Ζει μόνος από το 2001 στα 1.200 μέτρα

Για περισσότερα από 20 χρόνια, ο Javier Pérez ζει μόνος σε μια μικρή ορεινή κοινότητα στη Santiago-Pontones, στη σιέρα της Χαέν, στην Ισπανία, σε υψόμετρο περίπου 1.200 μέτρων. Οι περισσότεροι κάτοικοι έφυγαν με τα χρόνια, όμως ο ίδιος επέλεξε να παραμείνει στο σπίτι της οικογένειάς του.

Η ιστορία του παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Comando Actualidad» της ισπανικής δημόσιας τηλεόρασης RTVE, αναδεικνύοντας έναν τρόπο ζωής που γίνεται όλο και πιο σπάνιος στην ισπανική ύπαιθρο. Ο Javier υποδέχθηκε το τηλεοπτικό συνεργείο στο σπίτι του, παρότι ήταν η πρώτη φορά που εμφανιζόταν μπροστά σε κάμερα. Για εκείνον, η παραμονή του στην περιοχή δεν αποτέλεσε κάποια ξαφνική απόφαση. Είναι η ζωή που γνώρισε από μικρός.

Από την οικογενειακή παράδοση στη μοναχική ζωή

Η οικογένεια του Javier έχει συνδεθεί με την περιοχή εδώ και αρκετές γενιές. Πρώτα έζησε εκεί ο παππούς του, στη συνέχεια οι γονείς του και τελικά ο ίδιος. Σήμερα είναι ο μοναδικός κάτοικος της μικρής κοινότητας. Έχει έναν αδελφό που ζει στην πόλη, όμως ο ίδιος δεν σκέφτεται να εγκαταλείψει το σπίτι και τη ζωή που έχει δημιουργήσει εκεί. Θυμάται ότι παλαιότερα η περιοχή είχε περισσότερη κίνηση, καθώς υπήρχαν καταστήματα και επαγγέλματα που πλέον έχουν εξαφανιστεί. «Υποθέτω ότι ο κόσμος έφυγε επειδή δεν ζούσε άνετα», λέει, αναφερόμενος στην αλλαγή των συνθηκών ζωής που οδήγησε πολλούς κατοίκους να εγκαταλείψουν την περιοχή.

Η καθημερινότητα του Javier είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη γη και τους φυσικούς πόρους της περιοχής. Φροντίζει τον κήπο του, έχει ζώα και διατηρεί ένα κοτέτσι, ενώ στο σπίτι του, ηλικίας περισσότερων από 100 ετών, αποθηκεύει τρόφιμα από τη δική του παραγωγή. Για τη θέρμανση τον χειμώνα χρησιμοποιεί ξυλόφουρνο, ενώ ηλεκτρικό ρεύμα έχει χάρη σε ηλιακά πάνελ που εγκαταστάθηκαν από την κυβέρνηση της Ανδαλουσίας. Ακόμη και για το νερό που πίνει δεν εξαρτάται από ένα συμβατικό δίκτυο. «Πίνω από το βουνό», λέει χαρακτηριστικά.

Η αυτάρκεια αποτελεί σημαντικό μέρος της ζωής του

.Όπως εξηγεί, εδώ και χρόνια δεν αγοράζει πατάτες, λάδι ή μέλι, καθώς μεγάλο μέρος όσων χρειάζεται προέρχεται από το περιβάλλον του. «Χρειάζομαι λίγα χρήματα για να φάω», αναφέρει. Τα βασικά έξοδά του, όπως λέει, αφορούν κυρίως το πετρέλαιο κίνησης και τις βλάβες που προκύπτουν και πρέπει να επισκευάσει.

Η ζωή σε μια τόσο απομονωμένη περιοχή έχει, ωστόσο, και δύσκολες στιγμές. Ο Javier θυμάται ιδιαίτερα την περίοδο της κακοκαιρίας Filomena, όταν έμεινε για 19 ημέρες χωρίς δυνατότητα επικοινωνίας με τον έξω κόσμο.«Είναι μια κόλαση, δεν μπορούσα να επικοινωνήσω με κανέναν», θυμάται. Εκείνες τις ημέρες, ένα ραδιόφωνο αποτέλεσε ουσιαστικά τη μοναδική σύνδεσή του με όσα συνέβαιναν έξω από την περιοχή. «Χάρη σε αυτό επιβίωσα», λέει χαρακτηριστικά.

Περίπου 1.800 ισπανικοί οικισμοί έχουν έναν μόνο κάτοικο

Η περίπτωση του Javier δεν είναι μεμονωμένη, καθώς η ερήμωση της ισπανικής υπαίθρου έχει αφήσει αρκετές μικρές κοινότητες με ελάχιστους κατοίκους. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Εθνικής Στατιστικής της Ισπανίας, υπάρχουν περίπου 1.800 οικισμοί στους οποίους είναι εγγεγραμμένο μόλις ένα άτομο.

Το μεγαλύτερο ποσοστό βρίσκεται στη βόρεια Ισπανία. Η Γαλικία συγκεντρώνει περίπου το 58% των οικισμών με έναν μόνο κάτοικο, ενώ ακολουθούν η Αστούριας, η Καστίλη και Λεόν και η Αραγονία. Ο Javier γνωρίζει ότι ο τρόπος ζωής του γίνεται όλο και πιο σπάνιος. «Οι άνθρωποι σαν εμένα είναι υπό εξαφάνιση», λέει. Παρά τις δυσκολίες και την απομόνωση, πάντως, δεν παρουσιάζει τη ζωή του ως μια κατάσταση από την οποία θέλει να ξεφύγει. Δεν δείχνει να σχεδιάζει να εγκαταλείψει το σπίτι όπου έζησαν οι προηγούμενες γενιές της οικογένειάς του. Για τον ίδιο, η ζωή εκεί εξακολουθεί να έχει αξία. «Εδώ είναι μια χαρά να ζεις», λέει.