Η Ελλάδα στέλνει πολεμικά πλοία στα Στενά του Ορμούζ για την αποναρκοθέτηση της περιοχής

Όλο και πιο ενεργό ρόλο λαμβάνουν οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας σε διεθνείς αποστολές και στο πλαίσιο αυτό έχει ζητηθεί σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες η συνδρομή μας για την αποναρκοθέτηση των Στενών του Ορμούζ, που αποτελούν μία από τις πιο κρίσιμες θαλάσσιες οδούς στον κόσμο, η οποία είχε κλείσει για περίπου τρεις μήνες εξαιτίας του πολέμου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών με τη συνδρομή του Ισραήλ και του Ιράν.

Παράλληλα, η αποστολή θα περιλαμβάνει την προστασία της ναυσιπλοΐας στην περιοχή ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή διέλευση των πλοίων, ιδίως τον πρώτο καιρό εφαρμογής της ειρηνευτικής συμφωνίας που θα υπογραφεί μεθαύριο Παρασκευή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ελλάδα σχεδιάζει να συμμετάσχει ενεργά, αξιοποιώντας δυνάμεις που ήδη βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή, όπως οι φρεγάτες τύπου ΜΕΚΟ. Αυτή τη στιγμή, άλλωστε, η φρεγάτα «Ψαρά» (F-454) επιχειρεί στην Ερυθρά Θάλασσα, συνοδεύοντας εμπορικά πλοία στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής αποστολής «Ασπίδες». Παράλληλα όμως, εξετάζεται και η αποστολή ενός μεγάλου πλοίου γενικής υποστήριξης. Το επικρατέστερο σενάριο αφορά το ΠΓΥ (Πλοίο Γενικής Υποστήριξης) «Προμηθεύς» (Α-374), το μεγαλύτερο πλοίο που διαθέτει σήμερα το Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο φθάνει σε μήκος τα 146 μέτρα. Το εκτόπισμά του είναι 13.400 τόνοι, η μέγιστη ταχύτητα αγγίζει τους 21,5 κόμβους και η δυνατότητα ενδιαιτήσεως τα 140 άτομα.

Ωστόσο, η ανάπτυξή του φαίνεται πως θα γίνει σε δεύτερη φάση. Αντίθετα, η φρεγάτα που θα αναπτυχθεί πρώτη αναμένεται να μεταφέρει πάνω της εξειδικευμένα στελέχη ναρκαλιευτών, τα οποία θα συμβάλουν στο δύσκολο έργο της απομάκρυνσης θαλάσσιων ναρκών. Το σχέδιο που εξετάζεται, πάντως, δεν είναι απλό και συνοδεύεται από αρκετές αβεβαιότητες. Στρατιωτικοί και διπλωματικοί κύκλοι επεξεργάζονται τρία βασικά σενάρια για την εξέλιξη της επιχείρησης, όπως αναφέρει σήμερα και η «Καθημερινή». Στο πρώτο σενάριο, η αποστολή θα μπορούσε να διαρκέσει περίπου έξι μήνες, δηλαδή έως το τέλος του τρέχοντος έτους, εφόσον υπάρξει μια μορφή ανοχής από το Ιράν, που αποτελεί βασικό παράγοντα στην περιοχή.

Στο δεύτερο σενάριο, η χρονική διάρκεια επεκτείνεται έως και έναν χρόνο. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί στην περίπτωση που στην περιοχή συνεχίσουν να δρουν ομάδες που δεν ελέγχονται πλήρως από κάποιο κράτος, όπως συμβαίνει ήδη στην Ερυθρά Θάλασσα με τους Χούθι. Η παρουσία τέτοιων δυνάμεων καθιστά την αποστολή πιο σύνθετη και χρονοβόρα.

Το τρίτο και πιο αρνητικό σενάριο αφορά το ενδεχόμενο να μην υπάρξει τελικά συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν (αν και έχει ήδη υπογραφεί ηλεκτρονικά και διά ζώσης την Παρασκευή) ή να καταρρεύσει στην πορεία της. Σε μια τέτοια περίπτωση, η επιχείρηση θα μπορούσε να καθυστερήσει σημαντικά ή ακόμη και να μην προχωρήσει.

Σε πολιτικό επίπεδο, οι εξελίξεις είναι εξίσου σημαντικές, καθώς ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας μεταβαίνει στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, όπου αναμένεται να τεθεί και επίσημα το θέμα της ασφάλειας στα Στενά του Ορμούζ. Ήδη έχει πέσει στο τραπέζι η ιδέα να επεκταθεί η αποστολή «Ασπίδες», ώστε να καλύψει και την αποναρκοθέτηση στην περιοχή. Ωστόσο, δεν συμφωνούν όλες οι χώρες με αυτό το μοντέλο. Ορισμένα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ προτιμούν μια διαφορετική προσέγγιση, που θα θυμίζει περισσότερο τη λεγόμενη «Συμμαχία των Προθύμων». Δηλαδή, μια πιο ευέλικτη συνεργασία χωρών, η οποία θα λειτουργεί παράλληλα με τις υπάρχουσες αποστολές, αλλά θα έχει ξεχωριστό ρόλο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, πάντως, πιέζουν για μεγαλύτερη συμμετοχή των συμμάχων, ζητώντας ουσιαστικά να μοιραστεί το βάρος της επιχείρησης. Δεν είναι τυχαίο ότι πριν από λίγες εβδομάδες ο Νίκος Δένδιας είχε επισημάνει δημόσια ότι αρκετές ευρωπαϊκές χώρες δεν συμμετέχουν όσο θα μπορούσαν στην επιχείρηση «Ασπίδες». Με άλλα λόγια, είχε αναδείξει το πρόβλημα της άνισης κατανομής ευθυνών μεταξύ των συμμάχων.