Πώς έφτασε το νερό στη Γη: Ένας μετεωρίτης στην Αλάσκα ίσως κρύβει την απάντηση

Ένας σπάνιος μετεωρίτης που ανακτήθηκε από την Αλάσκα αναγκάζει τους επιστήμονες να επανεξετάσουν μια από τις πιο εδραιωμένες θεωρίες για την προέλευση του νερού στη Γη.

Νέα ευρήματα δείχνουν ότι ο πλανήτης μας ίσως διέθετε εξαρχής το υδρογόνο που χρειαζόταν για να σχηματίσει νερό, χωρίς να βασιστεί σε συγκρούσεις με αστεροειδείς, όπως πίστευε για δεκαετίες η πλανητική επιστήμη.

Η ανατροπή αυτή προκύπτει από έρευνα επιστημόνων του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, οι οποίοι ανέλυσαν έναν μετεωρίτη τύπου εναστατίτη χονδρίτη, γνωστό ως LAR 12252.

Η χημική του σύσταση μοιάζει εντυπωσιακά με εκείνη της Γης πριν από 4,55 δισεκατομμύρια χρόνια και, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, περιέχει σημαντικές ποσότητες υδρογόνου που μέχρι σήμερα δεν είχαν ανιχνευθεί. Τα δεδομένα αυτά αμφισβητούν άμεσα την ιδέα ότι το νερό έφτασε στη Γη αποκλειστικά μέσω εξωγενών «βομβαρδισμών».

Τι αποκάλυψε η μήτρα του μετεωρίτη

Παλαιότερες έρευνες είχαν εντοπίσει μικρές ποσότητες υδρογόνου στο LAR 12252, όμως υπήρχαν σοβαρές επιφυλάξεις ότι αυτές προέρχονταν από επιμόλυνση μετά την πτώση του μετεωρίτη στη Γη.

Για να αποκλείσουν αυτό το ενδεχόμενο, οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν σε ένα διαφορετικό τμήμα του πετρώματος: τη λεγόμενη μήτρα, το υλικό που περιβάλλει τους χονδρούλους του μετεωρίτη.

Όπως εξηγεί ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Τόμας Μπάρετ από το Τμήμα Γεωεπιστημών της Οξφόρδης, η ανάλυση αποκάλυψε υδρόθειο σε απροσδόκητο σημείο. «Ενθουσιαστήκαμε όταν είδαμε ότι το δείγμα περιείχε υδρόθειο, απλώς όχι εκεί που το περιμέναμε», δήλωσε σε ανακοίνωση του πανεπιστημίου.

«Επειδή η πιθανότητα το συγκεκριμένο υδρόθειο να προέρχεται από γήινη επιμόλυνση είναι εξαιρετικά μικρή, η έρευνα αυτή προσφέρει κρίσιμες αποδείξεις ότι το νερό στη Γη είναι εγγενές, αποτέλεσμα των ίδιων των υλικών από τα οποία σχηματίστηκε ο πλανήτης».

Ένα δομικό υλικό της Γης στο μικροσκόπιο

Η σημασία του LAR 12252 συνδέεται με το γεγονός ότι ανήκει στους εναστατίτες χονδρίτες, μια σπάνια κατηγορία μετεωριτών που παρουσιάζουν εντυπωσιακή ισοτοπική ομοιότητα με την πρώιμη Γη.

Όπως σημειώνει ο Τζέιμς Μπράισον, συν-συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Icarus, αυτοί οι μετεωρίτες λειτουργούν ως «στιγμιότυπα» των υλικών από τα οποία σχηματίστηκε ο πλανήτης μας.

Μέχρι σήμερα, η επικρατούσα άποψη υποστήριζε ότι η Γη ήταν αρχικά σχετικά «ξηρή» και ότι το νερό προστέθηκε αργότερα μέσω συγκρούσεων με υγρούς αστεροειδείς. Τα νέα δεδομένα, ωστόσο, δείχνουν ότι τα βασικά δομικά υλικά της Γης μπορεί να ήταν ήδη πλούσια σε υδρογόνο, σε βαθμό που να επιτρέπουν τον σχηματισμό νερού εκ των έσω.

Αμφισβήτηση της «καθιερωμένης» θεωρίας

Η θεωρία της μεταφοράς νερού μέσω αστεροειδών αποτέλεσε για χρόνια τον ακρογωνιαίο λίθο της πλανητικής επιστήμης, ενισχυμένη από την ανακάλυψη ενυδατωμένων ορυκτών σε μετεωρίτες και σε δείγματα από τη Σελήνη.

Όλη αυτή η προσέγγιση, όμως, βασίζεται στην παραδοχή ότι η πρώιμη Γη δεν διέθετε αρκετό υδρογόνο για να σχηματίσει νερό από μόνη της.

Τα ευρήματα από τον μετεωρίτη LAR 12252 έρχονται να ταράξουν αυτή τη βεβαιότητα. Η παρουσία εγγενούς υδρογόνου σε ένα πέτρωμα που αντικατοπτρίζει τη χημική σύσταση της αρχέγονης Γης ενισχύει σοβαρά το ενδεχόμενο το νερό να δημιουργήθηκε φυσικά εδώ, ως αναπόσπαστο μέρος της ίδιας της διαδικασίας σχηματισμού του πλανήτη.

Αν επιβεβαιωθεί, η ανακάλυψη αυτή αλλάζει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη χημική και πλανητική εξέλιξη της Γης.