνει για δέκα χρόνια, συχνά υπό την επήρεια ισχυρών κατασταλτικών φαρμάκων.
Η καθημερινότητα χαρακτηριζόταν από μονοτονία, με ξύπνημα στις 8 το πρωί, παραμονή σε κοινόχρηστο χώρο με άλλους ασθενείς και μόλις μία ώρα έξω. «Ένιωθα αναισθητοποιημένος. Ήμουν τόσο βαριεστημένος που πονούσα σωματικά», περιγράφει.
Στον κοινό χώρο συναναστρεφόταν εγκληματίες όπως ο κατά συρροή δολοφόνος, Ντάνι Γκονζάλες, και ο κανίβαλος, Πίτερ Μπράιαν. Όπως είπε, κάθε εβδομάδα κάποιος από τους τρόφιμους εμφανιζόταν στις ειδήσεις, με τους ίδιους να δείχνουν την τηλεόραση λέγοντας «να, εγώ είμαι αυτός».
Ο Πίτερ Σάτκλιφ, που δολοφόνησε 13 γυναίκες μεταξύ 1975 και 1980, δεχόταν, σύμφωνα με τον Νάιτ, επισκέψεις από γυναίκες θαυμάστριες. «Ερχόντουσαν εντυπωσιακές γυναίκες και του μιλούσαν σαν να μην είχε κάνει τίποτα. Δεν το καταλάβαινα ποτέ αυτό», είπε.
Ο Νάιτ ήρθε επίσης σε επαφή με τον Πίτερ Μπράιαν, ο οποίος είχε σκοτώσει άνθρωπο μέσα στο Μπρόντμουρ το 2004 και είχε δηλώσει ότι ήθελε να τον φάει. «Ήταν επικίνδυνος, αλλά ήρεμος όταν έπαιρνε τα φάρμακά του», σημείωσε, εξηγώντας ότι οι τρόφιμοι δεν συζητούσαν μεταξύ τους τα εγκλήματά τους.
Από όλους, ξεχώρισε ο Χαρούν Ρασίντ Ασουάτ, τρομοκράτης και συνεργάτης του Αμπού Χάμζα, ο οποίος έπασχε από παρανοϊκή σχιζοφρένεια. «Ήταν πάντα εκτός ελέγχου. Όταν τον απομόνωναν, επικρατούσε ηρεμία», ανέφερε.
Μεταξύ των πιο πρόσφατων περιπτώσεων είναι ο Τζόντι Μπρέιβερι, ο οποίος καταδικάστηκε σε ισόβια για την απόπειρα δολοφονίας εξάχρονου αγοριού στην Tate Modern το 2024. Σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκεται υπό συνεχή επιτήρηση, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2024 επιτέθηκε σε δύο γυναίκες, μέλη προσωπικού. Ο Νάιτ εκτιμά ότι, παρά τη σοβαρότητα της επίθεσης, οι επιπτώσεις εντός του ιδρύματος είναι περιορισμένες, καθώς «δεν υπάρχει χειρότερη τιμωρία από το να βρίσκεσαι ήδη εκεί».
Παρά τη φήμη του, ο Νάιτ υποστηρίζει ότι οι συνθήκες διαβίωσης στο Μπρόντμουρ είναι πολύ διαφορετικές από ό,τι πιστεύει το κοινό. Οι τρόφιμοι απολάμβαναν φαγητό όπως fish and chips κάθε Παρασκευή και τούρτες γενεθλίων, ενώ υπήρχαν τηλεόραση, κονσόλα Nintendo Wii, βιβλία και τραπέζι σνούκερ.
Πολλά βιβλία απαγορεύονταν, ιδιαίτερα όσα σχετίζονταν με το Μπρόντμουρ ή πρώην τρόφιμους όπως ο Τσαρλς Μπρόνσον και οι αδελφοί Κρέι. Ωστόσο, ο Νάιτ ήταν ο μόνος που είχε άδεια να διαβάζει βιβλίο του Μπρόνσον, καθώς είχαν αναπτύξει επικοινωνία μέσω επιστολών και αργότερα συναντήθηκαν μετά την αποφυλάκισή του. «Θέλει να βγει, αλλά δεν πιστεύω ότι θα τα καταφέρει στον έξω κόσμο», σχολίασε.
Ο Πολ Νάιτ αποφυλακίστηκε το 2012, όμως η επανένταξή του ήταν δύσκολη. Όπως είπε, ακόμα και απλές καθημερινές ενέργειες, όπως το να διασχίσει τον δρόμο, αποτελούσαν πρόκληση. Παρ’ όλα αυτά, κατάφερε να ξαναχτίσει τη ζωή του, παντρεύτηκε το 2015, έγινε πατριός δύο παιδιών και περιμένει εγγόνια.
Σήμερα ζει στο ανατολικό Λονδίνο, είναι άνεργος, αλλά έχει αποκτήσει παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και έχει συγγράψει το βιβλίο «High Security High Risk: Memoirs Of An Ex Broadmoor Patient», καταγράφοντας την εμπειρία του από ένα από τα πιο αυστηρά ψυχιατρικά ιδρύματα της Βρετανίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ