Η χώρα που κατασκεύασε τσιμεντένιο φράγμα μήκους 400 χλμ. για την πρόληψη των τσουνάμι

Η Ιαπωνία ολοκλήρωσε την κατασκευή θαλάσσιου τείχους μήκους 400 χιλιομέτρων, επενδύοντας δισεκατομμύρια δολάρια για να προστατεύσει τις ακτές της από καταστροφικά τσουνάμι.

Μετά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα από τσουνάμι που προκαλούνται από σεισμούς στο «Δαχτυλίδι της Φωτιάς» του Ειρηνικού, η Ιαπωνία αποφάσισε να λάβει τα απαραίτητα δραστικά μέτρα.

Για τον σκοπό αυτό, κατασκεύασε ένα γιγαντιαίο τείχος μήκους 400 χιλιομέτρων αμφιθεατρικά κατά μήκος της ακτογραμμής της.

Επιβραδύνει τα κύματα, δεν τα ανακόπτει

Ο κύριος στόχος της τεράστιας αυτής υποδομής δεν είναι απαραίτητα η πλήρης ανακοπή του νερού, αλλά η επιβράδυνση της ορμής των κυμάτων, ώστε να κερδηθούν πολύτιμα λεπτά που θα επιτρέψουν την έγκαιρη εκκένωση των γύρω περιοχών.

Σε ορισμένα σημεία, τα φράγματα φτάνουν σε ύψος 14 μέτρων, όσο δηλαδή ένα κτίριο τεσσάρων-πέντε ορόφων, ενώ στηρίζονται σε θεμέλια που εισχωρούν στο έδαφος σε βάθος έως και 25 μέτρα.

 

Το συνολικό κόστος της κατασκευής εκτιμάται πως ξεπέρασε τα 12 δισεκατομμύρια δολάρια, με την κυβέρνηση να στοχεύει στην ενίσχυση της ασφάλειας των πολιτών.

Έντονες αντιδράσεις από ντόπιους, αλλά και οικολογικές οργανώσεις

Παρ' όλ' αυτά, το υπέρογκο κόστος και η αισθητική παρέμβαση του έργου έχουν προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις. Οι ντόπιοι καταγγέλλουν πλήρη αλλοίωση του φυσικού τοπίου και καταστροφή της τουριστικής ελκυστικότητας των περιοχών τους.

Στις διαμαρτυρίες έρχονται να προστεθούν και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι οποίες υποστηρίζουν πως αυτές οι κατασκευές βλάπτουν ανεπανόρθωτα το θαλάσσιο οικοσύστημα και πλήττουν άμεσα την τοπική αλιεία.

Η τραγωδία του 2011 που άλλαξε τα πάντα

Η χώρα διέθετε ήδη ορισμένα προστατευτικά τείχη κοντά στις παράκτιες πόλεις. Ωστόσο, η ανείπωτη καταστροφή του 2011, που στοίχισε τη ζωή σε 20.000 ανθρώπους, ανάγκασε τις αρχές να επανασχεδιάσουν την αμυντική τους στρατηγική.

Το νέο σύστημα προστασίας δεν βασίζεται αποκλειστικά στο μπετόν. Η μεγάλη περίφραξη της Ιαπωνίας πλαισιώνεται από ένα εκτεταμένο δίκτυο από σειρήνες συναγερμού, ειδικά σηματοδοτημένες διαδρομές διαφυγής, καθώς και από πυκνές συστάδες δέντρων κατά μήκος της ακτής, οι οποίες λειτουργούν ως φυσικά αναχώματα για τη μείωση της ενέργειας των κυμάτων.