Η Αυστραλία προχωρά σε ένα από τα πιο φιλόδοξα ενεργειακά έργα της ιστορίας της. Πρόκειται για το Snowy 2.0, έναν τεράστιο υπόγειο υδροηλεκτρικό σταθμό που κατασκευάζεται 800 μέτρα κάτω από τη γη στα Χιονισμένα Όρη της Νέας Νότιας Ουαλίας και φιλοδοξεί να αποτελέσει βασικό κομμάτι για την ενεργειακή μετάβαση της χώρας.
Το έργο καθοδηγείται από την Snowy Hydro και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα της Αυστραλίας, η οποία παραδοσιακά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον άνθρακα, για την ενίσχυση της σταθερότητας του ηλεκτρικού της δικτύου και την επιτάχυνση της ενσωμάτωσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Η «μπαταρία νερού» με ισχύ 2.200 μεγαβάτ
Η υποδομή, η οποία έχει σχεδιαστεί ως μια γιγαντιαία «μπαταρία νερού», θα χρησιμοποιήσει τέσσερις μεγάλους μετροπόντικες για να ανασκάψει ένα περίπλοκο δίκτυο γαλαριών που θα συνδέουν τους ταμιευτήρες Ταντάνγκαρα και Ταλμπίνγκο.
Όταν τεθεί σε λειτουργία, η εγκατάσταση θα έχει ισχύ 2.200 μεγαβάτ και θα μπορεί να αποθηκεύσει έως και 350 γιγαβατώρες ενέργειας, ποσότητα επαρκής για την ηλεκτροδότηση τριών εκατομμυρίων σπιτιών για μία εβδομάδα.
Το Snowy 2.0 βασίζεται στο σύστημα αναστρέψιμης άντλησης, μια τεχνολογία που επιτρέπει την αποθήκευση της πλεονάζουσας ενέργειας από πηγές όπως η ηλιακή ή η αιολική. Η λειτουργία του βασίζεται στο ότι όταν η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας είναι χαμηλή και υπάρχει πλεόνασμα ανανεώσιμης παραγωγής, το νερό αντλείται προς τον επάνω ταμιευτήρα, και όταν η ζήτηση αυξάνεται, το νερό αυτό κατεβαίνει και κινεί στροβίλους για τη γέννηση ηλεκτρικής ενέργειας.
Αυτό το μοντέλο μετατρέπει τον σταθμό σε ένα τεράστιο σύστημα αποθήκευσης, κάτι που είναι θεμελιώδες για την αντιστάθμιση της αστάθειας των καθαρών ενεργειών. Σε αντίθεση με τις χημικές μπαταρίες, το υδραυλικό σύστημα επιτρέπει την επαναχρησιμοποίηση του νερού ξανά και ξανά για δεκαετίες. Μάλιστα, το Snowy 2.0 έχει σχεδιαστεί με εκτιμώμενη διάρκεια ζωής 150 ετών, γεγονός που το καθιστά μια υποδομή σχεδιασμένη για πολλές γενιές και ένα στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο μακροπρόθεσμα για την ενεργειακή ασφάλεια της Αυστραλίας.
Το «αδύνατο» τούνελ
Ένας από τους μεγάλους πρωταγωνιστές του έργου είναι η Μόνικα, ο τέταρτος μετροπόντικας που ενσωματώθηκε στο έργο. Αυτό το γιγαντιαίο μηχάνημα εργάζεται για τη διάνοιξη μιας σήραγγας προσαγωγής διαμέτρου 9,9 μέτρων που θα συνδέει τον ταμιευτήρα Ταντάνγκαρα με τον υπόγειο σταθμό.
Η τεχνική πρόκληση είναι τεράστια, καθώς ο μετροπόντικας πρέπει να διασχίσει την περίπλοκη ζώνη ρήγματος Λονγκ Πλέιν (Long Plain Fault Zone), έναν γεωλογικό σχηματισμό ιδιαίτερα δύσκολο λόγω της αστάθειας και της σκληρότητάς του.
Όμως δεν αποτέλεσε πρόκληση μόνο η ανασκαφή, καθώς η μεταφορά των απαραίτητων εξαρτημάτων για τη συναρμολόγηση της Μόνικα ήταν μια διοικητική επιχείρηση τεράστιας πολυπλοκότητας. Η πιο εντυπωσιακή ήταν αυτή της κεφαλής κοπής, του εξαρτήματος που τρυπάει τον βράχο και το οποίο αποτελείται από ένα κεντρικό μπλοκ 137 τόνων και διαμέτρου επτά μέτρων, το οποίο έπρεπε να ταξιδέψει από το λιμάνι του Πορτ Κέμπλα (Port Kembla) μέχρι την περιοχή του έργου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ